PlusAlbumrecensie

Power Up: geen Back in Black, wel een echte AC/DC-plaat

AC/DC, Power Up.

Het blijft een maf idee dat de gitarist van een van de succesvolste rockgroepen uit de popgeschiedenis gewoon in de Achterhoek woont. Zou Angus Young van AC/DC thuis – in het gigantische pand dat hij en zijn Nederlandse vrouw in Aalten lieten bouwen – ook wel eens in schooljongensuniform met om zijn schouders een Gibson SG door de gangen springen?

In de videoclip bij Shot in the Dark, de single die vooruitliep op het zeventiende AC/DC-album Power Up, zagen we hem onlangs weer in bedrijfskleding. Een man van 65 in het schoolpak van een veertienjarige. Geen ander zou er mee weg komen, maar bij Angus Young oogde het heel vertrouwd.

Totaal niet vertrouwd was in de clip de afwezigheid van Malcolm Young. Die deed weliswaar al sinds 2014 niet meer mee met de groep, maar pas toen hij in 2017 overleed was het echt duidelijk dat hij nooit meer een bijdrage zou leveren. Het album Power Up is een eerbetoon aan Malcolm, die zich uiterlijk nooit zo op de voorgrond drong als zijn broer Angus maar wiens rampestampende slaggitaar een wezenlijk onderdeel van de AC/DC-sound was.

Diepe crisis

Dat Power Up er is gekomen is een wonder. Sinds het voorlaatste album Rock or Bust gaat AC/DC (leverancier van hardrock sedert 1973) gebukt onder rampspoed. Er was de dood van Malcolm Young, waaraan een periode van dementie vooraf ging. Maar ook moest zanger Brian Johnson wegens gehoorproblemen voortijdig een tournee afbreken. Drummer Phil Rudd werd wegens drugsbezit en het uiten van doodsbedreigingen veroordeeld tot acht maanden huisarrest. En bassist Phil Williams had gewoon geen lol meer in de groep en stapte op.

Het was gedaan met AC/DC, leek het. Maar wie de geschiedenis van de groep kent, weet dat de Australiërs eerder door een diepe crisis zijn gegaan. Toen in 1980 eerste zanger Bon Scott bezweek aan alcohol leek dat ook het einde van de band. Maar nog dat zelfde jaar bracht de groep, met Brian Johnson als nieuwe zanger, Back in Black uit, volgens velen hun beste album.

Schreeuwen en krijsen

Power Up is geen Back in Black, wel is het een echte AC/DC-plaat, met rechttoe, rechtaan in de blues geworteld hardrock. Iets nieuws heeft AC/DC niet te bieden, maar wie zou dat ook verwachten van een groep die al bijna vijftig jaar in wezen dezelfde muziek maakt. Wat vooral opvalt is hoe goed Brian Johnson bij stem is. Hij mag dan halfdoof zijn (hij wijt het zelf aan zijn liefde voor autoracen), hij schreeuwt en krijst er nog lekker op los.

Angus Young is gewoon Angus Young en dus vooral goed in korte en bondige riffs. Net als op Rock or Bust wordt op Power Up de slaggitaar bespeeld door Stevie Young, een neef van Angus en Malcolm. En ja, die kan het ook.

Bij alle twaalf songs op de plaat staat de betreurde Malcolm Young vermeld als medeschijver. Het gaat dan ook om songs uit de schrijfsessies die vooraf gingen aan het album Black Ice uit 2008. Het was niet voor niets natuurlijk dat die nummers indertijd de plaat niet haalden. Er staan sterke nummers op Power Up, maar ook songs die puur formulewerk zijn.

Rock

AC/DC
Power Up
(Columbia)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden