Pop: AC/DC - Black Ice ***

De Gelderse Australiër Angus Young (hij bezit een huis in Aalten, of all places) is inmiddels 53 lentes oud, toch gaat hij op het podium nog altijd gekleed in het kostschooluniformpje met de korte broek. Een malle gimmick, maar het instituut AC/DC -al 35 jaar hofleverancier van elementaire hardrock - bestaat bij de gratie van conventies.

Youngs Harry Potterpakje is er daar één van. De doeltreffende eenvoud van het groepsgeluid een tweede, en bij elke nieuwe plaat is het weer de vraag of de veteranen zo langzamerhand niet eens moe worden van hun zelfopgelegde muzikale beperkingen. Eén blik op het hoesje van Black ice -het eerste AC/DC-album in acht jaar - leert dat we ons daar opnieuw geen zorgen over hoeven maken. Titels als Rock n roll train, Rock n roll dream, Rockin' all the way en She likes rock n roll spreken alvast boekdelen.

En de eerste maten van het openingsnummer stellen de luisteraar definitief gerust: nog altijd zijn het de bluesy, dubbelloops gitaarriffs van de gebroeders Young die de diesel gaande houden en mag Brian Johnson -na 23 jaar nog immer de vervanger van Bon Scott - zijn heliumvocalen laten gieren.

Pas als de band voorzichtig van de vertrouwde formule afwijkt, gaat het mis. Anything goes is een flauw popliedje zonder hook, Smash grab iets te frivool gearrangeerd, maar dat is gezanik van de bovenmeester. Black ice is vooral vintage AC/DC. En dat is al heel wat. (JERRY GOOSSENS)
(SonyBMG)

Website AC/DC

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden