PlusBoekrecensie

Recensie Johanna Hedman - Trio: Is dit de nieuwe Sally Rooney?

Johanna Hedman.
 Beeld Ambo Anthos uitgevers
Johanna Hedman.Beeld Ambo Anthos uitgevers

Is de Zweedse Johanna Hedman de nieuwe Sally Rooney? Want ook haar millennials worstelen met frustrerende miscommunicaties, overschreeuwde onzekerheden en verlammende (bindings)angsten.

Dirk Jan Arensman

Dat Britse uitgeverijen in hun zoektocht naar ‘de nieuwe Sally Rooney’ ook over het Kanaal heen kijken, blijkt wel uit het feit dat Hamish Hamilton de vertaalrechten van Trio, de debuutroman van Johanna Hedman (29), voor een hypebevorderend geldbedrag kocht nog voordat het boek in Zweden zelf verscheen.

Niet eens helemáál flauwekul, blijkt. Want al speelt dit verhaal rond de verstrengelde liefdesperikelen van welbespraakte piekermillennials zich goeddeels in Stockholm af, het kent genoeg elementen die je ‘vintage Rooney’ kunt noemen.

Eén van de twee vertellers, Hugo, wordt in de korte opening wakkergeschud uit zijn ingedutte bestaan als universitair docent in New York wanneer ene Frances langskomt. Of eigenlijk: hij wordt teruggevoerd naar zijn studententijd, toen hij de ouders van dat meisje leerde kennen.

Vrienden-die-seks-hebben

Als eenvoudige provinciejongen gaat Hugo in het middendeel, de hoofdmoot van Trio, namelijk op kamers bij de chique familie Stiller (van het vagelijk omstreden Stiller-concern) en raakt hij direct gefascineerd door de dochter des huizes, (tweede vertelstem) Thora.

Thora, razend intelligent maar ook schijnbaar hautain afstandelijk, moet aanvankelijk weinig van hem hebben. Maar hij wordt wél omarmd door de charismatische August, een kunstacademiestudent uit hetzelfde welgestelde milieu, met wie Thora zo’n typische ‘Ja… ingewikkeld’-relatie heeft.

Van kinds af aan bevriend, kortstondig een stelletje geweest en nu vrienden-die-seks-hebben, terwijl ze daten met anderen maar zich op een rommelige manier voor elkaar voorbestemd weten.

Knipperlichtkoppel

August koestert duidelijk gevoelens voor Hugo, maar voorspelt snel én juist dat Hugo (‘hopeloos heteroseksueel’) en Thora verliefd op elkaar zullen worden. Waarna hun dans-voor-drie kan beginnen. Een dans van frustrerende miscommunicaties, overschreeuwde onzekerheden en verlammende (bindings)angsten, met het klassenverschil tussen Hugo en het hoofdstedelijke knipperlichtkoppel als extra complicerende factor.

Hedman beschrijft vaardig (zij het wat expliciet) hoe hij hunkert naar hun goedkeuring, maar zich tegelijk tegen hen afzet. Ze wisselt lyrische passages af met puntige dialogen, en weet de ademloze vervoering van een jeugdverliefdheid te vangen in (bewust?) overstuurde metaforen, waarin sprake is van, pakweg, in contact komen met ‘de vleugelslag van zijn wezen’.

Staat tegenover dat Trio wel wat humorloos en, uiteindelijk, oeverloos is; waarbij een ‘dát hebben we vaker gelezen’-gevoel gaandeweg steeds meer knaagt. De andere kant van de Sally Rooney-medaille, zeg maar.

Johanna Hedman
Trio
Vertaald door Janny Middelbeek-Oortgiesen
Ambo/Anthos, €23,99
368 blz.

null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden