Plus

‘Ruinerwold’ leverde Marion Pauw de inspiratie voor haar nieuwste thriller

Toen schrijver Marion Pauw het nieuws rond de zaak-Ruinerwold volgde, zag ze er meteen een thriller in. ‘Mijn dader ontdekt dat hij met veel zaken makkelijk wegkomt.’

Marion Pauw: 'Bizar dat je in Nederland blijkbaar onder de radar kunt leven.' Beeld YVETTE KULKENS
Marion Pauw: 'Bizar dat je in Nederland blijkbaar onder de radar kunt leven.'Beeld YVETTE KULKENS

Verstoorde familierelaties, een obsessieve zoektocht, een geheim dat ­niemand voor mogelijk houdt en een omgeving die niet ziet wat zich pal onder haar ogen afspeelt. Het zijn de ingrediënten van Vogeleiland van Marion Pauw (48).

De bestsellerauteur liet zich voor haar verhaal onder meer inspireren door de zaak-Ruinerwold. In het boek duikt de 15-jarige Marianne onder met de veel oudere Berend op een onbewoond eiland in de IJsselmonding, waar het aanvankelijk idyllische verblijf ontaardt in een jarenlange nachtmerrie.

De impact van Mariannes vermissing blijkt enorm: zus Nicole kampt met zo’n schuldgevoel dat ze verhuist naar een afgelegen dorp in Spanje in de hoop het trauma van zich af te schudden. Maar ook daar achtervolgen angst en waandenkbeelden haar. Door een mysterieuze bezoeker laait de hoop op dat Marianne nog leeft.

Onder de radar

Vogeleiland is het elfde boek van Gouden Stropwinnaar Marion Pauw, die ook scenario’s schreef van tv-series als In therapie en Dagboek van een callgirl. Een deel van haar nieuwe thriller bedacht zij in het huis dat ze samen met haar man heeft gekocht in het Spaanse Andalusië en waar ze nu het grootste deel van het jaar wonen.

Vanuit het zuiden van Spanje volgt ze het Nederlandse nieuws op de voet. Toen ze de krantenkoppen las over de Ruinerwold kon ze zich er nauwelijks een voorstelling van maken.

“Ik vond het bizar dat je in Nederland blijkbaar op die manier onder de radar kunt leven. Kinderen die niet zijn aangegeven bij de burgerlijke stand en die nooit naar school gaan. Hoe is het mogelijk? Misschien letten we toch minder op elkaar dan we denken. Ik zag er meteen een thriller in. Mijn dader in het boek ontdekt dat hij met veel zaken wegkomt; als hij zich verder maar normaal gedraagt, gaan veel mensen daarin mee.”

Christelijke opvoeding

Pauws hoofdpersoon Nicole went er in Vogeleiland aan dat alle aandacht uitgaat naar haar vermiste zus. Ze schikt zich aanvankelijk in die bijrol. Haar eerste reflex: wat is het beste voor haar ouders? En voor anderen in haar directe omgeving?

“Die houding herken ik door mijn christelijke opvoeding, we waren thuis van het Vrij Evangelische geloof. Er waren gedragsregels en voorschriften die bepaalden hoe ik moest denken en doen. Zo vaak naar de kerk gaan, bidden. Ik zat in een jeugdgroep waarin ik leerde hoe ik bepaalde gesprekken moest voeren als de evolutie of homoseksualiteit ter sprake zou komen. Zelf nadenken was niet gewenst. Gaan staan voor mijn mening en authentieke keuzes maken – niet denken: wat is voor anderen het makkelijkst? – heb ik echt moeten leren.”

Pauws ouders vonden het aanvankelijk moeilijk. Maar er is inmiddels sprake van wederzijds begrip en ze lezen haar boeken met plezier, hoewel seks een lastig onderwerp blijft. “Maar ze zijn trots op mij en steunen me waar ze kunnen. Dat heeft een paar jaar geduurd, omdat ik in hun beleving de verkeerde afslag nam door niet langer te geloven.”

Vogeleiland

Marion Pauw

The House of Books, 272 blz.

€ 21,99

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden