PlusTen slotte

Scenarist Jean-Claude Carrière (1931-2021) had over prijzen niet te klagen

Jean-Claude Carrière. Beeld AFP
Jean-Claude Carrière.Beeld AFP

Jean-Claude Carrière werd geboren in het Zuid-Franse Colombières-sur-Orb, als boerenzoon met een bovengemiddelde belangstelling voor literatuur en geschiedenis. Boer werd hij niet. Wel werd hij, na twee academische studies (literatuur en geschiedenis) en de publicatie van een eerste roman, Lézard (1957), door de legendarische cineast Jacques Tati gevraagd om ­geschreven fictieversies te maken van zijn films Les vacances de monsieur Hulot en Mon oncle.

Via Tati ontmoette hij de grootmeester van de Franse slapstick Pierre Étaix, die hem vroeg of hij ook filmscenario’s kon schrijven. Carrière zei ja en maakte samen met Étaix verschillende films, waaronder de korte komedie Heureux anniversaire, die in 1963 zowaar goed was voor een Oscar.

Hierna schreef Carrière de scenario’s voor honderden films; die leverden hem nog drie Oscarnominaties op, maar pas in 2015 won hij een ere-Oscar voor zijn gehele oeuvre. Niet dat hij over prijzen te klagen had.

In 1964 maakte hij kennis met de Spaanse regisseur Luis Buñuel. Dat was het begin van een lange samenwerking, die begon met Le journal d’une femme de chambre en uiteindelijk negentien jaar zou omspannen. Een hoogtepunt in hun samenwerking is Belle de jour (1967), de (schandaal)film met Catherine Deneuve en Michel Piccoli.

Daarna volgden scenario’s voor Die Blechtrommel (1979), geregisseerd door Volker Schlöndorff, The unbearable lightness of being (1988) van Milos Forman, waarvoor hij de roman Les liaisons dangereuses van Pierre Choderlos de Laclos bewerkte en waarin John Malkovich en Glenn Close schitterden. Succesvol waren ook zijn scenario’s van Cyrano de Bergerac (1990) van Jean-Paul Rappenau en Julian Schnabels At eternity’s gate (2018), die acteur Willem Dafoe een Oscarnominatie opleverde voor zijn rol als Vincent van Gogh.

“Als een film af is, word je altijd verrast. Hij is na de montage nooit de film die je in je hoofd had toen je het scenario schreef. Je bedenkt een vlinder, maar pas als de film klaar is, weet je of de vlinder vliegt,” zei Carrière in een interview met de Volkskrant. Terugkijkend op zijn 89-jarig leven dat maandag eindigde, kun je vaststellen dat vele vlinders vlogen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden