Plus Film

Ruben Brandt, Collector is een speelse en geestige animatie

De animatiefilm Ruben Brandt, Collector barst van de speelse verwijzingen naar filmklassiekers en meesterwerken. 

Ruben Brandt, Collector toont een niet-aflatende stroom visuele vondsten. Beeld Ruben Brandt, Collector

In een Europees berglandschap ligt een spoorlijn. Boven de rails verschijnen twee steeltjes. Het zijn de ogen van een slak, die zijn huisje tergend traag over het staal tilt, terwijl in de verte een trein in volle vaart nadert. Vrij associërend gaan de cinefiele gedachten vanzelfsprekend naar de monoloog van Marlon Brando in Apocalypse Now, waarin de krankzinnige kolonel Kurtz de gruwelen van de Vietnamoorlog vergelijkt met een slak die over het snijvlak van een scheermes kruipt.

Zou de maker van Ruben Brandt, Collector dat zo bedoeld hebben? Het is goed mogelijk. De animatiefilm van de Sloveense kunstenaar Milorad Krstic barst van de verwijzingen naar filmklassiekers en meesterwerken uit de beeldende kunsten en klassieke en moderne muziek. De film illustreert de asso­ciatieve gedachten van obsessieve liefhebbers van alle kunstvormen. De maker is er zelf een.

In de trein die de slak bijna platwalst zit er ook een: Ruben Brandt (een verbastering van Rubens en Rembrandt). Hij is geobsedeerd door de schilderkunst en wordt in zijn dromen geplaagd door afgrijselijke mutaties van figuren uit dertien meesterwerken, die hem naar het leven staan. Brandt neemt de nachtmerries bloedserieus: hij is praktiserend psychotherapeut en heeft de divan vervangen door een schildersezel.

Vier criminele cliënten besluiten hun kunsttherapeut te helpen met de diefstal van de dertien meesterwerken. Ze hopen de demonen te bezweren door ze bij Brandt aan de muur te hangen. De detective die de dieven op de hielen zit is ook een obsessief liefhebber en verzamelaar: zijn muur hangt vol met beroemde steekwapens uit de filmgeschiedenis. Hij drinkt zijn whisky met ijsklonten in de vorm van Alfred Hitchcock.

De klassieke thrillers van de Master of Suspense laten sporen na in de plot en de thema’s van Ruben Brandt, ­Collector, al is de naar Dalí, Miró en Picasso knipogende tekenstijl van Krstic dermate overheersend dat je bijna vergeet dat Hitchcock ook met deze elementen stoeide. De Sloveen is overigens niet de eerste Europeaan die psychotherapie, Hitchcock, misdaad en de kunsten in een bont gestileerde thriller bijeenbrengt; de Italiaan Dario Argento bouwde er een heel oeuvre mee op.

Argento liet de bar uit Edward Hoppers Nighthawks nabouwen voor een moorddecor in Profondo Rosso, Krstic heeft als animator de vrijheid om het doek binnenstebuiten te keren. Zijn lichtvoetige toonzetting en een niet-aflatende stroom visuele vondsten, terloopse verwijzingen en doldrieste actiescènes geven Ruben Brandt, Collector een aansprekend eigen karakter. Het is een speelse en geestige film over zaken waarover we doorgaans gewichtig doen, omdat ze in een leven rond de kunsten essentieel en onmisbaar zijn geworden.

Ruben Brandt, Collector

Regie Milorad Krstic
Stemmen Iván Kamarás, Csaba Kor Márton, Gabriella Hámori
Te zien in De Balie, Eye, Filmhallen, Kriterion, Lab111

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden