PlusBoekrecensie

Schrijven over liefdesbreuken brengt een risico met zich mee, maar Elke Geurts slaagt glansrijk

De aantrekkingskracht van Wie is die vrouw? van Elke Geurts (1973), over haar stukgelopen huwelijk, heeft iets voyeuristisch. De dialogen zijn weergaloos en de roman bevat de nu al beste seksscène van dit jaar.

Dieuwertje Mertens
null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Lag ze in haar vorige roman Ik nog wel van jou (2017) nog in scheiding, in deze opvolger heeft verteller E.G. een huisje in Noord en er is zowaar een nieuwe liefde in beeld: M., eveneens gescheiden en co-ouder van drie kinderen.

Er zit natuurlijk een voyeuristisch element in de aantrekkingskracht van de autofictie van Elke Geurts: eens even kijken hoe dat huwelijk op de klippen is gelopen. Maar de roman zit zo goed in elkaar dat je dat snel weer vergeet.

Wat blijkt? Ex had al acht jaar een affaire met zijn jeugdliefde uit Doetinchem die ieder weekend naar Amsterdam kwam om een schrijfcursus te volgen aan de opleiding waar E.G. doceerde. Een ontdekking die zo smerig en ontluisterend is dat E.G. er niet aan wil.

Afkeurende reacties

Schrijven over liefdesbreuken brengt een risico met zich mee: voor je het weet zit je midden in de afrekeningssfeer. Een valkuil die Geurts herkent en voor zich laat werken door de haat voor Joke, ‘die vrouw van hem’ én de zekere waanzin die deze bij E.G. oproept op te nemen in het verhaal (op een gegeven moment vindt E.G. zichzelf voor de spiegel in ex’ huis ín Jokes kleren), maar ook de afkeurende reacties van ex en haar kinderen ontbreken niet.

‘Dat waar je je voor schaamt, dat moet je opschrijven, zei ze altijd tegen haar studenten’, schrijft Geurts. Dat doet ze: van de pijnlijke verwijten van haar kinderen tot het ongemak van een nieuwe liefde met gezin.

Grenzen stellen

Zodra het ongemakkelijk wordt, schakelt ze van de eerste naar de derde persoon – zij, ‘die vrouw’, beschrijft hoe ze oraal wordt bevredigd door M. als de bel gaat. Hij staat erop dat ze het negeert. ‘Denk jij nou maar eens een keer lekker aan jezelf, schat,’ zegt hij. Ze moét leren te genieten, grenzen stellen. Dat blijkt lastig als er meermaals wordt aangebeld.

Hij wil niet pushy zijn. Is hij dat soms? “Ik hou over het algemeen meer van losjes en speels,” fluistert ze. Dan doet hij dát toch? Ondertussen denkt ze aan de enorme zuigkracht van haar baby’s. Hopelijk is het zo allemaal weer voorbij: ‘Voor ik het weet zit ik alleen achter mijn bureau. Voor ik het weet kan ik hier weer iets grappigs van maken,’ schrijft Geurts: nu al de beste seksscène van dit jaar.

In haar weergaloze dialogen komt naar voren waar het allemaal mis is gegaan met ‘die vrouw’. Ze vertelt op verzoek van haar oudste dochter over haar eerste keer met de jongen die naar pils stonk en maar bleef stoten. Ze dacht dat ze er een gat bij had. ‘’Zo’n armóédig verhaal, mama,’ zei de oudste.’ En: ‘Jij nam echt helemáál geen ruimte in, mama!’ De lezer kan haar geen ongelijk geven.

Fictie
Wie is die vrouw?

Elke Geurts
Lebowski, €22,99
240 blz.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden