Reginald Foresythe (1907 - 1958) - The new music of ****

In de jaren dertig was voor een artiest de verkoop van bladmuziek belangrijker dan die van platen. In die zin had de zwarte Engelse pianist Reginald Foresythe een hit. Zijn partituur van Serenade for a wealthy widow werd grif afgenomen door jazz- en dansorkesten. Paul Whiteman en Fats Waller zetten de zwierige, opgewekte compositie op het repertoire van hun orkesten.

De zoon van een Engelse moeder en Afro-Amerikaanse vader had aan het begin van zijn carrière een keur aan wapenfeiten. Hij werd naar Amerika uitgenodigd om in grote, belangrijke orkesten te spelen, onder leiding van Benny Goodman en Paul Whiteman. Hij schreef arrangementen voor Duke Ellington, en het nummer Deep forest, dat Earl Hines tot zijn lijflied maakte, kwam ook van hem.

Toch belandde Foresythe in de vergetelheid. Aan het eind van zijn leven speelde Foresythe achtergrondmuziek in louche barretjes. Van de charmante dandy was niet veel meer over dan een alcoholist.

Aan zijn dood op 51-jarige leeftijd werd nauwelijks ruchtbaarheid gegeven. In het Britse muziekblad Melody Maker schreef Maurice Burman in een necrologie dat Foresythe zijn tijd altijd ver vooruit was geweest. 'In de jaren dertig veroorzaakten zijn nieuwe geluiden een sensatie; hij was de eerste die klarinet, fluit, hobo en fagot in de eerste linie zette. Zijn muziek was eerder futuristisch dan modern. De kracht van zijn composities zat hem in de originaliteit ervan, eerder dan in de jazzinhoud.'

Toen al, in 1959, sprak deze muziekjournalist de hoop uit dat het eigenzinnige oeuvre van Foresythe zorgvuldig bewaard zou blijven. Dat is niet gebeurd. Zijn werk is alleen op 78-toerenplaten verschenen. Er is geen langspeelplaat, laat staan een cd van de Engelsman te krijgen.

Willem Breuker, klarinettist, componist, bandleider en bovendien een verwoed platenverzamelaar, doet er alles aan om Foresythe uit de vergetelheid te halen. Met zijn Willem Breuker Kollektief heeft hij een handvol composities van hem op zijn repertoire genomen. En nu is bij Breukers platenmaatschappij BVHaast een eerbetoon aan Foresythe verschenen, in de vorm van een cd vol unieke opnamen, die vergezeld gaat van een royaal gedocumenteerd boekje.

Breuker hoorde bij Erik de Vries, aartsvader van de Nederlandse tv, en verzamelaar van vooral vooroorlogse jazzopnamen, voor het eerst de muziek van Foresythe. Breuker: ''Ik hoorde muziek met heel rijke harmonieën en een originele orkestratie. Foresythe hield niet van koper, hij arrangeerde liever voor houten blaasinstrumenten. Daarom deed zijn muziek ook eerder aan kamermuziek denken dan aan jazz. Dat was nogal ongebruikelijk in die tijd van de dansorkesten. Het was een mysterieuze man.''

Breuker hield vanaf dat moment zijn ogen en oren open om meer Foresythe op te sporen. Hij struinde archieven af en sprak op zijn talloze buitenlandse tournees verscheidene Foresythekenners, die hem verder hielpen.

Met hulp van de Engelse jazzpubliciste Val Wilmer, die Foresythe in haar jeugdjaren nog heeft gezien, en jazzhistoricus Herman Openneer stelde Breuker in een jaar een verzameling opnamen samen uit de periode 1933-1945.

De composities van Foresythe worden uitgevoerd door zijn eigen orkest, maar ook door de orkesten van Earl Hines, Louis Armstrong, Fats Waller, Benny Goodman en Paul Whiteman.

Een heerlijke, tijdloze cd. Met dank aan Willem Breuker. (BVHaast)
(MAARTJE DEN BREEJEN)

null Beeld
null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden