Plus PS

Remy Veerman repareert saxofoons en maakt ze 'beter dan ooit'

Remy Veerman (42) sleutelde aan saxofoons van grootheden als Ravi Coltrane en Joe Lovano. Sinds kort verkoopt hij zijn eigen saxofoon: de 'Remy'.

Voor in de winkel op de Hoofdweg prijken nieuwe saxofoons voor de verkoop Beeld Charlotte Odijk

Een vrouw torst twee zakken kattenvoer mee op haar bagagedrager. De fiets aan de hand, zware passen. Als ze een etalageruit passeert en de slepende, weemoedige tonen van een saxofoon hoort, licht haar blik even op.

Achter het glas schemert het silhouet van een gebogen jongeman. Hij speelt voor een witte muur. En nu ook een beetje voor de vrouw. Ze blijft even staan op de stoep van de drukke Hoofdweg in De Baarsjes. En ze is niet de eerste.

Op nummer 228 huist sinds een jaar Charlie's Muziek, de blaasinstrumentenwinkel en werkplaats van Remy Veerman. Veerman verkoopt, reviseert en repareert saxofoons.

Beroepsmuzikant Alban Sarens, die zo-even voor de witte muur stond te spelen, haalt de saxofoon van zijn mond. "Wow, waanzinnig!" verzucht hij. Sarens is uit Antwerpen is gekomen om zijn Selmer Mark VI-tenorsaxofoon door Veerman te laten reviseren. "Hij is warmer van toon. De boventonen komen er veel vlotter uit."

Dof en doorleefd
Veerman heeft er de hele dag aan gewerkt. Op zijn werktafel liggen nog de sporen: gereedschappen, soldeerapparaat, doeken en spuitbusjes. Sarens draait zijn instrument een paar keer rond: "Hij is wel écht zilver nu."

Het is de tweede keer dat hij het zegt en het eerste wat hij zei toen hij zijn saxofoon weer in handen had: "Ah. Je hebt hem schoongemaakt..."

"Je kunt zo met de fanfare meedoen," zegt Veerman. En lacht. Hij weet dat de meeste artiesten hun saxofoon liever dof en doorleefd houden, maar toch is zo'n schoonmaakbeurt noodzakelijk om hem goed te kunnen uitdeuken.

Tranen in hun ogen
Veerman heeft 23 jaar ervaring met het reviseren en repareren van saxofoons. 'Toeters' noemt hij ze. ­Zoals hij het ook had over 'gymmen' toen hij in zijn tienerjaren op topsportniveau turnde. "Vreemd misschien, maar ik schaamde me ervoor dat ik zo goed was. Dus zei ik tegen mensen dat ik op gym zat, terwijl ik deelnam aan EK's en WK's."

En nu praat hij dus over toeters alsof hij in een feestwinkel staat, terwijl Veerman sleutelde aan saxofoons van Amerikaanse grootheden als Joe Lovano en Ravi Coltrane.

Mannen van naam met grote muziek-cv's staan soms met tranen in hun ogen in zijn winkel op de Hoofdweg. Natte ogen om het donkere geluid dat Veerman met ingenieuze trucjes terugbracht in hun instrument. Soms ook tranen omdat bijvoorbeeld een Roemeense huifkar de nek van hun saxofoon platreed, of omdat ze het mooiste wat ze bezaten verbrand en zwart geblakerd aan hem moesten overhandigen.

Veerman: "Blaasinstrumenten zijn zo persoonlijk; een verlengstuk van de mond. Muzikanten vinden het vreselijk als daar iets mee gebeurt." Hij wist ze uiteindelijk altijd in de oorspronkelijke staat te herstellen.

Verfijnde motoriek
Al komt Veerman uit een muzikale, Volendamse familie - Cees Veerman van popgroep The Cats was zijn oom - toch lag het aanvankelijk niet voor de hand dat de saxofoon zijn hart zou veroveren. Veerman had net een turncarrière achter de rug, zat in militaire dienst en dacht erover om, net als zijn vader, iets met techniek te gaan doen.

Totdat hij op zijn twintigste een baantje vond bij Mat­thew's Muziek in Edam, specialist in blaasinstrumenten. "Ik begon met koffie zetten, maar mocht later helpen met het wassen, uit elkaar halen, uitdeuken en polijsten."

Voor in de winkel op de Hoofdweg prijken nieuwe saxofoons voor de verkoop, achterin heeft Veerman zijn atelier Beeld Charlotte Odijk

Vooral het uitdeuken ging hem goed af, met dank aan de verfijnde motoriek die hij overhield aan het turnen. "Ik wist precies waar ik moest drukken, hoe hard en in welke bocht. Na enige tijd mocht ik ook instrumenten in elkaar zetten. Ik beet me erin vast en werkte tot laat door, net zo lang totdat ik het onder de knie had. Ik wilde beter worden dan mijn baas. Elk onderdeeltje moest kloppen."

Drie jaar werken aan de perfecte polsters
Veerman nam ook saxofoonles, zodat hij het resultaat van zijn werk kon horen. "Als ik iets speelde en het geluid beviel me niet, verbeterde ik dat. Dit bleef ook later mijn drijfveer: een saxofoon beter maken dan hij ooit is geweest, beter dan de fabriek hem heeft afgeleverd."

Met een collega runde hij vanaf begin 2000 zes jaar de blaasinstrumentenzaak Amsterdam Winds in De Pijp. In die periode deed hij veel ervaring op met nationale en internationale muzikanten. "Als je Joe Lovano en Ravi Coltrane over de vloer krijgt, hoor je wat zij belangrijk vinden, waar ze op letten, hoe ze spelen. Die kennis gebruikte ik."

Daarna besloot Veerman in zijn eentje de winkel Charlie's Muziek op te zetten, in Almere. "Ik heb me toen nog meer toegelegd op verbeteringen in de saxofoon." Zo deed hij er met zijn vader drie jaar over om de perfecte polsters te ontwikkelen: kussentjes in de kleppen die zorgen dat het geluid niet gaat 'lekken'. "Mijn vader maakt de polsters op zolder en voorziet ze van een Remy-logo."

Sinds vorig jaar april is Charlie's Muziek terug in Amsterdam. "Hier zitten de muziekscholen, het Conservatorium, de jazzpodia. Veel mensen hier vonden Almere te ver. Drie kwartier fietsen vanuit IJburg of Oost vinden ze niet erg, maar Almere is te lastig. Terwijl ze vanuit Israël, Spanje, Zweden en Iran komen vliegen met hun saxofoon."

Zelf ontworpen saxofoon
Tot zijn klantenkring rekent hij muzikanten als Logan Richardson, Susanne Alt, Maarten Hogenhuis, Boris van der Lek, Lars Dietrich, Ben van Gelder, maar ook beginners, spelers uit fanfareorkesten, leerlingen van muziekscholen. "Ik krijg allerlei soorten mensen in de winkel: van politieman tot boef, van Arabier tot ­Israëliër. Laatst was hier bijvoorbeeld een advocaat van het Rwandatribunaal."

Allemaal hebben ze hier ooit proefgespeeld. Hier kunnen ze verliefd worden op een testmondstuk. Achteloos praten over 'de Francois Louis', omdat de ander weet dat dat een te gek mondstuk is. "Een genie," verzucht Veerman. "Hij ontwierp ook een dubbele sopraansaxofoon waarop alleen Joe Lovano speelde."

Voor in de winkel prijken nieuwe saxofoons voor de verkoop, achter heeft Veerman zijn atelier. Daar kwam in oktober zijn zelf ontworpen saxofoon 'Remy' tot stand. "Het idee was er zestien jaar geleden al, maar ik heb gewacht tot ik genoeg ervaring had om echt met iets goeds te komen."

Karakter door jarenlange aanslag
Hij vond een fabriek die op basis van zijn ontwerp de nek, body en beker van de saxofoon wilde bouwen. "De losse onderdelen zette ik in elkaar en vervolgens heb ik de sax zodanig verfijnd dat nog beter is dan ik mijn hoofd had." Hij maakt er gemiddeld twee per week. De tenorsaxofoon kost 3750 euro en de alt 3450 euro. "Veel geld, maar nog altijd maar de helft van een nieuwe Selmer."

Veerman probeert met de 'Remy' de Selmersaxofoon uit de jaren vijftig te evenaren. "De Ferrari onder de saxofoons. Een oude Selmer heeft wel zo'n zestig jaar voorsprong in resonantie en kwijl. Op het messing zit daarvan de jarenlange aanslag die het instrument karakter geeft. Naarmate meer in de Remy wordt gekwijld, zal hij steeds beter worden." Het verschil met andere saxofoons is, zegt hij, dat de toptonen heel makkelijk gaan."

Artiesten uit New York, Israël, Zweden, Iran en Ierland spelen inmiddels op zijn saxofoon. Ook Maarten Hogenhuis, saxofonist bij powerjazzgroep BRUUT! heeft een 'Remy'. Ook het internationaal bekende Sun Ra Arkestra met altsaxofonist Marshall Allen, die speelde met Coltrane en Charlie Parker, is verliefd geworden op de Remysaxofoon en zal ermee gaan optreden.

Op Veermans werktafel ligt alweer een saxofoon klaar voor revisie. "Ik popel om hem af te maken, want ik weet dat hij goed wordt. En: beter dan hij ooit is geweest."

Remy Veerman aan het werk in zijn atelier. 'Ik wil een saxofoon beter maken dan hij ooit is geweest, beter dan de fabriek hem heeft afgeleverd' Beeld Charlotte Odijk
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden