PlusMuziekrecensie

Roosbeef is weer heerlijk eigenzinnig, dromerig en sfeervol

Op het eerste Roosbeefalbum in vijf jaar horen we vooral elektronische muziek. Toch klinkt het geheel vertrouwd eigenzinnig. 

Na het verschijnen van het album Kalf in 2015 werd nog maar weinig vernomen van Roos Rebergen, de zangeres die meestal Roosbeef wordt genoemd, hoewel dat eigenlijk de naam is van de band waarvan ze het opperhoofd is.

Waar was ze al die tijd? Rebergen verbleef twee jaar in Kentucky, de Amerikaanse staat die in de muziek vooral bekend is als de geboorteplek van het bluegrassgenre. Nu is ze terug, hoewel thuis voor haar niet langer Nederland is, maar België - Antwerpen om precies te zijn.

In de Verenigde Staten, achter de Appalachen, leerde ze het Amerikaanse lied beter begrijpen, meldt het begeleidende schrijven bij Lucky, het vierde Roosbeefalbum. 

Rodeo heet het openingsnummer, maar verwacht daarbij vooral geen traditionele Amerikaanse muziek. Op Lucky domineren keyboards en klinkt vooral elektronische muziek.

Heerlijk dromerig als weleer, een tikje afwezig zelfs, klinkt nog altijd wel Rebergens stem. En vertrouwd eigenzinnig en sfeervol zijn ook nog haar teksten. Aan in coupletten en refreinen opgedeelde songs doet ze niet.

Mooi is Menselijke mensen waarin ze in koorzang met haar (Vlaamse) bandleden telkens deze zinnen herhaalt: Toen ik nog jong en ongelukkig was – O ik verlang zo terug naar die tijd. Toch nog een soort refrein.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden