PlusAlbumrecensie

Sam Fender brengt jarentachtigrock terug in beeld

null Beeld

Er was een tijd dat bijna iedere rockzanger klonk als Sam Fender. Gitaar om de nek, opzwepende drums in de rug en dan lekker rasperig zingen over je rauwe opvoeding of een misgelopen jeugdliefde. Maar waar alle tieners met muzikale aspiraties in de eighties Bruce Springsteen, Tom Petty of desnoods Bryan Adams wilden worden, zijn die jongens-met-gitaar anno 2021 een bedreigde soort.

Het zal een van de redenen zijn dat Sam Fender – in 1994 geboren in het arme Noordoosten van Engeland – de afgelopen jaren op het schild werd gehesen als een zeldzame uitzondering in de door rappers, elektropopzangers en gevoelige singer-songwriters gedomineerde hitlijsten.

Fender – die voor zijn debuut Hypersonic Missiles in 2018 van de popcritici een Brit Award kreeg – is van de genoemde voorbeelden duidelijk het meest beïnvloed door Springsteen. Fenders band maakt een weelderige wall of sound om zijn met overslaande stem gezongen verhalen te ondersteunen. Zelfs de gierende saxofoonsolo en de pingelende piano à la Springsteens E Street Band ontbreken niet.

Het zorgt voor een vervreemdende luisterervaring op Fenders tweede album, Seventeen Going Under. De titelsong en rocker Get You Down hadden, als B-kantjes, op Springsteens album Born in the U.S.A. (1984) kunnen staan. Zo klinkt Fender tegelijk knisperend vers en stokoud..

Rock

Sam Fender
Seventeen Going Under
(Polydor Records)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden