Plus

Sander van de Pavert (LuckyTV): 'Ik bedenk alleen maar dingen die te erg zijn'

Tien jaar al maakt Sander van de Pavert (40) LuckyTV: komische filmpjes, vaak gebaseerd op de actualiteit. 'Ik let wel op wie ik pest. Politici zijn vogelvrij. En mensen die meedoen aan programma's als Het Familiediner.'

Sander van de Pavert Beeld Corné van der Stelt/Lumen

Zo ziet Sander van de Pavert het voor zich: eerst een stukje varen op De Groene Draeck en dan lunchen op de Eikenhorst. "Ik wil gewoon iets léúks met ze doen. Snap je?"

Ook een optie: op vakantie naar Buenos Aires met het koninklijk paar. Een weekje, niet langer. Dan neemt Van de Pavert zijn vriendin Baylin mee. Maar nu wil hij cola. En bier. Hij bestelt bij de ober in het ­café van het Fotomuseum in zijn woonplaats Den Haag, tikt met zijn handen op tafel, kijkt om zich heen.

Deze week heeft hij geprobeerd in twee dagen drie LuckyTV-filmpjes te maken. Dan kon hij de rest van zijn tijd anders invullen. Werken aan andere projecten, de keuken schoonmaken, dat soort dingen. Een beetje rust inbouwen, wat structuur. Niets mis mee.

Gelukt? "Haha. Nee, natuurlijk niet. Uiteindelijk werk ik gewoon altijd de hele nacht door." Een slok cola. De muziek staat eigenlijk best hard. Toch? "Hé! Mag de muziek wat zachter?" Voorkomende glimlach. Gedraai aan de knoppen door de barman. Wil Van de Pavert iets oud-Hollands misschien? Enthousiast geknik. "Heb je iets met accordeons? Ja, doe maar iets met accordeons."

Tiktik. Slokje cola. Mag hij even gaan roken? Hij rookt echt fucking snel. Zo terug. Echt, paar minuutjes. Een paar jaar geleden raadde een vriend hem aan eens met vakantie te gaan. Gewoon, relaxen. Even he-le-maal niets doen. Op een Grieks eiland.

"Dat was het ergste wat ik ooit heb gedaan. Wat een hel. Er was helemaal geen hol te doen. Ik werd gek. Serieus, waarom doen mensen zoiets?" Hij schudt zijn hoofd. "Ik zat twee weken gevangen op dat eiland. Ik kon nergens heen met mijn ideeën, werd compleet nerveus. Ik ben daar te chaotisch voor of zo, te impulsief. Ik weet het niet."

Hoe is dat wanneer u werkt aan een aflevering voor LuckyTV?
"Dan ga ik compleet door het lint. Het is elke keer weer twaalf uur lang vechten tegen de ­chaos. Maar het is zo bevredigend. Ik wil echt nog niet stoppen, want ik heb er zoveel plezier in."

"Ik kan nog steeds al mijn impulsen kwijt in die filmpjes. Als ik daaraan begin, kan ik niet meer ophouden. Ik kan zo 36 uur achter elkaar werken, net zolang tot het af is. En ik mag alles doen. Soms heb ik zin om een liedje te zingen, of een filmscène heel gek te monteren. Dat kan allemaal. Ik bepaal helemaal zelf wat ik maak."

Heeft DWDD weleens iets geweigerd?
"Nee. Maar ik heb weleens een discussie met toenmalig hoofdredacteur Dieuwke Wynia gehad. Dat ging over een filmpje waarin Hillary Clinton als minister van Buitenlandse Zaken op bezoek ging bij Netanyahu. Ik had dat zo verknipt dat het was alsof Netanyahu allemaal verschrikkelijke dingen zei over wat hij de Palestijnen ging aandoen."

"Toen belde Dieuwke. Ze dacht dat DWDD er gedoe mee zou krijgen. Ik vond dat ze het gewoon moesten uitzenden. Wat ik maak, is niet politiek gemotiveerd. Maar goed, dat kan ik natuurlijk makkelijk roepen, dat weet ik ook wel. Zij moeten uiteindelijk bepalen of ze het uitzenden. Dat gebeurde wel, gelukkig."

Bedenkt en maakt u weleens iets dat u zelf te erg vindt?
"Ik bedenk alleen maar dingen die te erg zijn. Maar ik let wel op wie ik pest. Politici zijn vogelvrij, vind ik. En mensen die ervoor kiezen mee te doen aan van die programma's als Het Familiediner. Voor hen heb ik geen enkel mededogen. Maar ik ben er niet op uit mensen kapot te maken. Ik modereer mezelf heus wel."

"Sommige dingen zijn ook simpelweg niet bruikbaar voor een LuckyTV-filmpje. Maar die bewaar ik wel."

CV

Geboren 1976, zijn geboortedatum houdt Van de Pavert geheim.
Opleiding Dalton Den Haag (vwo), Avondlyceum Noctua, Den Haag (havo); Willem de Kooning Academie (grafische vormgeving, in 2000 afgestudeerd).
Loopbaan Bij TV¿West voorlopers van LuckyTV: absurde filmpjes van vijf minuten in ­reportagevorm. Vanaf 2003 bij Vara Laat. Sinds 2005 wordt LuckyTV uitgezonden in De wereld draait door. 2016: Luistergeschenk Willy haalt alles uit de kast.

Wat doet u daarmee?
"Ik heb een gigantisch virtueel archief. Ik sla van alles op. Tijdens het maken van die kleine filmpjes ontwikkelt zich van alles door in mijn hoofd. Ik doe dit intussen al ruim tien jaar, en ik heb in die tijd zoveel plannen bedacht. Ik voel dat ik daar nu iets mee moet."

Bent u een tv-format aan het verzinnen?
"Misschien. Ik weet het nog niet precies. Over de vorm ben ik nog niet zeker. Het zou ook een film kunnen worden. Het is zich aan het uitkristalliseren in mijn hoofd."

Eigenlijk heeft u tien jaar onderzoek gedaan naar de Nederlandse televisie. Wat is uw conclusie?
"Dat televisie nog steeds een heel statig medium is. Dat vind ik een rare paradox: we doen alsof iets dat compleet onecht is, wél echt is. ­Althans, zo wordt het gepresenteerd, en dat is ook de insteek van de televisiemakers."

Vindt u dat er toneelstukjes worden opgevoerd?
"Ja ook. En dat kan misschien ook niet anders, maar dat is wel de kern van de spanning die je voelt als je televisie kijkt. Het is toch bizar dat wij als kijker de werkelijkheid willen zien in iets dat zo duidelijk geconstrueerd is? In iets dat soms gewoon zelfs zichtbaar van karton is."

Wat zou u veranderen?
"Ik denk dat de manier waarop mensen televisie kijken al aan het veranderen is. Soms hoor ik: 'Door LuckyTV kan ik nooit meer normaal naar Willem-Alexander en Máxima kijken. Of überhaupt naar televisie.' Dat vind ik een interessant gegeven. Alsof mensen het ineens door hebben, ze de tv aan het ontmantelen zijn."

"Ik kan me voorstellen dat ik dat nog verder help bloot te leggen." Gauw erachteraan: "Ik denk heus niet dat ik serieus iets aan het blootleggen ben, hoor. Maar ik heb intussen zo ontzettend veel televisie gezien, en zoveel ontdekt, vind ik. Daar wil ik nu iets mee, dus daar ben ik over aan het nadenken."

Vindt u dat u een taak heeft?
Gaat rechtop zitten, met gedragen stem: "Jazeker, jazeker. Ik wil de mensen een spiegel voorhouden. Nee. De gehele maatschappij. Ik wil iedereen laten zien: dit zijn jullie, dames en heren. Waar zijn we nu toch mee bezig?"

Ik krimp ineen als ik ergens iets gewelddadigs zie gebeuren Beeld Corné van der Stelt/Lumen

Van de Pavert barst in lachen uit, begint aan zijn bier en schudt zijn hoofd. "Je hebt in deze industrie veel te veel mensen die denken dat ze alles weten. Die het allemaal gezien hebben en gaan uitleggen hoe de wereld werkt. Daar wil ik absoluut niet bij horen. Sommige cabaretiers kunnen precies het juiste zeggen, en dat is geweldig. Maar zodra ik iemand over zijn of haar taak hoor ..." Hij rilt.

Maar u wilt wel de televisie veranderen.
"Ja, maar daar heb je geen paternalistisch toontje voor nodig. Je moet er niet te veel over praten, kunt het beter gewoon dóén."

Bent u ambitieus?
"Nee."

Nee?
"Ik heb wel altijd veel gedaan en gemaakt, maar ik heb nooit gedacht: ik ga ooit een film maken, of ik moet een boek schrijven."

Wat voor leerling was u?
"Ik was op school heel vervelend in een heleboel opzichten. Ik had ook best leuke kanten. Maar het kwam erop neer dat ik op allerlei manieren ­bezig was de boel te verstoren. Of te ontregelen. Dat klinkt beter. Een beetje als een Hans Teeuwen of Paul de Leeuw."

Van de Pavert lacht, zegt dat hij ook best ­ingenieus was. Dat zijn geklier een theatrale kant had. "Ik imiteerde de docenten, maakte overal een grap van. Soms ook wel ten koste van iemand die daar op dat moment toevallig stond. Dat was dan wel echt vervelend."

Pestte u?
"Dat niet. Ik was een einzelgänger, had meestal maar één vriend en ik vond dat wel prima.

Ik denk dat de kern van al dat geklooi was dat ik mijn creativiteit op school niet kwijt kon. School bood mij gewoon weinig houvast.
En dat ging op de klassieke manier helemaal mis."

Wat gebeurde er?
"Nou, op het hoogtepunt nam ik een pistool mee naar school. En daarmee heb ik mijn schoolcarrière vrij abrupt beëindigd."

Wat?
"Ik woonde in Den Haag-Zuidwest. Daar ging ik om met een heleboel dubieuze figuren. We hingen in de coffeeshop met gasten die ook roofovervallen pleegden. Dat was ook heel leuk hoor - met een paar van hen heb ik nog muziek gemaakt - maar ik kwam wel bij die criminelen thuis. Van één van hen kreeg ik een onklaar gemaakt vuurwapen. Dat nam ik mee naar huis, en stak ik in mijn achterzak als ik bij een vriendje ging eten."

Ik liet dat dan stiekem zien als zijn ouders niet keken. Het was gewoon geklier. Ik was totaal niet agressief. Nu ook niet hoor, ik krimp ineen als ik ergens iets gewelddadigs zie gebeuren. Maar goed, toen ik dat pistool mee naar school nam, was het wel gauw afgelopen."

Hoe kwam dit goed?
"Van mijn vader moest ik maar een baantje gaan zoeken. Toen kwam ik op een kantoor terecht. Ik wilde dolgraag naar de kunstacademie, dus besloot ik volwassenenonderwijs te volgen om zo mijn havodiploma alsnog te halen. Daar heb ik drie jaar over gedaan. Ik was alleen maar bezig met muziek maken."

En toen was daar Harma Staal. Van de Pavert stroopt zijn mouwen op, plant zijn ellebogen in de tafel. Zo zat ze, zegt hij. "Ze was mijn favoriete docent op de Willem de Kooning Academie. Met haar had ik bijna therapeutische gesprekken, we spraken ook buiten school af. Ze was heel grappig en intelligent. En twintig jaar ouder, rookte zware shag en woonde met haar vriendin op een woonboot in Amsterdam. Zij zei: er moet iets komen."

Waarom zei ze dat?
"Ik zag en zie overal structuren. Ik had allerlei ideeën en was geneigd me te verliezen in het nadenken over het concept. Dat zie je bij veel kunstacademiestudenten.

Harma zei: 'Dit is allemaal heel mooi, maar je moet nu wel iets gaan maken.' Dat advies geef ik alle creatieve mensen om mij heen nu ook. Dat geouwehoer de hele tijd. Je moet het gaan maken en er verder je bek over houden."

Na zijn afstuderen bedacht Van de Pavert 'Volkstv'. Een schaterlach. "Zo noemde ik het zogenaamd established productiebedrijf dat ik had verzonnen. Ik verpakte mijn demo, een VHS-band met allerlei absurde filmpjes die ik voor onder meer TV West had gemaakt, in een doos waarop stond 'Volkstv - wat doet u ermee?'. Die verstuurde ik naar alle omroepen."

Vara Laat belde, en toen De wereld draait door. "Trouwens. Ron Fresen was eindredacteur voor TV West toen ik daar filmpjes maakte." Hij grinnikt. Vertelt dat ze elkaar weleens tegenkomen en het dan heel erg niet hebben over de Lucky's waarin de NOS-verslaggever opduikt met clownsneus en schmink. Nog meer gegrinnik.

"Als we elkaar zien, zegt hij dat we echt eens een biertje moeten gaan drinken. Ik hoop dat we dat gaan doen."

Hoe zit het met de geheime verwijzingen in de Lucky's?
"Daar stikt het van. In die over het Vaticaan laat ik iemand de naam van mijn vriendin heel hard uitroepen. Verder verwerk ik de namen van mijn vrienden er vaak in. Dan vernoem ik een fictieve supermarkt naar iemand, bijvoorbeeld. Of ik verwijs stiekem naar Star Wars. O en als je goed kijkt, zie je overal extreemrechtse shit. Ja mensen, dit is een zoekopdracht. Wie de eerste tien hakenkruizen heeft gevonden, wint."

Opgebiecht

Leermeester: "Yoda. En filmmaker George Lucas."
Beste in het vak: "Bert van Leeuwen of Jurre Bosman of Ron Fresen of ­Jacobine Geel."
Slechtste in het vak: "Ik wil niet zo specifiek worden. En alles wat slecht is, is spannend."
Beste advies gekregen: "Van mijn kunstacademiedocent Harma Staal: Er moet iets komen."
Slechtste advies: "Ga lekker twee weken op vakantie naar Griekenland"

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden