Plus Muziekrecensie

Raphael Saadiq klinkt ouderwets en modern tegelijk

Pop Raphael Saadiq Jimmy Lee (Columbia)

Het is hem niet aan te zien, maar Raphael Saadiq is dus ook al gewoon 53 jaar oud. Kan ook niet anders, want al eind jaren tachtig maakte hij zijn opwachting in de wereld van de muziek als lid van de jongensgroep Tony Toni! Toné! (nooit eerder of later klonk een boyband zo soulvol). Na het uiteenvallen van de groep werkte hij als producer, songschrijver en gita­rist met zo ongeveer iedereen die er toe deed in de zwarte muziek van Amerika. Kleine greep: D’Angelo, The Roots, Mary J. Blige, Solange Knowles, A Tribe Called Quest…

Je zou bijna vergeten dat Raphael Saadiq ook nog een carrière onder eigen naam heeft. Na een stilte van acht jaar is Jimmy Lee zijn vijfde solo-album. De Jimmy Lee uit de titel was een broer van Saadiq. Niet alle songs op de plaat gaan over die aan drugs overleden oudere broer, maar ze vormen in sfeer wel een duidelijk eenheid. Jimmy Lee is een ernstig maar zeker niet deprimerend album.

Muzikaal klinkt de plaat ouderwets en modern tegelijk. Zoals eerder bij Saadiq zijn Sly and the Family Stone, Marvin Gaye en Stevie Wonder hoorbare inspiratiebronnen. Maar de arrangementen, waarin ruim plaats is voor elektronica, zijn zo eigentijds als maar kan. Prachtig is Rikers Island, een gospelachtig nummer waarin de beruchte gevangenis in New York metafoor is voor het uitzichtloze bestaan van veel zwarte Amerikanen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden