Plus Theater

Roughhouse blijft hangen in drammerige algemeenheden

De acteurs in Roughhouse stoeien met de taal, maar rake klappen vallen er niet.

Roughhouse - Margarida Neto & Diego Tortelli. Beeld Thomas Schermer

Er kan tegenwoordig geen interview meer plaatsvinden of een of andere zelfverklaarde terroristische clan pleegt een aanslag en eist de draaiende camera’s op. Ondertussen neemt de door een virus bevangen boven­titeling een loopje met de dialoog en valt er alweer een andere groepering de studio binnen. Verfspetters spatten op de gehavende achterwand. Handen gaan de lucht in en vormen pistooltjes: bang bang!

‘Roughhousing’ betekent kinderlijk stoeien. In Roughhouse – een co­productie van Richard Siegals Ballet of Difference en Schauspielhaus Köln – stoeit het negenkoppige ensemble met de taal, maar rake klappen vallen er niet.

‘Knock knock joke’

In de wereld die Siegal ons laat zien, zit er eigenlijk geen verschil tussen het exploreren van politieke gevoeligheden en een banale ‘knock knock joke’: inherent aan het gebruik van taal zit het creëren van verwarring – en om die verwarring is het Siegal te doen. Identificatie, representatie, communicatie; alles wordt bemoeilijkt door dat systeem van woorden.

Siegal toont dat in een schreeuwerige en schematische in your face-­montage, die dit inzicht keer op keer blijft illustreren, vanuit een uitwaaierend palet aan referenties: van ­Aischylos tot Tarantino, van woordgrapjes tot politieke pamfletten.

Uitgeklede gimmicks

Maar kritisch wordt het niet, integendeel: Roughhouse blijft hangen in drammerige algemeenheden en uitgeklede gimmicks. Met het ontregelen van taal heeft Siegal ongetwijfeld snoeiharde (media)kritiek voor ogen gehad, maar wat is het uitgekauwd en afgezaagd. De hermetische chaos die hij in de verschillende sequenties creëert, wordt al snel een herhaling van zetten. Het blijft onduidelijk waar Siegal met zijn taalkritiek heen wil.

In een fijn (want verstild) duet halverwege, toont Siegal nog hoe taal onze bewegingen beïnvloedt (en andersom), maar dat blijft een geïsoleerde sequentie die geen daad­werkelijke consequenties heeft en daardoor aan betekenis inboet.

Dat taal per definitie tekortschiet, en dat altijd al gedaan heeft, is een wat mager inzicht om ruim vijf kwartier theater op te baseren.

Roughhouse

Door Richard Siegal, Ballet of Difference, Schauspielhaus Köln
Gezien 11/6, ITA
Te zien woensdagavond, aldaar

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden