PlusAchtergrond

Poster Boy is een fanzine met moderne pin-ups: voor boven je bed, net als vroeger

Poster Boy is een driemaandelijks fanzine waarin mannelijke modellen op een voetstuk worden geplaatst. Moderne pin-ups met de focus op karakter. Met zes uitklapposters weer oldskool de muren behangen.

null Beeld Barrie Hullegie
Beeld Barrie Hullegie

Het idee voor Poster Boy lag al vier jaar klaar, maar doordat de carrières van stylist en creative consultant Jordy Huinder (44) en fotograaf en ­regisseur Barrie Hullegie (44) als een trein liepen, kwam het er maar niet van. Hullegie zat veel in Parijs, Huinder verhuisde naar New York, waar hij interna­tionaal wordt vertegenwoordigd door de pres­tigieuze Wall Group. In april kwam hij terug om de covidperiode in Amsterdam door te brengen met zijn vriend, modeontwerper David Laport. “Toen was het moment daar om Poster Boy te starten. Veel modellen waren voor de verandering toch hier en wilden graag meewerken.”

Vanuit een passie voor beeld, schoonheid en mode wilde het creatieve duo een oldskool concept nieuw leven in blazen. “We zitten allemaal de hele dag op onze tablet, laptop of telefoon, het communiceren in beeld is nog nooit zo populair geweest,” zegt Huinder. “Dat is tof, maar daardoor is beeld ook heel vergankelijk. Er komt dagelijks zo veel voorbij. Ik klink vast heel oud nu, maar al die poptijdschriften vroeger, met zo’n poster erin, hoe leuk was dat! Naar de winkel rennen en maar afwachten welke popster er die week in de Hitkrant op de poster stond.”

Hun eigen tienerkamers hingen eveneens vol posters. Huinder: “Ik was geobsedeerd door ­Madonna.” Hullegie: “Ik kom uit dezelfde tijd, maar bij mij hingen AC/DC, Nirvana en Guns N’ Roses aan de muur. Ik herinner me nog dat Popfoto ­elke week een deel van een poster uitbracht, dus moest je dat blad zes weken lang kopen, heel slim van ze.”

Afgestript

Niet dat Poster Boy een afgeleide is van die ­popbladen. Het is een fanzine met alleen beeld, refererend aan de titel werd dit automatisch

een bundeling van zes posters. Alec, Delta, Jere­miah, Marcus, Martijn en Rishi, vertegenwoordigd door modellenbureaus in Amsterdam en ­Antwerpen, zijn erin vastgelegd. Hullegie: “We ­hebben een casestudy gemaakt van elke jongen, er zit ook een modelelement in, maar het gaat vooral over de jongen zelf.” Huinder: “Het leek ons leuk om die gasten een soort van afgestript, minimaal en clean, met de focus op karakter, als moderne pin-ups neer te zetten.”

De gekozen modellen staan aan de vooravond van een grote doorbraak, of zijn dit jaar door­gebroken. Zo is Jeremiah Berko opgepikt door creative director Virgil Abloh en door Viviane Sassen gefotografeerd voor de Louis Vuitton voorjaar-zomer campagne 2020. Martijn Faaij is een van de gezichten van het Italiaanse modehuis Bottega Veneta, voor resort 2021.

De man als lustobject? “Tja, dat kan, maar zo zien wij Poster Boy niet,” zegt Huinder. “Wij ­vinden de beelden sensueel, niet seksueel, maar het is wat de kijker ervaart. Maar om het in jip-en-janneketaal uit te drukken: onze modellen zijn aangekleed. Delta van Melle – wát een leuke gast, heel kunstzinnig en vrij – is de enige die in een jockstrap op bed ligt.”

null Beeld Barrie Hullegie
Beeld Barrie Hullegie

Guy next door

Er is een heropleving van het mannelijke topmodel gaande. Huinder: “Ja, dat voel ik wel zo. Minder glossy dan in de jaren tachtig en negentig, toen een aantal mannelijke modellen echt sekssymbolen waren. Neem Marcus Schenkenberg en Tyson Beckford, spierbundels en megahunks, én Tony Ward, begin jaren negentig het vriendje van Madonna.” Bij shows stond steevast een groep fans voor de deur. De adoratie voor mannelijke modellen leefde na die eerste hausse vooral online door op blogs en Tumblr.

“Tegenwoordig zijn topmodellen geen spierbundels meer,” zegt Huinder, “eerder the guy next door. Veel meer benaderbaar, waar in het verleden een sfeer van exclusiviteit om zo’n ­jongen heen hing. Mannelijke modellen krijgen nu ook covers die tot een jaar geleden waren ­voorbehouden aan pop- en filmsterren. Neem Parker van Noord – hij heeft een enorme fan­base – onlangs op de cover van V Magazine, met de kop: The new masculinity. Ondanks zijn stoerheid heeft hij een veel zachtere uitstraling dan destijds Schenkenberg.”

In Amsterdam-Zuid zorgde de onlangs uit­gekomen naaktkalender van Lara Verheijden en Mark Stadman voor controverse. “Ja, wat een onzin, ik vind die kalender te gek. Wij zijn op­gegroeid in de jaren negentig, in het Amsterdam van de vele vrijzinnige clubs,” zegt Huinder. “Qua beeld kon er toen veel, het lijkt of die vrijheid steeds meer wordt teruggedrongen. Ik mag mijn tepel wel laten zien, maar een vrouw niet. Dat is toch insane. Maar Poster Boy gaat niet over provo­ceren, het gaat over beeld en schoonheid, het is een contemporary classic die draait om het model als idool.”

Athenaeum Boekhandel en Mendo waren meteen enthousiast, inmiddels is het duo benaderd door boekwinkels in Spanje en Portugal. Ze zijn gestart met een kleine oplage: 500 stuks, op is op. Prijs: een tientje. “Goedkoop? Zéker, maar het is een fanzine en zodoende wilden we het – geheel in de spirit van onze jeugdposters – voor iedereen toegankelijk houden. Een verzamelobject, maar niet alleen voor mensen met geld. Het is toch leuk dat als je iets voor aan de muur zoekt, je die zes boys voor een tientje krijgt.”

Het logo en de typografie werden in samenwerking met Mainstudio ontworpen, ze bekostigden alles zelf. In de toekomst hopen ze op betaalde samenwerkingen: advertorials, waarbij één poster door een merk wordt gekocht. Naar hun weten bestaat het format nog niet. “We zouden uiteraard ook een fanzine voor vrouwelijke modellen kunnen maken, maar voorlopig ligt de focus nog even op Poster Boy.”

null Beeld Barrie Hullegie
Beeld Barrie Hullegie

Flinke boost

Het zine is uiteraard ook een fijn visitekaartje voor toekomstige internationale klussen, hoewel Hullegie al jaren meedraait op hoog niveau. Hij werkte onder meer voor Calvin Klein, Tommy Hilfiger en G-Star, Vogue Nederland, Zoo magazine, Glamcult en Le Monde en woont met zijn Franse vriendin Claire in Leiden en Parijs.

Drie jaar New York heeft Huinders carrière een boost gegeven. “Ik heb grote studioproducties gedaan, in Hollywood ook, een Netflixshow, maar mijn liefde ligt bij mode en independent bladen als Rika Magazine, The Last Magazine en Kinfolk. Ik werk er veel voor Calvin Klein en Tommy Hilfiger, en had laatst een klus voor The New York Times. Dus ik ga volgend jaar ­zéker terug.”

En de liefde dan? “Tja, zo’n langeafstandsrelatie is best lastig. Om kleine dingen, samen eten. David had veel goede projecten lopen in Nederland, maar kon gelukkig wel vaak naar New York komen. En toen hij een show op Ibiza gaf, heb ik een klus met Alanis Morrisette afgezegd om erbij te kunnen zijn. Het is geven en nemen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden