Plus Expositie

Pixelangelo maakte een hoogmis voor het digitale opperwezen

Northstar (2019). Beeld Tabor Robak, Courtesy Upstream Gallery

FlatEarth.io
Tabor Robak
Waar Upstream Gallery, Kloveniersburgwal 95
Te zien t/m 5/10

De film Westworld is zo goed als vergeten, maar de release in 1973 ontketende een heuse revolutie in de filmindustrie. Het sciencefiction­verhaal over een pretpark met robots die zich tegen menselijke bezoekers keren bevatte de eerste scène die volledig uit de computer kwam. Onherkenbaar en onbegrijpelijk voor veel kijkers toen. Tegenwoordig zijn computer generated images gemeengoed in de bioscoop, maar ook in onze telefoons en laptops.

Tabor Robak leeft niet alleen in die wereld, hij bouwt hem ook. Van de born digital-generatie kunstenaars is hij misschien wel de technisch meest onderlegde. Dat is te zien aan Vatican Vibes (2011), een van de drie werken in zijn eerste Nederlandse solo. Religieuze symboliek wordt opgediend in een game­structuur.

De kijker wordt in hoog tempo langs levels ­geleid, om te eindigen bij een altaar met schermen, een hoogmis voor het digitale opper­wezen. Dit is nadrukkelijk geen hyperrealistische imitatie van de werkelijkheid. Robak zet de gelikte kunstmatigheid van het gebruikte Photoshop zelfs extra dik aan.

Dat dit acht jaar oude werk toch niet gedateerd oogt – ultrakorte houdbaarheid is het lot van veel door technologie gedreven kunst – zegt iets over Robaks voorlijkheid.

Gelukkig blijft de kunstenaar die Pixelangelo wordt genoemd niet hangen in louter virtuositeit. Zijn nieuwe werk FlatEarth.io (2019) gaat niet alleen over hoe, maar ook over waarom en waartoe – vragen die hij politiek inkleurt. Dit programma produceert aan de lopende band profielen van fictieve Amerikanen, woonachtig aan een virtuele Main Street. We krijgen een tour door hun interieurs, een teller in de bovenhoek houdt de huishoudelijke inkomsten en uitgaven bij. Kevin, Daisy en de meeste anderen leven van schuld naar schuld, terwijl hun huizen dichtslibben met nutteloze spullen.

Voor Northstar (2019) liet Robak zich inspireren door het landelijke Oregon waar hij oorspronkelijk vandaan komt. Het is een eindeloze wandeling door een idyllisch landschap, waarbij daglicht en vegetatie zich aanpassen aan de locatie van afspelen. Het verticale blok van vier gekoppelde schermen is als een bewegend schilderij, een overtreffende trap van het ‘venster op de wereld’ dat het traditionele canvas altijd was.

Het werk roept interessante vragen op. Is dit de schilderkunst van de 21ste eeuw? Kan die nog meer bieden dan een vorm van realisme die echter dan echt is? En missen we niet de stoffelijkheid om echt emotioneel geraakt te worden?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden