PlusKlapstoel

Rutger Vink: ‘Een tv-loopbaan? YouTube blijft voor mij altijd op 1’

Rutger Vink (1988) is youtuber onder de naam Furtjuh. Zijn kanaal heeft meer dan 700.000 abonnees. Volgende week begint hij aan zijn eigen theatershow.

Rutger Vink op de Klapstoel.Beeld Harmen De Jong

Maasland

“Typisch Hollands dorpje, met een bakker, een supermarkt, een afhaalchinees en heel veel boeren. Ik ben er na 24 jaar weggegaan, maar kom er nog vaak omdat mijn ouders er wonen. Dat zou ik zelf niet meer willen. Daarvoor kom ik onderweg te veel straathoeken tegen die vervelende herinneringen oproepen aan wat er in mijn tienertijd is gebeurd. Thuis heb ik het altijd fijn gehad. Mijn moeder werkt in het onderwijs, mijn vader hield de dijken in de gaten bij het hoogheemraadschap. Thuis was het veilig. Maar eenmaal buiten vond ik het heel eng om kinderen van andere scholen tegen te komen. Ik was bang gepest te worden. En dat gebeurde ook.”

Pesten

“Op de basisschool pikten ze me eruit omdat ik toen dik was. Later omdat ik op jongens val. Het gepest om die tweede reden werd een traumatische ervaring, omdat ik het, ik was dertien, nog aan niemand had verteld, toen het op een nare manier uitlekte. In een chatbox was ik op zoek gegaan naar jongens om mee te praten. Ik kende helemaal niemand die ook zo was als ik en wilde ervaringen delen. Omdat ik dacht toch zo on­geveer de enige op aarde te zijn die zich zo voelde, durfde ik het wel aan mijn eigen foto bij mijn chatprofiel te zetten. Binnen tien minuten had iemand uit het dorp me ontdekt. Toen be­gon het grote pesten. Op een gegeven moment stonden er zelfs leeftijdsgenoten te schreeuwen voor de voordeur. Ik was een homo, ik moest dood. Mijn ouders waren niet thuis die middag, ik vertelde het ze niet toen ze thuiskwamen.”

“Ik durfde niet meer naar school, wilde zelfs een tijdje helemaal niet meer naar buiten. Uiteindelijk ging ik expres slechte cijfers halen, zodat ik van school kon wisselen. Mijn ouders snapten er niets van. Ik had nooit problemen gehad met leren. Maar ik durfde hun niet te vertellen wat er speelde en loog dat ik de lesstof gewoon te moeilijk vond. Pas een jaar later heb ik het mijn ouders verteld. Het voelde echt als opbiechten. ‘Ik heb iets heel ergs te vertellen,’ zei ik. Ze schrokken, dachten op z’n minst dat ik ergens iets gestolen had. Gelukkig accepteerden ze me volledig en hebben ze me altijd gesteund.”

Idols

“Als kind wilde ik leraar worden op de basisschool. Maar toen ik ouder werd, droomde ik van een zangcarrière. Was ik op mijn slaap­kamer heel serieus mee bezig. Via YouTube had ik mezelf piano leren spelen en ik kocht een goede zangmicrofoon. Zong ik liedjes van Eva­nescence of Beyoncé. Dat werden mijn eerste YouTubefilmpjes. Die staan nog online, ja. ­Tenminste die video’s waar ik me niet helemaal voor doodschaam.”

“Ik weet dat zingen niet mijn grootste talent is, maar vind het nog steeds heel erg leuk. Hetzelfde geldt voor het schrijven van liedjes. Die houding had ik een jaar of tien terug nog niet. Bij ­bijna al die tv-programma’s als Idols en X Factor deed ik auditie. Elke keer afgewezen. Ik mocht niet eens voor de tv-jury verschijnen. Het allerergste: toen ik het bij Popstars probeerde, kwam ik in de compilatie met gekkies terecht. ‘Deze mensen gingen niet door.’ Ai! Maar goed, nu heb ik een liedje op YouTube met meer dan 2 miljoen views. Dat is het fijne van You­Tube: je bent niet afhankelijk van een paar mensen die het wel of niet in je ziet zitten. Je kunt gewoon beginnen en het publiek bepaalt vervolgens of het ’t leuk vindt of niet.”

Furtjuh

“Die naam is bedacht door mijn broer. Ik was een jonge tiener en wist niet hoe ik mijn poppetje moest noemen als ik ging gamen. Gedachteloos vulde ik die naam ook weer in toen ik – het was de tijd dat ik nog geloofde de nieuwe Justin Bieber te gaan worden – een YouTube­kanaal aanmaakte. Furtjuh betekent niets, nee. Het was in die msn-tijd van een jaar of 15 terug mode om woorden op ‘tjuh’ te laten eindigen.”

“Mijn eerste video die verderging dan het zingen van een liedje, verscheen nu precies acht jaar geleden. Ik studeerde advertising aan de Kunstacademie in Rotterdam en zag dat mijn favoriete Amerikaanse youtuber een boeken­platform promootte. Hé, dacht ik, dit is een nieuwe manier van reclame maken.”

“Als schoolopdracht besloot ik YouTube-reclames te onderzoeken. Als experiment probeerde ik in korte tijd zoveel mogelijk vol­gers te verzamelen. Zonder dat project als dekmantel had ik het misschien aanstellerig gevonden om video’s te gaan maken. Maar toen het onderzoek na een half jaar af was, vond ik het zo leuk dat ik ben doorgegaan.”

‘Echte baan’

“Ja, dat wordt me nog steeds gevraagd: ‘Wat doe je er nog naast?’ of ‘Heb je ook een echte baan?’ Die mensen snappen niet dat ik aan een video soms een week fulltime werk. Geeft ook niet, hoor. Ik vind het juist leuk om uit te leggen wat er online gebeurt.”

“In het derde jaar van mijn studie kreeg ik mijn eerste campagneopdracht. Voor een frisdrankmerk. Verdiende ik een paar honderd euro mee. Niet veel voor al het werk dat ik er in stak, maar voor het eerst dacht ik: volgens mij kun je hier je baan van maken. Op school had ik geleerd om concepten te verzinnen, vanuit de klant te denken, dus bedrijven werkten al snel graag met me samen. Sindsdien heb ik er nooit meer over gedacht ergens te solliciteren. Hoewel maar één op de acht video’s bij mij gesponsord is, vind ik het bedenken van een goed reclameplan nog steeds leuk. Veel leuker zelfs dan een opdracht waarbij een bedrijf komt met een uitgewerkt script dat ik alleen hoef uit te voeren.”

Gewoon Thomas

“Voor mij is het ‘Bijzonder Thomas’, natuurlijk. Maar zo heet zijn YouTubekanaal. Wij zijn nu bijna vijf jaar samen. Onze relatie heb ik ook aan het internet te danken. Op Instagram stonden zijn foto’s in de sectie met aanbevelingen. En tja, Instagram weet alles van je natuurlijk! Ik vond hem meteen een knappe en leuke jongen. Ik likete zijn foto’s en liet een emoji van een trouwring achter. Subtiel, hè? Toen kreeg ik een berichtje van hem. Ik sprong een gat in de lucht. Doodeng vond ik het om hem na twee maanden appen en bellen in het echt te ontmoeten.”

“Thomas werkte toen veel als model, maar heeft inmiddels ook een succesvol YouTube­kanaal. Dat we hetzelfde doen, vind ik heel fijn. We begrijpen elkaar niet alleen op emotioneel vlak, maar ook op werkgebied. We sparren over ideeën, praten over de juiste video op het juiste moment. En doordat we zelfstandig onder­nemers zijn en vanuit huis werken, zijn we veel samen. Lijkt me lastig als hij of ik een 9-tot-5-baan zou hebben en ik Thomas hele dagen niet zou zien. We zijn nogal aan elkaar gehecht.”

Paul de Leeuw

“Een voorbeeld voor mij. Zo’n carrière is echt iets om naar te streven. Hij is allround entertainer. Hij zingt, doet typetjes, is cabaretier en presentator. Op mijn manier zou ik dat ook willen. Ik houd van hysterische gekheid, zoals je in het theater zult zien, maar ik heb ook gevoelige liedjes geschreven. Ambitie voor een tv-loopbaan? YouTube blijft voor mij altijd op 1. Ik heb er alles aan te danken. Ik heb meerdere tv-projecten aangeboden gekregen. Maar omdat ik dan tijdelijk met video’s moest stoppen, heb ik nee gezegd. Ik merk ook dat tv vaak draait om komen opdraven om het idee van ander uit te voeren. Dan bedenk ik het liever zelf.”

Paco

“Onze witte sneeuwhond. Een echte knuffelhond én tegenwoordig ook een internetcelebrity: 183.000 volgers op Instagram. Bij het uitlaten willen fans tegenwoordig eerst met Paco op de foto, dan pas met mij. Onze hond is echt ons kind. Toen bijna iedereen op YouTube zwanger leek, wilden wij ook meedoen met die trend. ‘We worden vader,’ vertelden we in een video. En we hielden een online gender reveal party. Met een dubbele knipoog. Paco is eigenlijk een meisje. Maar, zeiden we erbij toen we haar voorstelden, ze mag uiteindelijk zelf kiezen met welk geslacht ze door het leven wil.”

#leukgenoeg

“Als ik er eentje als mijn doorbraakvideo be­schouw, is die het. Ik woonde toen op kamers in Amsterdam en schreef het liedje in de tram. Ik merkte dat ik onzeker werd van de vergelijking met andere youtubers. Er is altijd druk om leuk gevonden te worden. Heb je genoeg likes? Ben je op de juiste plekken gefotografeerd? Ook om mezelf gerust te stellen schreef ik #leukgenoeg. Met als boodschap: geef je eigen foto gewoon een like, je bent er leuk genoeg voor.”

“Het blijft nog steeds een issue op sociale media: er is veel nep. Ik hoop dat jonge mensen dat beseffen. Gelukkig kan ik mijn bereik nu gebruiken om dit soort dingen te vertellen.”

Rolmodel

“Thomas en ik krijgen veel reacties van jongens en meisjes. Ze bedanken ons dat we laten zien hoe normaal een relatie tussen twee jongens is. Ze durven nu ook uit de kast te komen of hand in hand op straat te lopen. Niet meteen het doel van onze video’s, maar ik ben er wel trots op. Zeker omdat ik zelf als veertienjarige zo’n soort rolmodel nodig had, maar die niet kon ­vinden. Ook Thomas en ik zijn op straat lastiggevallen. We werden, gewoon bij ons voor de deur, vanuit een auto uit­gescholden en bedreigd. Heel erg schrikken. Toch iets anders dan het gevloek online, dat we helaas vaker meemaken. Ik moest meteen weer aan vroeger denken. Maar er is een belangrijk verschil: mij maken ze nu niet meer bang.”

Bokswedstrijd

“Thomas en ik staan straks tegenover elkaar in de ring in het theater. Maar als je ons een beetje kent, weet je dat het een bokswedstrijd met een twist wordt. Dit is mijn tweede theatervoorstelling. De eerste bezorgde me de leukste weken van mijn leven. Komt door de directe ­reacties. Toch anders dan een comment onder een video.’’

Slimste Mens

“Het was echt een droom van me om te mogen meedoen. Op zich ging het best aardig, alleen wist ik op het beslissende moment van de finale niet wie Robin Wright was. Die actrice uit House of Cards dus. Nooit naar gekeken. Maar goed, ik speelde tegen een politicus en een hoogleraar. Voor hen was het erger geweest om van mij te verliezen dan andersom.”

Winonah de Jong

“Wacht even, ik pak mijn telefoon erbij om haar op te zoeken. Ah, moeder, vrouw, actrice en designer, lees ik. En als ik haar Instagram moet geloven, heeft ze een perfect leven. Ze speelt in de film Suriname? Die wil ik graag zien!”

Furtjuh Live 2 gaat dinsdag in première in het Beatrix Theater in Utrecht. Het YouTubekanaal van Rutger Vink bekijken? Dat kan hier. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden