PlusKunstrecensie

Recensie: Het allerjongste schilderstalent bestrijkt een breed palet

Wie wil weten hoe de toekomst van de Nederlandse schilderkunst eruitziet, moet naar Arti et Amicitiae. Daar exposeren de net afgestudeerde winnaars van de Buning Brongers Prijzen.

Edo Dijksterhuis
Buffer Zone #3, 2022 Beeld Cao Tang
Buffer Zone #3, 2022Beeld Cao Tang

Voor jonge schilders valt er in Nederland heel wat te winnen. De Wolvecampprijs, de Jeanne Oosting Prijs, de Koninklijke Prijs voor de Vrije Schilderkunst – om er maar een paar te noemen. De Buning Brongers Prijzen hoort ook in dat rijtje thuis en onderscheidde zich tot op heden niet echt van de rest. Maar dit jaar heeft het bestuur besloten de prijzen, die vernoemd zijn naar het Amsterdamse schildersechtpaar Johan Bruning (1893-1963) en Titia Brongers (1904-1961), enkel toe te kennen aan kunstenaars die net hun bachelor- of mastergraad hebben gehaald.

Voorheen dongen ook de oudere en meer ervaren schilders van de postacademische Rijksakademie en De Ateliers mee en die wonnen steevast. Door de nieuwe spelregels zijn de Buning Brongers Prijzen weer waar ze ooit voor bedoeld waren: een aanmoediging van het allerjongste talent.

Diversiteit

Uit 69 genomineerden werden zes winnaars gekozen. De diversiteit van hun werk, dat nu te zien is bij Arti et Amicitiae, toont aan hoe vitaal de schilderkunst nog steeds – of weer – is. Het gaat van woest expressionistische abstractie (Emma Peters) tot figuratieve composities waarin het verhaal wegdrijft in nachtelijke duisternis (Muzammil Hussain). En dan is er ook nog de vrolijke cartoonkunst van Pepi Schikowski.

Negiste Yesside Johnson breekt radicaal met het idee dat schilderkunst moet gaan over verf op doek. Van haar is een industriële kar te zien, die uitgelicht door een spot een grillige vorm op de muur werpt. Ook bevestigde zij metalen strips op grote doek als zeer concrete lijntekeningen.

Veel traditioneler, maar net zo goed raak, zijn de hyperrealistische schilderijen van Bobbi Essers. Het zijn extreme close-ups van lichaamsdelen waarvan niet duidelijk is of het een man of vrouw betreft. Soms zit het perspectief zo dicht op een buik, knie of haargrens dat je de puistjes ziet en het zweet bijna kunt ruiken. Ongemakkelijk is het zeker maar je blijft kijken.

Vertrouwen

Veel koeler zijn de schilderijen van Cao Tang, met stip het beste werk in deze tentoonstelling. De Chinese alumnus van het Arnhemse ArtEZ maakt een soort surrealistische pictogrammen waarin gevangenisgebouwen door een verrekijker worden bekeken, een camping wordt gedeconstrueerd of een vliegtuig neerstort aan de horizon.

Het is de vraag of we over tien jaar nog steeds werk kunnen zien van deze jonge winnaars. Het kunstenaarsbestaan is immers hard en slechts weinigen houden het vol. Maar de lijst met eerdere laureaten – onder wie ook kunstenaars zonder postacademisch cv zoals Jan Wattjes, Niels Broszat en Aaron van Erp – geeft vertrouwen in de toekomst van deze nieuwe lichting.

Buning Brongers Prijzen
Arti et Amicitiae
t/m 10/12

Tight-knit, 2022 Beeld Bobbi Essers
Tight-knit, 2022Beeld Bobbi Essers

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden