Kapitein Rob

Rob kijkt heel voorzichtig om de hoek. Zijn mond valt open

Rob en Toon zwemmen langzaam door de tunnel. Rob beweegt zich met een katachtige lenigheid door het water. Toon raakt uitgeput en kan zijn vriend bijna niet bijhouden. Zijn ademhaling wordt zwaar. Rob hoort het door zijn microfoon en begint langzamer te zwemmen. Toon spreekt zijn laatste reserves aan en slaat krachtig met zijn benen. Dan zien ze een vaag licht aan het einde van de tunnel dat steeds sterker wordt. Nog even. Ze komen boven water. Toon zet onmiddellijk zijn zuurstofmasker af en ademt de ziltige lucht gretig in. Ze zijn in een soort onderzeese haven beland. Rob herkent de kade waar hij ooit uit de onderzeeër stapte. Maar alles maakt een vervallen indruk.

Het is duidelijk dat hier al in tientallen jaren niemand is geweest. Rob en Toon klimmen op de kade en trekken hun duikuitrusting uit. Dan rusten ze even, zodat Toon op adem kan komen. Rob pakt voedsel en wapens uit de waterdichte tas die ze met zich meenamen. Alles is nog kurkdroog. Toon kikkert al snel weer op en hij wapent zich net als Rob met een dolk en pistool. Langzaam en voorzichtig bewegen ze zich door de enorme ruimte waar tientallen machines al jarenlang liggen te roesten. Het is onwerelds stil. Opeens horen ze het geluid van metaal op steen. Het komt dichterbij. Rob en Toon zoeken snel dekking achter een van de machines. Rob kijkt heel voorzichtig om de hoek. Zijn mond valt open. Een manshoge robot dendert op hem af. Brutus!*

*Het raadsel van Venus

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden