PlusBoekrecensie

Recensie: Zevin schrijft zo aanstekelijk over de game-industrie dat je ademloos doorleest

Literatuur en de wereld van games en gamers lijken misschien niet voor elkaar geschapen, in Morgen en morgen en morgen brengt Gabrielle Zevin (1977) ze prachtig samen.

Dirk Jan Arensman
null Beeld Gamma-Rapho via Getty Images
Beeld Gamma-Rapho via Getty Images

Morgen en morgen en morgen draait om de Aziatisch-Amerikaanse Sadie Green en Sam Masur, die elkaar eind jaren tachtig – dan elf en twaalf jaar oud – voor het eerst ontmoeten in een kinderziekenhuis. Sam na een auto-ongeluk waarbij hij zijn moeder verloor en zijn voet verbrijzeld raakte, Sadie op bezoek bij haar aan leukemie lijdende zus. Al Super Mario Bros spelend sluiten ze een intense, schijnbaar tijdelijke (troost)vriendschap.

Acht jaar later treffen ze elkaar weer in een metrostation in Boston. Als studenten blijken ze nog steeds fanatieke spelers (Sadie volgt zelfs een werkcollege Advances Games) en algauw besluiten ze een eigen game te ontwerpen. Hun eerste poging, een spel rond het schipbreuklijdende kind Ichigo, wordt een megasucces. Het fundament onder hun bedrijf Unfair Games richten ze samen met Sams kamergenoot Marx op. Meerdere decennia volgen we de pieken en dalen in hun creatieve én persoonlijke partnerschap.

Het levert een even originele als meeslepende roman op. Er zijn de simpele soapgenoegens van Sadie, die een verwrongen liefdesrelatie krijgt met haar mentor – de briljante én akelige dominante gamedesigner Dov – terwijl Sam heimelijk smoorverliefd is op haar. In de overige plotverwikkelingen komen verschillende thema’s aan de orde, van racisme en misogynie tot maatschappelijke polarisatie en wapengeweld.

Shakespeare als inspiratiebron

Maar de grootste attractie is dat Zevin zo aanstekelijk over de game-industrie schrijft, dat je er zelfs ademloos over leest als je sinds Pac-Man (1980) geen joystick meer hebt aangeraakt. Over bestaande en fictieve spellen, vol verwijzingen naar kunst, literatuur en geschiedenis, die zo fantasievol klinken dat je ze direct zou willen spelen. Terwijl ze en passant fraaie metaforen voor het leven bieden.

Neem de aan terugkerende inspiratiebron William Shakespeare ontleende romantitel. In een beroemde monoloog in Macbeth klinkt die als een klacht over de oeverloze zinloosheid van het bestaan. Hier is het een samenvatting van de belofte van elke game: ‘Je kunt eindeloos opnieuw geboren worden, eindeloos opnieuw beginnen.’ In het echte leven, suggereert Zevin, in liefde en vriendschap, geldt dat tot op zekere hoogte evenzeer.

Morgen en morgen en morgen
Gabrielle Zevin
Vertaald door Gerda Baardman
Nieuw Amsterdam, €24,99
415 blz.

null Beeld

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden