PlusInterview

Schrijver Paolo Cognetti: ‘Ik voelde me hondsberoerd in de hoge bergen, en dat is goed’

Met De acht bergen brak de Italiaan Paolo Cognetti (42) in 2017 internationaal door. Ook Zonder de top te bereiken speelt zich af op grote hoogten.

Paolo Cognetti: ‘De bergen geven mij elke keer weer een les in nederigheid.’Beeld Ivo van der Bent

Zonder de top te bereiken is het verslag van Cognetti’s wandeltocht eind 2017 door een hoogvlakte in Nepal, bij de grens met Tibet. Een maand lang te voet over vijfduizenders trekken – daar heb je een karavaan van tientallen mensen en dieren voor nodig. Voor Cognetti was de tocht de afsluiting van zijn 40ste levensjaar en een confrontatie met zichzelf.

Na De buitenjongen en De acht bergen is dit uw derde boek dat zich afspeelt in de bergen. Horen ze bij elkaar?

“Ja, want ze gaan niet alleen over de bergen, maar ook over mijn leven, met name dat van de laatste tien jaar. De buitenjongen gaat over mijn verhuizing uit de stad en de herontdekking van de hoogvlaktes. De acht bergen is een roman, geïnspireerd op mijn ervaringen en avonturen in die bergen. En Zonder de top te bereiken is een onderzoek naar de bergen als een plek om te delen met de mensen van wie je houdt.”

“Het worden uiteindelijk vier boeken. Op dit moment werk ik aan een roman die ook op hoogte speelt. Ik voel dat ik er meer over te zeggen heb en er ontbreekt nog iets: het vrouwelijke perspectief. Ik heb de laatste tijd diverse vrouwen leren kennen die in de bergen leven, over wie ik graag wil vertellen. Het wordt een verhaal over moed.”

Wat is toch die lokroep van de bergen?

“Bergen zijn een plek waar je als het ware opnieuw kunt beginnen. In die machtige wildernis voel ik me als herboren. Tegelijk liggen daar mijn wortels, omdat ik de zomers in mijn jeugd in het Aostadal doorbracht en met mijn vader lange, zwijgzame wandelingen maakte. Toen ik daar, na jaren in Milaan, rond mijn dertigste terugkwam, voelde dat alsof ik terugkeerde naar een vergeten plek en periode uit mijn leven.

“In dit nieuwe boek symboliseert het berggebied vooral de droom van een puurdere, simpelere wereld. De bergen als een spirituele plek – dat was nieuw voor mij. Ik ben christelijk opgevoed en heb me altijd aangetrokken gevoeld tot spiritualiteit. Met name ideeën uit het boeddhisme spreken me aan; de gedachte dat alle levende wezens en de natuur met elkaar verbonden zijn. Als ik in de bergen ben, ervaar ik die harmonie daadwerkelijk. In de Himalaya, maar ook in de Alpen, voel je dat alles op deze wereld van dezelfde stof is gemaakt en dat we de elementen – aarde, water, vuur en lucht – delen met de aarde. Daar dichtbij zijn is heilzaam.”

Zeker in de Himalaya is de natuur de mens de baas. Is er daarom daar meer harmonie tussen mens en natuur?

“Ja, de bewoners van de Himalaya leven als het ware nog in de middeleeuwen, in een pretechnologisch tijdperk. Het was een reis terug in de tijd, alsof ik de Alpen zag zoals ze in de 19de eeuw geweest moeten zijn. Maar ook Nepal en het Tibetaanse deel van de Himalaya veranderen in hoog tempo. Met de Chinese invloed in die regio doet de moderniteit haar intrede.”

“De manier van leven van de traditionele bergvolkeren in de Himalaya staat op het punt te verdwijnen. Dat is spijtig, omdat ze respectvol omgaan met hun omgeving. Ze weten dat de bergen sterker zijn dan zij, dus ze stellen zich bescheiden op. Dat aspect van het boeddhisme vind ik heel mooi: die nederigheid ten opzichte van elkaar en de natuur, het leven als geheel.”

Wat heeft de tocht u over uzelf geleerd?

“Dat ik zwak ben. Zodra ik boven de 3400 meter hoogte kom, krijg ik last van hoogteziekte en voel ik me hondsberoerd. Dat is goed voor me, omdat ik soms geneigd ben te denken dat ik hartstikke sterk ben. De bergen geven mij elke keer weer een les in nederigheid.”

“Toen ik jaren geleden voor het eerst als volwassene de bergen in ging, was ik op zoek naar afzondering. Gaandeweg heb ik ontdekt dat ik niet zo sterk ben als ik dacht, dat ik anderen nodig heb, dat ik vriendschap nodig heb. Zonder de top te bereiken is een verhaal over zwakte en hoe we ons daartoe verhouden. Over zulke onderwerpen schrijven is helend.”

Vertaling Yond ­Boeke, Patty Kron. De Bezige Bij, €18,99, 144 blz
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden