Plus Achtergrond

Roger Hodgson: ‘Sommige liedjes schreef ik als tiener’

Hij is al 36 jaar geen deel meer van de band, maar zijn repertoire bestaat nog steeds uit de hits die Supertramp groot maakten. Komende week viert Engelsman Roger Hodgson in Carré de 40ste verjaardag van klassieker Breakfast in America.

De 69-jarige Roger Hodgson, een van de oprichters van de Britse band Supertramp, eerder dit jaar tijdens een optreden in Madrid. Beeld NurPhoto via Getty Images

Nee, een nieuwe plaat zal Roger Hodgson (69) niet meer opnemen. Hij heeft verse songs genoeg, maar voor een heel album de studio in, vindt hij iets uit vervlogen tijden. En daarbij: hij weet wat zijn publiek van hem verwacht. Dat komt, ook aanstaande dinsdag en woensdag in een uitverkocht Carré, voor die goudomrande hits van Supertramp.

Het jubileum van het fameuze album Breakfast in America uit 1979 is feitelijk niet meer dan een vrolijk excuus ze allemaal weer te spelen: klassiekers als The Logical Song, Take the Long Way Home en natuurlijk die monumentale titelsong. Maar uiteraard zingt hij gewoon de rest van het oeuvre uit het succestijdperk 1977-1983 erbij. Evergreens als School, Give a Little Bit en Dreamer bijvoorbeeld.

Dat Hodgson na die periode de band verliet, wordt gezien als een van de grootste gemiste kansen uit de geschiedenis van de popmuziek. De groep was op de top van zijn kunnen en had vermoedelijk nog veel meer fraaie, melodieuze pianopopsongs in zich. Die werden geschreven door Hodgson en Rick Davies, die de Engelse formatie in 1969 oprichten. Die ontmoeting is nu precies 50 jaar geleden.

Dat Hodgson dát jubileum op de bühne onvermeld laat, is niet verwonderlijk. Zijn verhouding met Davies is een van de meest tumultueuze relaties uit de popmuziek en zal ongetwijfeld ooit onderwerp van een biografische film zijn. Davies – de bluesliefhebber uit de working class van industriestad Swindon – en Hodgson – de spirituele popfan die zijn opleiding genoot aan Engelse kostscholen – haalden ooit het beste in elkaar boven, maar al gauw ook het slechtste.

Grote vergissing

Schreven zij het eerste materiaal nog samen, na enige jaren bestonden de Supertramp­albums uit solocomposities van de beide frontmannen. Het was juist in de periode van ijziger wordende verhouding dat Supertramp transformeerde van de progrockformatie tot popgroep met mondiale allure. En dat was grotendeels te danken aan de liedjes van Hodgson, die simpelweg veel sterkere, en voor de radio geschikte, refreinen bevatten. Alleen Bloody Well Right komt volledig uit de koker van Davies.

Hodgson noemt het ‘waarschijnlijk de grootste vergissing van mijn leven’ dat hij de auteursrechten van alle Supertrampsongs met Davies is blijven delen. “Zo ontstond het idee dat we samen de magie van Supertramp creëerden. Terwijl onze grote songs allemaal van mij zijn.”

Omdat Hodgsons vocalen ook nog eens de meeste succesnummers vormgaven – stelt u zich The Logical Song maar eens voor zonder Hodgsons falset – had hij veruit de beste papieren toen hij in 1983 zijn vertrek aankondigde. Omdat Davies de rechten van de naam Supertramp bezit, bleef de band bestaan. Davies leidde de groep – zonder veel succes – terug naar zijn meer alternatieve wortels, maar moest vijf jaar later constateren dat de samenhang en de juiste energie waren verdwenen.

Hodgson stelt nog steeds dat hij destijds vertrok om meer tijd aan zijn gezin te besteden. In 1987 brak hij bovendien beide polsen bij een valpartij. Tegen de verwachtingen in herstelde hij volledig. Toen hij eenmaal weer achter de vleugel zat, was een reünie met Davies verder weg dan ooit. De twee probeerden in 1993 nog even samen nieuwe songs te schrijven, maar die composities belanden uiteindelijk – zonder enige inbreng van Hodgson – op een Supertramp­album.

Het leverde de vreemde situatie op waarin Supertramp en ‘The voice of Supertramp’ beiden rond de wereld toerden met het hitmateriaal. De eerste vanwege de naam in grote arena’s, Hodgson vooral in kleine zalen en theaters.

Als een echtscheiding

De kans op een reünie is tegenwoordig ‘precies gelijk aan nul’, verklaarde Hodgson begin dit jaar in een interview met Lust for Life. Hij noemde de broze gezondheid van de zes jaar oudere Davies, die werd behandeld voor kanker, als belangrijkste reden. “Maar al was hij kerngezond, dan blijft mijn antwoord hetzelfde. Je kunt het vergelijken met een echtscheiding: al willen de kinderen dat vader en moeder weer bij elkaar komen, iedereen weet dat het niet gaat werken. Zo is dat bij ons ook.”

Wat rest zijn de liedjes. Hodgson blijft ze spelen. “Ik vind het ongelooflijk om te merken hoeveel plezier me dat nog steeds geeft. Sommige schreef ik als tiener! Voor mij is dat de magie van popmuziek. De verbinding zoeken met het publiek. Da’s veel belangrijker dan ego’s en geld.” 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden