Rembrandthuis verbouwt en opent twee nieuwe ruimtes

Het Rembrandthuis opent twee nieuwe ruimtes in het pand aan de Jodenbreestraat: het 'Cleyne Kantoor' van de schilder is gereconstrueerd en in het prentenkabinet kunnen bezoekers kennismaken met zijn etsen.

Het Cleyne Kantoor is ingericht op basis van 17de-eeuwse schilderijen. Beeld Het Portretbureau/Rembrandthuis

Er zit een stijgende lijn in de bezoekersaantallen van het Rembrandthuis. Vorig jaar trok het museum 266.000 mensen; nét te veel voor het gebouw, dat bestaat uit het oude woonhuis van Rembrandt en het pand ernaast, waar vooral tentoonstellingen worden georganiseerd.

Daarom gaat het museum verbouwen. De entree wordt ruimer en de museumwinkel verhuist naar de benedenverdieping, waar het auditorium was. Daarnaast heeft het museum er sinds gisteren twee ruimtes bij.

Rembrandt had aan de straatzijde van het pand een grote kamer waar hij klanten ontving. De schilder verkocht daar werk van zichzelf en van anderen. Bekend is dat hij ook een kantoortje in zijn huis had. Dat 'Cleyne Kantoor' is nu gereconstrueerd en bevindt zich naast de ontvangstzaal.

Aanraken mag
Dat is een logische plek, want hier heeft hij waarschijnlijk met klanten afgerekend, redeneert het museum. Al is het niet bekend waar het bureautje zich destijds bevond en hoe het eruitzag.

"We hebben het ingericht op basis van zeventiende-eeuwse schilderijen en tekeningen," vertelt conservator Leonore van Sloten. "Het kasboek dat er ligt, is een facsimile van een boedelinventaris, want Rembrandt bewaarde niets. Een belangrijke bron voor de inrichting was het poppenhuis van Petronella de la Court in het Centraal Museum in Utrecht."

De ruimte werd voorheen gebruikt voor de opslag van allerlei spullen. Dat geldt ook voor het nieuwe prentenkabinet, een etage hoger. Hier heeft Lies Willers een donkerbruine ruimte ontworpen waarin je in een intieme sfeer kunt kennismaken met de etsen van Rembrandt.

Oude etsen
Er zijn vier oude etsen van Rembrandt te zien, die regelmatig zullen wisselen. Werken op papier mogen niet te lang aan het licht worden blootgesteld. De meeste etsen die er worden getoond, zijn echter nieuwe afdrukken, gemaakt met moderne etsplaten. Er hoeft geen glas voor, waardoor je ze beter kunt bekijken.

Bezoekers kunnen ook een boek met zulke etsen doorbladeren en de etsen zelfs aanraken, om het verschil te voelen tussen Japans papier, moerbeipapier of perkament. Bij de ene soort papier trekt de inkt meer in de vezels dan bij de andere.

Naast de twee nieuwe ruimtes wordt bij de entree van het huis een video geprojecteerd waarop Rembrandt ten voeten uit te zien is. Ook zijn familieleden en zijn hondje komen voorbij.

"We misten Rembrandt een beetje," zegt hoofd collectie Epco Runia. "Ons publiek komt tegenwoordig overal vandaan, ook uit landen waar Rembrandt minder bekend is."

Experiment
Daarom wil het museum de huiselijke sfeer in het museum wat aanzetten. Zo is in het kantoortje af en toe het dichtklappen van een deur te horen en het geschrijf van een ganzenveer. Dat neigt naar een experience. Is het Rembrandthuis voorzichtig aan het disneyficeren?

Runia: "Het is een experiment. We willen hier en daar de suggestie van leven wekken. Wij proberen op een zorgvuldige manier het werk van Rembrandt dichter bij het publiek te brengen, door inzicht te geven in zijn werkwijze. En dit is de echte locatie waar hij zat. Maar we moeten kijken of het goed werkt."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden