Decorontwerper Sanne Danz

Plus Interview

Sanne Danz: ‘Hoe vaak graaf je nou tunnels als decor?’

Decorontwerper Sanne Danz Beeld Anna van Kooij

Donderdagavond gaat aan het Almeerderstrand spektakelvoorstelling Robot van theatergroep Vis à Vis in première. Voor decorontwerper Sanne Danz (57) was het werken op totaal andere schaal dan ze gewend was: veel groter. En alles blijft twee jaar staan.

Anderhalf uur voor aanvang is een grote groep technici nog volop bezig met het ‘preppen’ van het decor. We moeten uitkijken waar we lopen, want dingen kunnen ‘ineens ontploffen’, waarschuwt een technicus vrolijk. Danz wijst op de geasfalteerde speelvloer. “Dat is hier speciaal voor de voorstelling gestort,” vertelt ze.

“Een jaar geleden stond hier nog een gigantisch bassin met daarin een miljoen liter water.” Dat kan allemaal bij Vis à Vis. De grote houten panelen op de achtergrond zijn wel tien meter hoog. “Tijdens het opbouwen hing iemand in een bergbeklimmersuitrusting met een zaag aan een enorme steiger.”

Daar was ze nog niet zo mee bezig toen ze een jaar geleden de maquette maakte, vertelt ze in het kantoor van het theatergezelschap. Die maquette – nog geen halve vierkante meter groot – staat voor haar op tafel; de houten bergen die achter het raam boven de tribune uit torenen, zijn daarop nog geen decimeter hoog. Het speelvlak van Vis à Vis is 40 meter breed en 60 meter diep; het decor is op zijn hoogste punt bijna 10 meter. Ter vergelijking: een gemiddelde schouwburgzaal is pakweg 10 bij 10 meter en 6 meter hoog. Danz: “Ik dacht meteen: als ik dan de kans krijg om hier iets te maken, wil ik het wel tot de uiterste hoeken en gaten gaan vormgeven.”

Het verhaal van de voorstelling speelt zich af in een dystopische toekomst, waarin robots en machines de wereld hebben overgenomen. Een ouder echtpaar verzet zich echter tegen de oprukkende digitalisering.

Nietigheid

Danz ontwierp een grauw toneelbeeld. “Ik wilde het contrast tussen die wereld, die op het punt staat hen te verzwelgen, en de liefde tussen die twee mensen zo groot mogelijk maken,” legt ze uit. “De enige warmte moet uit dat echtpaar zelf komen.” Ze wonen in een oud benzinestation. In de enorme bergen achter hen herken je de contouren van een oprukkende industriestad. Het is een dreigend beeld, dat de nietigheid van de personages benadrukt.

“Ik heb me later inspireren door diorama’s, waarin er heel nauwkeurig een wereld wordt nagebootst en dan op de achtergrond nog even een paar bergen geschilderd zijn.” Die bergen zijn bij haar enorme houten platen geworden, die achter elkaar staan en in grijstinten steeds lichter worden. “Daardoor krijg je het gevoel van een enorme diepte. Er klopt natuurlijk niets van qua schaal, je ziet daarachter ook gewoon auto’s rijden en het stopt aan de zijkanten heel abrupt. Maar dat geeft niet: dat is de suspension of disbelief.”

“Hoe vaak kun je in een normaal theater nou zeggen: doe daar maar een tunnel? Oh, graaf die trouwens toch maar wat dieper. Normaal maak je een decor dat je elke avond afbreekt en in de bus laadt, maar dit moet twee jaar blijven staan. Dat huisje is echt tegen weer en wind bestand, het is eigenlijk gewoon een tiny house.”

Ontploffingen

Voorstellingen van Vis à Vis kenmerken zich door een hoop special effects, ontploffingen, machines en als het even kan de inzet van de enorme hijskraan die het gezelschap jaren geleden aanschafte – en die in Robot weer op originele manier wordt gebruikt. 

Allemaal dingen die niet door Danz zijn bedacht en gemaakt, benadrukt ze, maar door de specialisten van het gezelschap zelf. Net als de in elkaar gelaste ontbijtmachine (heel inventief!), een apparaat om groente te hakken, een vliegmachine en alle robots (en dat zijn er veel). “Alles wat draait, ontploft en mechanisch is, is door anderen gemaakt. Ik ben eigenlijk veel meer van de abstracte werelden. Maar die combinatie kan soms heel goed matchen.”

“Ik probeer in mijn werk altijd bescheiden en dwingend tegelijk te zijn. Ik wil eigenlijk niet dat iedereen het naderhand over de vormgeving heeft, maar ik ben wel blij als die de voorstelling op een bepaalde manier gestuwd heeft. Ik wil dat het meer is dan alleen ‘een fraai decor’, maar dat het, net als de tekst, op zijn eigen manier het verhaal van de voorstelling vertelt.”

Robot van Vis à Vis: t/m 14/7 en van 14/8 tot 22/9 in Almere. Tickets op www.visavis.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden