PlusErelijst

Santana introduceerde rockende conga’s bij de hippies van Woodstock

In deze rubriek bespreekt de muziekredactie van Het Parool een klassieker uit de geschiedenis van pop, jazz of klassieke muziek die het waard is opnieuw te beluisteren. Deze keer: Santana van Santana uit 1969.

Peter van Brummelen
Santana, met Carlos Santana staand tweede van links, in mei 1969.  Beeld Getty
Santana, met Carlos Santana staand tweede van links, in mei 1969.Beeld Getty

Vandaag in 1969 verscheen in de VS het debuutalbum van latinrockgroep Santana. Het was het begin van de nog altijd voortdurende carrière van gitarist Carlos Santana. In oktober verschijnt van hem een nieuw album, Blessing and Miracles.

Terug naar toen Als een groep heeft geprofiteerd van Woodstock dan is het Santana. Voor het legendarische festival, dat werd gehouden van 15 tot en met 18 augustus 1969, was de groep rond de Mexicaans-Amerikaanse gitarist Carlos Santana hooguit bekend in East LA, het deel van Los Angeles waar vooral latino’s woonden. Na Woodstock werd Santana een internationale topact, vooral dankzij het filmverslag van het festival waarin het kolkende en zinderende optreden van de groep een hoogtepunt vormde.

Bill Graham, de manager van de groep en bekend als concertorganisator, had het allemaal strak gepland. Nog in dezelfde maand lag het debuutalbum van Santana al in de winkels. Toch was het op Woodstock nog bijna fout gegaan. Voor het optreden op het festival dropte Carlos Santana lsd. Hij dacht dat de drug wel uitgewerkt zou zijn tegen de tijd dat hij het podium op moest, maar was toen juist zo high als maar kon.

Op YouTube is een filmpje te vinden waarin hij terugkijkend vertelt dat hij tijdens het optreden zo aan het trippen was, dat hij dacht dat de hals van zijn gitaar een slang was. Santana, een meer dan spiritueel type, is ervan overtuigd dat een hogere macht hem hielp toch een geweldig optreden af te leveren.

null Beeld

Waarom nu herbeluisteren? De groep Santana is er als geen ander in geslaagd latin en rock te fuseren. Op het titelloze debuutalbum hebben de wondergitarist en de anderen hun vorm nog niet helemaal gevonden, maar dat maakt luisteren ernaar eigenlijk wel zo leuk. Santana zelf heeft al wel die lyrische gitaartoon die nog altijd zijn handelsmerk is, maar de bijbehorende muziek klinkt een stuk ongepolijster dan later het geval zou zijn. Er wordt stevig gerockt, terwijl er ook een flinke dosis soul in de muziek zit.

Nu zijn we eraan gewend, muziek met een zo sterke nadruk op de percussie, maar in 1969 waren instrumenten als conga’s en timbales voor het grote publiek nieuw. Santana liet de hippies van die tijd niet alleen kennismaken met Zuid-Amerikaanse muziek, maar stopte ook flink veel Afrika in wat hij deed. Het nummer Jingo was oorspronkelijk van de Nigeriaanse percussionist Babatunde Olatunji. Evil Ways, de grote hit van het debuutalbum, werd geleend van een andere percussionist, de Puertoricaans-Amerikaanse Willie Bobo.

Verder luisteren Van het debuutalbum van Santana verscheen ook een zogeheten legacy edition met veel extra materiaal, waaronder opnames van het optreden op Woodstock.

Peter van Brummelen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden