PlusRecensie

Presidentsklucht met Zelenski in de hoofdrol nu te zien op Netflix: surrealistische beelden uit onschuldiger tijden

De Oekraïense comedy Servant of the People, met Volodomir Zelenski als leraar die per ongeluk president wordt, doet in zijn onbenulligheid terugverlangen naar zorgelozer tijden.

Andre Nientied
De kluchtige serie 'Servant of the People' doet verlangen naar een tijd waarin Zelenski als acteur nog gewoon op zijn fiets door Kiev kon rijden. Beeld AFP
De kluchtige serie 'Servant of the People' doet verlangen naar een tijd waarin Zelenski als acteur nog gewoon op zijn fiets door Kiev kon rijden.Beeld AFP

Sinds de Russische inval In Oekraïne twee maanden geleden is de Oekraïense president Volodomir Zelenski vrijwel elke dag op televisie met zijn videoberichten. Aan de professionele wijze waarop hij zijn strijdvaardige boodschap overbrengt is te merken dat Zelenski niet eens zo lang geleden acteur was, naast regisseur en producent. Dat de beelden uit die vorige carrière nu nogal surrealistisch overkomen is te zien in de komische serie Servant of the People, die vanaf 17 mei op Netflix staat.

De luchtige serie kende tussen 2015 en 2019 drie seizoenen met liefst 51 afleveringen. In het licht van de actualiteit is het op zijn zachtst gezegd bevreemdend een zorgeloze Zelenski te zien in de rol van de onhandige geschiedenisleraar Vasyl Petrovych Holoborodko.

Uit de hand gelopen grap

Deze Oekraïense versie van Mr. Bean woont sinds zijn scheiding weer bij zijn ouders en wordt door niemand voor vol aangezien. Als hij zich aan het begin van de eerste aflevering heeft verslapen en zich haast om alsnog op tijd op school te komen dringen zijn familieleden steeds voor wanneer hij naar de badkamer wil gaan.

Als hij eindelijk op de wc zit wordt hij er meteen weer afgehaald door zijn ouders. Weliswaar met een dringende reden: er staan een paar hoge ambtenaren te wachten die de verstrooide leraar tot zijn stomme verbazing uitroepen tot president.

Hij blijkt bij de recente verkiezingen 67 procent van de stemmen te hebben behaald. Dat is het resultaat van een uit de hand gelopen grap van zijn klas: een van de leerlingen had een tirade van de geschiedenisleraar tegen politici gefilmd en daarna online gezet. Die uitbarsting ging viraal, met als gevolg dat de amateurpoliticus tegen wil en dank tot president is gekozen.

Toen Zelenski in 2019 daadwerkelijk tot president werd gekozen – met 73 procent van de stemmen – was dat al een bizar geval van life imitating art. Ook destijds werd in de media uitgebreid de parallel gelegd met de serie Servant of the People, maar dat was toen nog geen aanleiding om de serie ook buiten Oekraïne te vertonen.

Vlammende speech

Los gezien van de gruwelijke realiteit van de huidige oorlog in Oekraïne is Servant of the People vooral een klassieke fish out of water-comedy in de trant van Trading Places of King Ralph: een klucht waarin een schlemiel onverwacht een leidinggevende functie moet innemen en zich geen raad weet met de privileges die deze positie met zich meebrengt.

Zo mag de kersverse president Vasyl onder meer een peperduur horloge uitzoeken “Poetin heeft deze ook,” zegt zijn assistent wervend, wijzend op een horloge van het merk Hublot. Waarop Vasyl toch maar een ander klokje kiest.

Bij dit soort satirische speldenprikjes denkt de kijker onvermijdelijk toch even terug aan de actualiteit, en al helemaal bij de vlammende speech over de onafhankelijkheid van Oekraïne die president Vasyl aan het eind van de tweede aflevering houdt.

Maar de kluchtige serie doet vooral verlangen naar een tijd, niet eens zo lang geleden, waarin Zelenski als acteur nog gewoon op zijn fiets door Kiev kon rijden, flauwe verkleedpartijen kon uithalen en hij niet als president in oorlogstijd dagelijks in militair groen gehuld zijn volk en de rest van de wereld serieus moest toespreken over de situatie in zijn land.

Komedie: Servant of the People

Regie Aleksey Kiryushchenko
Met Volodomir Zelenski
Te zien op Netflix, vanaf 17 mei

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden