PlusInterview

RTL-directeur Peter van der Vorst: ‘Ik denk niet dat je mij moet hebben, zei ik’

Peter van der Vorst: ‘Ik weet dat je van alles over je heen kunt krijgen. Daar zag ik niet tegenop.’Beeld Renate Beense

Ronduit turbulent was het eerste anderhalf jaar van Peter van der Vorst bij RTL. Hij haalde Eva Jinek binnen, maar zag Linda de Mol en Wendy van Dijk weggaan. Ook ging al in zijn eerste werkweek de stekker uit RTL Late Night. ‘Ik stapte als het ware in een aardbeving, zo voelde het.’

Vier maanden was hij bezig met de toptransfer, in het diepste geheim. Eva Jinek, de grande dame van de NPO, naar RTL halen – als dat toch zou kunnen? Peter van der Vorst (48) glundert als hij terugdenkt aan zijn eerste wapenfeit. “Het eerste ­gesprek vond plaats bij mij, aan de keukentafel. Niets mocht uitlekken. We hadden zoveel te bepraten. Later hebben we ook een paar keer met Beau erbij afgesproken. Eva had zoveel vragen. Waar kwam ze terecht? Hoe journalistiek onafhankelijk kon ze zijn? Ze wilde haar hele redactie meenemen. We hebben ook een keer een zaaltje gehuurd in Amsterdam. Kregen we van tevoren een sleutel, zodat niemand wist wie er naar binnen ging. Dan kwam eerst Beau en tien minuten later Eva met pet en een grote zonnebril.”

Zijn maanden durende missie werd bezegeld met een handdruk. “Tot het moment dat ze haar handtekening zette, vond ik het spannend, al had ik na het eerste gesprek al een yes-moment.”

Sinds 1 maart 2019 is Peter van der Vorst directeur content bij RTL. Zijn werk als presentator, tv-maker en producent verruilde hij voor een functie in de directiekamer. Zonder slag of stoot gebeurde dat niet. “Ik denk niet dat je mij moet hebben, zei ik toen Sven Sauvé, ceo van RTL, mij vroeg. ‘Ik ben een maker.’ ‘Juist daarom’, antwoordde hij. Sven wist me enthousiast te krijgen. Ik voelde een kriebel die me niet losliet. Ik kreeg er energie van. En die was ik eerlijk gezegd een beetje kwijt.”

Had u genoeg van programma’s maken?

“Ik heb het bijna dertig jaar gedaan. Mijn ouders, die in 2018 overleden, waren altijd supertrots dat ik programma’s presenteerde. Misschien heb ik dat om die reden wel zo lang gedaan. Dat je het als kind goed wil doen voor je ouders. Toen zij er niet meer waren, was het misschien makkelijker om ermee te stoppen. Bovendien: ik werd niet meer uitgedaagd. Dit is een nieuwe wereld. Ik heb hier veel te leren.”

Peter van der Vorst: ‘Ik weet dat je van alles over je heen kunt krijgen. Daar zag ik niet tegenop.’Beeld Renate Beense

Speelde ijdelheid ook een rol bij uw besluit om ja te zeggen?

“Ik vond het een eer dat ik gevraagd werd voor het grootste mediabedrijf van Nederland, maar ik geef niets om status. Ik weet ook dat je van alles over je heen kunt krijgen. Daar zag ik niet tegenop; ik was al gewend om in de spotlights te staan. Ik kan kritiek makkelijk van me af laten glijden.”

Uw start was nogal turbulent. Linda de Mol en Wendy van Dijk hadden hun vertrek naar Talpa aangekondigd en in uw eerste werkweek ging de stekker uit RTL Late Night.

“Ik stapte als het ware in een aardbeving, zo voelde het. RTL Late Night werkte gewoon niet. Heel vervelend voor presentator Twan Huys, die ik graag mag. Grote programma’s als Miljoenenjacht en Ik hou van Holland vielen weg. Aan de andere kant betekende het dat we ook min of meer opnieuw konden beginnen. Meer kansen voor nieuwe talenten, zoals Ruben Nicolai, die een enorme stap heeft gemaakt. En van bijvoorbeeld Geraldine Kemper gaan we ook nog veel meer zien.”

U moest op zoek naar een nieuwe talkshowhost voor de late avond. Had u bijna ook ­Matthijs van Nieuwkerk gestrikt?

“We waren heel ver. Matthijs zou stoppen met De Wereld Draait Door, maar het was zeer de vraag of hij weer een dagelijkse talkshow wilde doen. Hij besloot bij de NPO te blijven. Dat begrijp ik. Hij kan daar de dingen doen die hij wil. Er zit alleen minder druk op.”

Heeft u Jeroen Pauw ook gepolst?

“Ik heb hem een keer gesproken. Hij vond het, dertig jaar nadat hij bij RTL begonnen was, best interessant. Maar al snel zei hij: ‘Ik voel me thuis bij de NPO’. Prima.”

Het werden Eva Jinek en Beau van Erven Dorens in de late avond. Eindelijk, voor Beau.

“Beau had het in de zomer al eens goed gedaan en stond te trappelen. Het was voor ons wel ­duidelijk dat de latenighttalkshow afwisselend gepresenteerd zou worden. Je kunt het niemand aandoen 220 keer per jaar in z’n eentje een talkshow te doen. Dan brand je op. Beau en Eva hebben onze late avond echt een boost gegeven.”

Heeft u mensen de wacht moeten aanzeggen?

“We hoefden niet te reorganiseren, maar moesten wel bezuinigen. Enkele freelancers en mensen met tijdelijke contracten moesten vertrekken. Dat is niet leuk, nee. Ik weet hoe het is. In 2007 kreeg ik van Erland Galjaard te horen: vanaf nu krijg je een projectcontract. Ik was woest. Moest het nota bene uit het AD vernemen. Ik ben zijn kamer binnengestormd. Ik geloof dat hij die vechtlust wel kon waarderen. Hij is 180 graden gedraaid en heeft me alle kansen gegeven. Als je echt iets wilt, moet je ervoor vechten. Dat heb ik altijd gedaan.”

Van der Vorst ging als verslaggever voor de Gay Krant de barricade op. Liep mee met demonstraties en marsen, tot in New York aan toe. Hij streed voor de Wet Gelijke Behandeling, het homohuwelijk, voor adoptie voor hun zoon. “Ik vecht voor mijn idealen en voor mijn gezin.”

Hoe nodig is dat in deze tijd?

“We zijn er nog lang niet. Als kind heb je behoefte aan rolmodellen. Mijn moeder was een fan van Jos Brink. Hij werd ook mijn held. Ik ontmoette hem als 12-jarige in de studio van Wedden dat…? Ging met hem op de foto. Ik zag ook dat Frank Sanders hem na de live-uitzending een kus gaf. Voor mij was dat heel belangrijk om te zien. Ik dacht: dat kán dus gewoon hier; in deze wereld zou ik best willen werken.”

Vijf jaar later beleefde u uw coming-out. Waren uw ouders verbaasd?

“Ja. Ze schrokken. Het werd ook niet onmiddellijk geaccepteerd, terwijl vooral mijn moeder veel had met Hans van Willigenburg, Hans van der Togt, André van Duin en Jos Brink. Het duurde een paar weken. Een nare periode. Tot ik mijn toenmalige vriend voorstelde. Toen was het voorbij. ‘Gelukkig, een normaal iemand’, dachten ze. Het was de angst. We zaten midden in de aidsperiode. Als je homo was, ging je bijna automatisch dood; zo was toen de perceptie.”

Hoe gaat het met de homo-emancipatie?

“Kan beter. We hebben Youp van ‘t Hek gehad met z’n ‘pisnicht’. Je hebt de familie Derksen, Gijp en Genee. Ik weet dat zij geen homohaters zijn, maar ze roepen wel van alles. Onder het mom van een grapje. Ze realiseren zich niet hoe pijnlijk dat kan zijn voor jonge mensen en welk voorbeeld ze daarmee geven. Trouwens, ook voor mijn man en mij. Ik wil geen flikker worden genoemd.”

Dan moet u niet bij uw werknemer Ali B zijn. Hij gebruikt dat woord in zijn vriendenkring, zei hij zelf.

“Ik heb hem gesproken en uitgelegd waarom ik denk dat je dat woord niet moet gebruiken. Je kwetst er mensen mee. De boodschap is duidelijk. Ali is een open persoon. Hij was zich van geen kwaad bewust.”

Uw zoon heeft twee vaders, is donker en groeit op in een overwegend witte woonplaats. Hoe is dat voor hem?

“We bieden hem een zo gelukkig mogelijk leven. Jouw vraag is precies waarom we deze gesprekken moeten blijven voeren. Hij heeft twee vaders, nou en? Hij weet niet beter, hij is 12.”

Kwam er vroeger een echte Zwarte Piet in huize Van der Vorst?

“We hebben dat in het begin één keer gedaan. Dat voelde heel ongemakkelijk, zeker als je een gekleurd kind hebt. We zijn weleens een Sinterklaas in een winkelcentrum tegengekomen die zei: ‘Kijk Piet, daar heb je nog een pietje’. Dom.”

Kijkt u dankzij uw zoon ook anders naar uw programma’s?

“Hoe hij tegen de wereld aankijkt, helpt mij enorm, maar ik zeg eerlijk: we moeten nog grote stappen maken. Bij RTL en Videoland moeten alle kijkers zich kunnen identificeren met mensen die ze daar zien en met de verhalen die we vertellen. Het moet inclusiever. We hebben laatst een rondetafelgesprek gehad over dit onderwerp. Mediamakers, journalisten, redacteuren, documentairemakers, producenten, columnisten uit verschillende culturen. Daar leren we veel van, maar de verantwoordelijkheid om het beter te maken ligt echt bij ons.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden