Plus Klapstoel

Saxofonist Yuri Honing wil één noot spelen waardoor de hemelpoort opengaat

Yuri Honing (1965) is saxofonist, componist en bandleider. Vrijdag ontvangt hij een Edison voor zijn vorig jaar verschenen album Desire. Een interview aan de hand van 17 trefwoorden.

Yuri Honing Beeld Harmen de Jong

Hilversum

'Ik kwam laatst Adriaan van Dis tegen, die heeft op dezelfde school gezeten, het Roland Holst College. De eerste helft van zijn boek Dubbelliefde is een genadeloze beschrijving van het Hilversumse. Hij heeft me verzekerd dat het boek hem veel lieve lezeresjes heeft gekost. Ik raad het iedereen aan. Het was een omgeving van merkengeilheid en het onderscheid der klassen. Met mijn bandje speelden we op feestjes van rijke ouders. We wisten makkelijk onze gage te verdubbelen, als ze wilden dat we na twaalven doorspeelden."

"Ik deed niet mee aan de polarisatie, en al heel snel werd dat gedetecteerd. Ik was de enige in mijn omgeving die geen rechten of medicijnen wilde studeren. Mijn leven was muziek."

Café Carthouche

"Was ik niet weg te slaan. Ik won er biljartspelletjes om geld. En ik speelde er veel. Maar we spreken over lang geleden. Ik woon al dertig jaar in Amsterdam."

Het Stedelijk

"Heb ik een enorm zwak voor. La Grande Parade heeft een verpletterende indruk op mij gemaakt. Die tentoonstelling, in 1984, heeft mijn leven veranderd. Al mijn latere favoriete schilders bijeen. Als ik in Amsterdam ben, loop ik er elke week even binnen, ik hou van korte bezoekjes. Bij de heropening vier jaar geleden ben ik vrienden geworden met Joost Zwagerman."

Joost Zwagerman

"We deelden twee favorieten: Rothko en Andy Warhol. De Wereld Draait Door had ons gevraagd iets te komen vertellen. Ik dacht: Rothko is te ingewikkeld, ik doe Warhol. Maar Joost had zich niet laten afschrikken en koos Rothko. We hadden het nooit over zijn boeken en niet over mijn muziek, het ging altijd over beeldende kunst."

"Eén keer stuurde ik hem een link naar mijn laatste cd en vroeg ik hem of hij de liner notes wilde schrijven. Hij antwoordde: 'Dit is een opera, een opera over verlangen. Daarbij hoort een libretto.' We hadden daarna één ongebruikelijk gesprek: ik heb hem precies uitgelegd waar het album over ging, en hij, zin voor zin, waar het libretto over ging. Een prachtig, wederzijds gesprek. We zijn allebei nogal obsessief in wat we doen."

"Ja, ik spreek in de tegenwoordige tijd. Ik kan er niet tegen zo snel van tegenwoordige tijd naar voltooid verleden tijd over te gaan. Je zou een tussenvorm moeten vinden. Als iemand present is, is ie er nog."

Desire

"Wat is de allergrootste emotie die de mens drijft? Verlangen is de motor achter alles. Verlangen naar veiligheid, naar stilte, naar seks, liefde, genot, de dood, verlossing. Alle muziek die mijn interesse heeft, gaat over verlangen. Purcell, blues: allemaal verlangen. Kerkelijke muziek, Indiase muziek: verlangen naar God. Arabische muziek: melancholie. Popmuziek: verlangen naar liefde, seks."

"Interessant materiaal, en als het palet zo breed is, kun je die invloeden heel breed verwerken. Desire is een persoonlijk ­verhaal, ik denk van wel. Als je een mens van vlees en bloed bent, is er een enorme hoeveelheid verlangen. Dus ja, het gaat over mij. En tegelijk gaat het over andere mensen die zich erin herkennen. Het is universeel."

Edison

"In 2002 voor Seven, een heel bijzondere plaat. Om als bandleider die grote ­Amerikanen aan je te binden... Ik had een album gemaakt met Misha Mengelberg en opgestuurd naar Paul Bley. Niet geschoten, altijd mis. Hij belde: 'I think we can do a little better.'

Gary Peacock zei: 'Wanneer wil je me hebben?' Paul Motian deed mee. Ik ben naar New York gevlogen en we hebben alles er in een middag opgezet, alles take one. Dit zijn hoeders van het Amerikaans erfgoed, het was een turning point. En nu, veertien jaar later, weer een Edison en weer voor een plaat waarvan ik denk: veel meer dan dit kan ik niet geven. Ook weer helemaal op z'n Honings: op de plee het laatste liedje schrijven en het erop knallen."

Abba

"In de popmuziek heeft Abba, samen met The Beatles, in mijn optiek een ­fantastisch Europees songbook gepresenteerd. De stukken zitten fantastisch in elkaar, breken met alle regels. En alles is een grote hit geweest. Hét antwoord op The Great American Songbook. Toen mijn album Star Tracks uitkwam, met onder meer Waterloo, werd ik in Engeland ingehaald als de messias van de nieuwe jazz boom. Later heb ik het met klassieke muziek gedaan, Schuberts Winterreise."

"Ik heb een grote liefde voor de liedvorm, of het nu pop is of klassiek of Arabisch. Een lied is kernachtig, communicatief, emotioneel, wervend en spiritueel. Het heeft drama in zich en alles wat het leven de moeite waard maakt. Ik zie mezelf niet als instrumentalist maar als plaatsvervangend vocalist. Een rol die me uitstekend bevalt."

Fearless

"Dat zeggen ze over me. Dat is natuurlijk niet zo; bepaald niet zo. Geen angst is voor de dommen. Echt mooi is je angst omarmen. Maar ik geloof wel dat ik 'fearless' ben als het om muziek gaat. Ik sta overal voor open, duik overal in, zonder vooringenomenheid, ook als de uitkomst ongewis is."

Boy Edgar

"Een vrij briljante geest. Een heel belangrijke figuur. En een heel belangrijke prijs, de Boy Edgar Prijs. Het enige wat ik jammer vond, is het prijzengeld: 12.500 euro voor een oeuvreprijs. Ik was er blij mee, maar het staat in geen verhouding tot ­bijvoorbeeld de literaire prijzen. Terwijl muziek - klassiek, dance en jazz - ons ­belangrijkste exportproduct is."

Gertrude

"Die tenor hing aan de muur van mijn Amerikaanse buren in Hilversum. Toen ik achttien was, hebben mijn ouders die voor me gekocht. Daar ben ik ze buitengewoon erkentelijk voor. De naam is ontleend aan Gertrude Stein. Ik heb nu ook een tweede sax, die is letterlijk naar me toe gefietst. Ik was hier in Noord op weg naar de pont en toen fietste iemand me achterop. 'Jij bent Yuri Honing hè? Ik heb een saxofoon voor je.'"

"Gertrude is een ­Selmer Paris Mark VI van november '64, deze is van exact dezelfde serie maar dan van januari '64. Ik heb 'm Henry ­genoemd, naar Henry Miller. Stein was in Parijs zijn beschermvrouwe. Gertrude staat zo dicht bij mij, die voel ik niet als ik speel. Misschien is het niet de beste, Henry is kwalitatief veel beter, maar die voel ik."

Concertgebouworkest

"Zowel met het Concertgebouw als met het orkest heb ik historische binding. Mijn vader was opnameleider bij alle grote recitals. Zo kreeg ik de kans de groten der aarde te ontmoeten, Alfred Brendel, Youri Egorov. Dan zat ik met heel grote ogen en oren. 'Dat is niveau, hè?' zei mijn vader dan en daarmee bewees hij zijn punt: een grote muzikant worden, is het allerhoogste wat je kunt bereiken. Ik heb ongelooflijk hard gewerkt en hij is heel trots. Maar alles kan altijd beter."

"Het mooie van muziek is dat er altijd ruimte is voor ontwikkeling. In het begin gaat het om skills, naarmate je ouder wordt om inhoud. Op mijn achttiende wilde ik Zorro zijn op de sax, de hardste, de hoogste. Dat interesseert me geen reet meer. Eén noot spelen waardoor de hemelpoort opengaat, dat is een gegeven waarmee ik nog twintig jaar voort kan."

Yuri Honing: 'Verlangen is de motor achter alles' Beeld Harmen de Jong

Kinderen

"Twee zoons. Maar ik ben huiverig hierover te praten. Dat wil ik afschermen."

Tournee

"Een virtuoze vorm van escapisme. Het is een soort tussenwereld, een twilight zone, een eigen universum met weinig besef van tijd, waarin je je moet voegen naar de situatie waarin je bent beland. Met een unieke focus op muziek, waardoor je kunt groeien. Maar als ik 35 uur heb gereisd om zeventig minuten te spelen, krab ik me ook weleens achter de oren. Ik hoop dat ze ooit zoiets uitvinden als 'Beam me up, Scotty'. Maar touren, het zit in mijn bloed."

DWDD

"Het moge bekend zijn, ik onderhoud een goede relatie met de redactie, de hoofdredacteur en Matthijs van Nieuwkerk. Ik vind het leuk dat het erg think on your feet is, het gaat altijd anders dan je denkt. Word ik uitgenodigd om dinsdag met zeven man over Abba te praten en gaat dinsdagmiddag de telefoon: nee, je komt alleen en neem je saxofoon mee. Alles op het laatste moment. Ik vind het een leuk spelletje."

Typhoon

"Ik heb met hem gespeeld in Boedapest. Leuke jongen, groot talent. Maar als het gaat om de actualiteit: moeilijk onderwerp. In de jazz zijn we kleurenblind en dat wil ik graag zo houden. Dat er iets moet veranderen, is duidelijk en terecht. Maar in deze tijd wordt vaak voor het slachtofferschap gekozen. Ik zou eerder kijken naar helden en me aan hen optrekken. Al mijn helden in de jazz zijn zwart. Kijk naar wat Muhammad Ali heeft betekend voor de zwarte gemeenschap door een held te zijn. Ik denk dat Typhoon dat ook is. En nog meer kan zijn."

Orlando

"Jaarlijks sterven dertigduizend Amerikanen als gevolg van particulier wapenbezit. Dertigduizend. In Europa noemen we dat burgeroorlog."

Peter van Hum

"Respect is het eerste woord dat bij mij naar boven komt. Zoals deze man overeind bleef na het verlies van zijn zoon. Het allerergste, zo verschrikkelijk verwoestend."

Yuri Honing Acoustic Quartet, Desire. Challenge Records International, 2015

Theo Reitsma, Peter van Uhm, Monique Klemann en Jelle Brandt Cortius zaten de afgelopen tijd ook op de Klapstoel. Lees hier de interviews.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden