Plus

Salon/Craft laat zien dat er heus niet alleen frozen yoghurt-tentjes in De Pijp zitten

De Pijp is niet alleen een yuppenwijk, er huizen nog veel ambachtslieden. Project Salon/Craft wil dat, op verzoek van stadsdeel Zuid, laten zien en koppelt designers en kunstenaars aan vioolbouwers, meubelbekleders en glas-in-loodzetters.

Een Chinese schoenmaker, burgemeester Eberhard van der Laan en Sander Wassink in Wassinks flagshipstore in Peking in 2013. ­ Beeld JW Kaldenbach

Een uitwisseling van ideeën, dat is Salon. Het platform brengt kunst, design en mode­talent in contact met andere disciplines, waardoor een kruisbestuiving ontstaat. Curator Gijs Stork verzon het concept van Salon acht jaar geleden samen met creatief ondernemer Manon Schaap na een show van modeontwerpers Jan Taminiau en Mattijs van Bergen.

"Het was de openingsavond van Amsterdam Fashion Week, na de show haastte iedereen zich met spoed naar de drank, binnen een minuut had niemand het meer over die kleding. Toen dachten wij: dat kan anders, er moet meer aandacht voor zijn."

In 2010 was de eerste Salon een feit, sindsdien wordt het evenement elk jaar gehouden. Soms vier keer, dan weer slechts eenmaal. "Dat ligt aan de urgentie om iets te laten zien," zegt Stork.

"Maar ook - en dat geldt vooral voor de buitenlandse edities - aan de vraag. Zo gaan we volgend jaar naar Casablanca op verzoek van de gemeente. Casablanca is een zusterstad van Amsterdam, net als Istanboel en Peking, waar we ook zijn geweest."

Maar ook Aruba, Buenos Aires en Kaapstad zijn al het toneel geweest van Salon. Volgend jaar komt er een koffietafelboek uit waarin alle edities zijn verwerkt.

Golvend hout
Doel van de Amsterdamse editie die gisteren is begonnen, Salon/Craft genaamd, is te laten zien dat er niet alleen maar geinige winkeltjes en frozen yoghurt-tentjes in De Pijp zitten. Enkele deelnemers: Borre Akkersdijk, Thomas Eurlings, Freudenthal/Verhagen, Studio Hagel/ Mathieu Hagelaars, Klaas Kuiken en Jelle Mastenbroek.

Ze gingen samenwerkingen aan met kleinschalige professionals rond de Albert Cuypstraat. Bedoeling is vooral het publiek zicht op het proces te bieden; de research, het schetsen, de dialoog.

Zo gingen Philipp Schueller (34) en Rens de Waal (33) van het merk Schueller de Waal in zee met vioolbouwer Eric Matser van Resonance ­Vioolbouw in de Gerard Doustraat.

Rens de Waal: "We hadden meteen een interessant gesprek, mooi hoe je dat hout kunt buigen waardoor al die ronde vormen ontstaan. We vonden toffe objecten die qua vormentaal precies aansluiten bij onze komende collectie."

Een van hun ideeën is om golvende houten manchetten te maken, ter plekke in de winkel, met het publiek erbovenop. Zelf komt De Waal weinig op de Albert Cuyp. "Ik woon in Oost, dus ik ga altijd naar de Dappermark, maar vanaf nu fiets ik uiteraard om," zegt hij met een knipoog.

Terug naar de roots
Borre Akkersdijk (32) deed al vaker mee aan Salon. Zijn studio ontwikkelt textiel vanaf de garens tot en met het eindproduct. Zijn label By Borre is een showcase om te laten zien wat de studio kan maken, de producten worden ­wereldwijd verkocht.

In Istanboel ging Akkersdijk op zoek naar een matrassenfabrikant die van zijn matrassenstoffen (die hij zelf ontwikkelt om er bijvoorbeeld kleding van te maken) weer matrassen wilde maken. "Terug naar de roots."

Hij vond er klanten, keerde er vele malen terug en deed er advieswerk voor diverse ­merken. In Peking vond hij Santoni, de fabrikant van de rondbreimachines die nu in zijn atelier staan.

Akkersdijk koestert warme herinneringen aan burgemeester Eberhard van der Laan in Peking. Twee jaar na hun ontmoeting nam Van der Laan hem mee op een handelsmissie naar Peking, als voorbeeld hoe je klein kunt zijn, maar groot kunt denken. "Van der Laan vond het belangrijk te laten zien dat ook jonge entrepreneurs een kans krijgen in Amsterdam."

Kopen bij de Kniphal
Voor Salon/Craft bedacht Akkersdijk 'Voor ­de Pijp, door de Pijp'. Stoffen gekocht bij De ­Kniphal, patronen geleverd aan Turkse kleermaker Kerasus in de Gerard Doustraat, en het eindproduct, T-shirts en hoodies, er pal tegenover bij Baskèts verkocht.

Ze gingen tijdens de openingsborrel als warme broodjes. Akkersdijk: "Ik wil mensen ook graag vertellen dat op deze manier produceren eigenlijk bijna niet meer kan, omdat we gewend zijn aan hoe goedkoop onze kleding is. De stoffenwinkel, de ontwerper, de kleermaker en de winkel, iedereen haalt normaal zijn marge en uren eruit, dat maakt een kledingstuk vijf keer zo duur."

Sander Wassink (33), afgestudeerd aan de Design Academy Eindhoven, deed ook eerder mee aan Salon en zette in Peking een tijdelijke flagshipstore op in het district Dashilar, waar hij schoenen toonde die gemaakt waren van kapotgeknipte fake sportschoenen.

De resten dienden als grondstof voor een nieuw schoenenmerk, in elkaar genaaid in andere composities en samenstellingen door lokale schoenmakers.

"Het ging over jeugdcultuur en dat ik het bijzonder maar ook gek vond dat iedereen zo'n westers merk wil. Het ombuigen van merkstatus: aan creatieve, lokaal geproduceerde producten kun je ook een bepaalde status ontlenen."

Het leverde hem veel publiciteit op, en een nominatie voor de Dutch Design Award. Dit keer is Wassink gekoppeld aan tweedehandswinkel Micky Fields in de Saenredamstraat. Wat dat oplevert is een verrassing.

Salon/Craft t/m 20/11, op salon1.org staat een kaart met alle deelnemende locaties.


Fiona Hering is modejournalist bij Vogue Nederland en RTL Boulevard. Wekelijks deelt ze haar visie op mode.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden