Recensie

Ricky Gervais in Afas Live: lui, gemakzuchtig en gebrek aan goede grappen

Goede grappen komen er in de nieuwe show van Ricky Gervais nauwelijks aan te pas. Zijn optreden in Afas Live was vooral lui en gemakzuchtig.

Ricky Gervais. Beeld EPA

Met Humanity keerde Ricky Gervais na acht jaar terug op de stand-up podia. Het was zijn beste show ooit, waarin hij de smakeloze grap met verve verdedigde, de hele mensheid door de mangel haalde en zelfs wist te ontroeren. Door die tour vond hij zijn liefde voor optreden terug, zo vertelt Gervais aan het begin van deze snelle opvolger. We geloven hem graag, maar misschien had hij toch beter wat langer op zijn nieuwe materiaal kunnen kauwen.

Supernature is namelijk van een veel minder hoog niveau en voelt als een aanhangsel van Humanity. Op de slechtste momenten verdenk je Gervais er zelfs van dat hij alle grappen die het de vorige keer niet haalden op een hoop heeft gegooid en daar nu de wereld mee rondtrekt.

Akkoord, de voorstelling staat nog enigszins in de steigers. Maar het is een enorm zwaktebod als je om de vijf minuten moet roepen dat de zojuist vertelde grap niet geschikt is voor de Netflix-special die Supernature uiteindelijk moet worden.

Shockerende opmerking

De premisse van de show is dat het bestaan op zichzelf al interessant genoeg is. Dat religie en andere bovennatuurlijke fenomenen ons alleen maar afleiden van het hier en nu. Althans, dat lijkt de bedoeling. Er blijft echter niets van over. Binnen die thematisch op zijn lijf geschreven context gaat Gervais keer op keer voor de makkelijke, shockerende opmerking.

Hij uit zijn teleurstelling over het feit dat aids tegenwoordig geen dodelijke ziekte meer is. Hij masturbeert op baby-Hitler (een zeer specifieke vorm van pedofilie). Hij vertelt dat hij liever kijkt naar een zichzelf bevredigende Louis C.K. dan naar ‘verlichte’ comedians die niemand beledigen.

In Humanity liet Gervais de helende kracht van harde humor zien. Dit keer slaat hij vooral wild om zich heen. Goede grappen komen er nauwelijks aan te pas, het is één grote middelvinger naar mensen die vinden dat hij dit soort dingen niet mag zeggen. Natúúrlijk mag hij dit soort dingen zeggen, maar de vraag dringt zich op voor wie dat interessant is. Absoluut dieptepunt is een grap over een Chinees die de letters L en de R niet uit elkaar kan houden. Dat is niet shockerend, dat is gewoon ontzettend lui.

Voorprogramma

De paar meer persoonlijke verhalen komen ook nauwelijks uit de verf. Even lijkt het interessant te worden als Gervais vertelt over hoe hij zich, als kind uit een arm gezin, tegenwoordig als rijk man verhoudt tot de arbeidersklasse. Hij doet er helaas veel te weinig mee. Er wachten nog grappen over hoe dwergen pedofielen kunnen bevredigen.

Pijnlijk: Gervais werd zaterdagavond volledig overklast door zijn voorprogramma. De 30-jarige Londenaar Sean McLoughlin is een megatalent die de wanhoop over zijn mislukkende bestaan prachtig kadert door te stellen dat hij niet weet wanneer hij leeft. De meest populaire manieren om naar muziek te luisteren zijn streaming en... vinyl. McLoughlin schetst de huidige tijd als een draaikolk van tegenstellingen waarin hij schitterend verdrinkt. En het mooie is: hij staat aanstaande woensdag tot en met zaterdag in Toomler met zijn volledige set.

Gaat. Dat. Zien.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden