PlusFilm

Scary Stories: amusant griezelen met tieners

Beeld George Kraychyk

Het is 31 oktober 1968. Terwijl Amerika zich opmaakt voor presidents­verkiezingen die Richard Nixon naar het Witte Huis zullen brengen, zijn de tieners van het stadje Mill Valley met andere dingen bezig. Het is Halloween. Buitenbeentjes Stella, Auggie en Tommy weten wat er gaat gebeuren: het snoep dat ze bij de deuren krijgen, zal weer worden ingepikt door de bullebakken van hun school. Maar dit jaar is het genoeg geweest, het is tijd om de pestkoppen terug te pakken.

Om het fraai herschapen tijdsbeeld te vervolmaken introduceren de makers van Scary Stories de jonge helden in een lang uitgesponnen montage op het kippenvel opwekkende Season of the Witch van Donovan. Het psychedelische folkrocknummer uit 1966 keert bij de aftiteling terug in een nieuwe coverversie van Lana Del Rey.

Heldin Stella verkleedt zich op Halloween als een heks, met een puntmuts en nepwratten, maar ze draagt die feestwinkelattributen niet lang. Want de wraakactie die ze met haar vrienden tegen de pestkoppen onderneemt, zet een kettingreactie aan narigheid in gang en daar past geen verkleedpartijtje bij.

Wie de drie verhalenbundels uit de reeks Scary Stories kent, kan zich afvragen wat Stella, Nixon en ­Donovan met het werk van schrijver Alvin Schwartz te maken hebben. In de tussen 1981 en 1991 versche­nen bundels verzamelde Schwartz korte griezelverhalen, die hij deels op oude legen­des, folklore en klassieke literatuur baseerde en voor jonge ­lezers toegankelijk maakte.

Dat het verhaal om een groep tieners draait, die in een provinciestadje op een sinister geheim stuiten, lokt vergelijkingen uit met de recente Stephen Kingverfilming It en de serie Stranger Things. De associatie wordt enigszins afgezwakt doordat Scary Stories zich twintig jaar voor die dubbele dosis jarentachtigrevival afspeelt. Maar eigenlijk zijn de verwijzingen naar de opkomst van Nixon, de Vietnamoorlog en de première van de zombieklassieker Night of The Living Dead weinig meer dan franje bij een parade van losjes met elkaar verbonden griezelepisodes.

Daarin pakt André Øvredal amusant griezelig uit, met een episode rond een akelige vogelverschrikker in een maisveld als hoogtepunt.

De Noor houdt zich in om jonge kijkers te sparen, zeker in vergelijking met zijn eerste Amerikaanse horrorfilm, The Autopsy of Jane Doe. Maar Øvredal is ingehuurd op basis van het kostelijke Trollhunter, dat tot de bes­te fake­documentaires in het genre behoort en de Noorse trollenbestrijding met een aanstekelijke knipoog belichtte.

Scary Stories is minder geslaagd, maar dat ligt meer aan het samen­geharkte scenario dan aan de regie.

Scary Stories 

Regie André Øvredal

Met Zoe Colletti, Michael Garza, Gabriel Rush, Austin Abrams

Te zien in Arena, De Munt

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden