Bong Joon-ho.

Plus Interview

Regisseur Bong Joon-ho: ‘Het publiek moet door zijn angst heen lachen’

Bong Joon-ho. Beeld Evan Agostini/Invision/AP

In het Gouden Palmwinnende Parasite speelt Bong Joon-ho een arme en een rijke familie tegen elkaar uit, met even ­hilarische als gruwelijke gevolgen.

Parasite is te zien op de vierde editie van Parool Film Fest. Het jaarlijkse filmfestival vindt plaats van 9 tot en met 13 oktober en wordt georganiseerd door Het Parool en September Film. Ga voor meer informatie en tickets naar de website van Paff.

De titel van de film kan op verschillende manieren worden geïnterpreteerd. Wie zijn voor u de parasieten?

“De meeste mensen zien de arme familie als de parasieten, en ik begrijp die interpretatie – ze zijn oplichters en bepaald geen brave jongens. Maar ik zie het niet zo. Alle personages zitten in een grijs gebied; de film gaat vooral over het systeem dat tot hun daden dwingt.”

“Die arme familie is slim en vaardig genoeg om in heel veel banen te floreren, maar er is simpelweg geen werk. Het systeem zet ze in een hoek en dwingt ze hun gevaarlijke capriolen uit te halen.”

“Ik ben weliswaar opgegroeid in een middenklassengezin, maar toen ik studeerde gaf ik zelf bijles bij een puissant rijke familie, net als de arme jongen in de film. De verbijstering die hij voelt wanneer hij voor het eerst dat huis binnenstapt, is de mijne.”

Het grootste deel van de film speelt zich af in dat ene huis. Hoe ging u om met die beperking?

“Dat soort beperkingen vind ik juist fantastisch; ik word zenuwachtig als de mogelijkheden eindeloos zijn. Bij het schrijven van het scenario dacht ik ook de indeling van het huis helemaal uit. Dat heeft de production ­designer nog wel wat hoofdpijn opgeleverd.”

“Een architect die ons adviseerde, bezwoer dat dit huis in het echt nooit zo gebouwd zou worden, haha. Maar we hadden het nodig – in veel scènes wordt gespeeld met zichtlijnen en welke personages elkaar wel of niet kunnen zien.”

De film verpakt zijn sociale commentaar in humor en gewelddadige uitbarstingen.

“Uiteindelijk zie ik mezelf in de eerste plaats als genrefilmer; ik wil niet dat de politieke boodschap als een roestige spijker uit het verhaal steekt. De film moet in de eerste plaats vermaken, en de satire moet daar doorheen sijpelen als een zachte motregen. Hetzelfde geldt voor de balans tussen humor en horror. Veel van de meest gruwelijke momenten in de film zijn ook grappig.”

“Ik hou ervan als het publiek door hun angst heen moet lachen. Ik wil niet overkomen als een sadist, maar ik vind het prachtig als mensen lachen terwijl ze eigenlijk niet zeker weten of ze wel mogen lachen. Ze schamen zich bijna dat ze het grappig vinden, en ik vind het heerlijk om mensen dat aan te doen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden