PlusFilm

Popster zijn en blijven? Pink laat in documentaire zien hoe je dat doet

P!nk: All I Know So Far. Beeld
P!nk: All I Know So Far.

Het is verleidelijk om P!nk: All I Know So Far te scharen in het rijtje documentaires dat de afgelopen maanden verscheen over vrouwelijke artiesten. Maar op een aantal cruciale punten onderscheidt deze film zich van de documentaires over bijvoorbeeld Taylor Swift, Demi Lovato en Billie Eilish. Pink is van een andere generatie, maar vooral lijkt ze ontsnapt aan de immense druk die zoveel (vrouwelijke) popsterren doet buigen en barsten.

Regisseur Michael Gracey (The Greatest Showman) volgt Pink tijdens haar Beautiful Trauma-tournee uit 2019, die haar langs onder meer Amsterdam, Stockholm en Parijs voert, met als apotheose twee optredens in het Wembley Stadium in Londen. De film toont de voorbereidingen op de spectaculaire shows, waarin Pink onder meer in een harnas meters boven het publiek koppeltjeduikelt. Daartussen zien we Alecia Beth Moore, zoals haar echte naam luidt, als moeder van twee jonge kinderen.

Die balans tussen werk en gezin, tussen artiest en moeder, vormt de rode draad van de documentaire. Het is een balans die Pink eigenlijk heel aardig lijkt te hebben uitgevogeld met haar man, voormalig motorcrosser Carey Hart. P!nk: All I Know So Far kent daardoor niet de dramatische impact van bijvoorbeeld Dancing with the Devil, waarin Demi Lovato de trauma’s die onder haar drugs­gebruik schuilen blootlegt, of Miss Americana, die Taylor Swift vangt op een punt van grote twijfel over haar carrière.

Maar dat is tegelijk wat deze documentaire de moeite waard maakt. Pinks doorbraak ligt al twee decennia terug, met monsterhits als Get the Party Started en Just Like a Pill. Maar anders dan veel van de artiesten met wie ze in die beginjaren van de 21ste eeuw de hitlijsten domineerde, is zij twintig jaar later nog steeds relevant. Haar albums verkopen goed en ze speelt nog altijd voor uitverkochte stadions.

Als iets duidelijk wordt in de documentaire, is het dat Pink het voor elkaar heeft gekregen controle te houden over haar carrière. Om zelfbewuste keuzes te maken over wie ze als artiest wil zijn, de regie te voeren over haar imago. Een van haar sellingpoints is dat ze altijd trouw is gebleven aan zichzelf. En hoewel dat een mantra is die vele artiesten verkondigen, geloof je het bij haar. Het is geen pose.

Natuurlijk is het geen alledaags bestaan. Met zelfspot grapt ze dat ze sinds ze twee kinderen heeft geen 24 koffers meer meesleept op tournee. Het zijn er nu 17. Maar als ze vlak voor een optreden nog even rondkruipt door de kleedkamer met haar zoontje op haar rug of haar dochtertje troost dat haar vrienden mist, werkt dat als het harnas dat haar na een acrobatische toer weer met twee benen op de grond zet. En zonder dat harnas ben je nergens.

P!nk: All I Know So Far

Regie Michael Gracey

Te zien op Amazon Prime

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden