Plus Interview

Rocktrio Rex: ‘Amsterdam is klein als het om muziek gaat’

Het Amsterdamse trio Rex speelt dit weekend op Into The Great Wide Open, het festival op waddeneiland Vlieland. ‘We willen songs maken die klinken als muziek uit een droom.’

Rex met van links naar rechts Lieselot Elzinga, Jonathan Rex en Nout Kooij. Beeld Veronica Skoglund

Fijne aankondiging in het programmaboekje en op de site van Into The Great Wide Open (ITGWO): ‘Dit drietal is de zwoelste band van heel Amsterdam. Echt. Nog zwoeler dan Canshaker Pi.’ Jonathan Rex, zanger en gitarist van trio Rex, heeft het gelezen: “Wat ze er precies mee bedoelen weet ik niet, maar ik moest er erg om lachen. Vooral vanwege die vergelijking met Canshaker Pi; we kennen die jongens goed, we zitten in dezelfde scene.”

Cantina Mobile

Diezelfde Amsterdamse scene bracht ook Pip Blom voort. Ook zij treedt met haar band op tijdens ITGWO. Blom speelde er eerder, Jonathan Rex leerde het festival op een andere manier kennen: “Ik werkte er als barman bij de Cantina Mobile, in Amsterdam bekend van de Aprilfeesten. ITGWO is super. Je hebt het hoofdpodium, maar er gebeurt ook van alles in het bos en de duinen. Rex staat geprogrammeerd op een plek die ‘Tussen de bomen’ heet. Klinkt spannend.”

De naam Jonathan Rex doet een pseudoniem vermoeden. Het zit net iets anders: “Rex is mijn tweede voornaam. Voluit heet ik Jonathan Rex Reinboud. Ik houd het zelf meestal op alleen Jonathan Rex.”

Sinds twee jaar vormt hij met drummer Nout Kooij en bassiste Lieselot Elzinga de groep Rex. “Nout ken ik van de Cantina Mobile, waar hij ook werkte. Toen we van elkaar ontdekten muzikant te zijn, zijn we samen de oefenruimte ingegaan. Aanvankelijk waren we heel verlegen. De eerste keer hebben we drie uur lang gespeeld zonder ook maar iets tegen elkaar te zeggen. We maakten eerst alleen geluiden, later werden het liedjes. Het werd pas wat toen Lieselot erbij kwam. Zij is degene die alles bij elkaar brengt.”

Nick Cave

In oktober staat een debuut-ep van Rex gepland. Op internet zijn al wel opnames van de groep te vinden. Het gaat om broeierige, een tikje mysterieuze muziek. Jonathan Rex’ zang doet denken aan die van Nick Cave. “Hij is een inspiratiebron, zeker, net als Leonard Cohen. We willen songs maken die klinken als muziek uit een droom, misschien zit daar dat zwoele in. Maar dromerig wil niet automatische zeggen: rustig en traag. We kunnen ook heel punky zijn.”

Jonathan Rex kwam relatief laat in aanraking met popmuziek. “Mijn ouders runnen in de Jordaan tapasrestaurant Café Dos, eerder was daar ook Duende van hen. Ik ben opgegroeid met flamencomuziek, tot mijn veertiende heb ik nauwelijks iets anders gehoord. Prachtige muziek. Maar toen ik van mijn vader cd’s kreeg van The Doors en Tom Waits was het: Oh, wacht eens, dit is ook wat.”

Voorprogramma

Afgelopen winter trad Rex op in het voorprogramma van de Amsterdamse rockveteranen Claw Boys Claw. “Vijftien keer hebben we met ze gespeeld, geweldig. Hun gitarist is de vader van Gini Cameron, een goede vriendin van me en drumster bij Pip Blom – ja, Amsterdam is best klein als het om muziek gaat. Ik kende Claw Boys Claw alleen van naam, de muziek had ik nog nooit gehoord.”

En? “Ja, héél goed. Veel van opgestoken ook. Wat een energie. Ze teren ook helemaal niet op wat ze vroeger allemaal deden, ze doen echt wat ze nú willen. Geen moment hadden we het gevoel met oude mannen te maken te hebben.”

Rex treedt zaterdag op tijdens Into The Great Wide Open. Het festival is uitverkocht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden