Plus Filmrecensie

Piranhas is een effectieve maar stilistisch veilige misdaadfilm

Piranhas speelt net iets teveel op safe om tot grote hoogten te komen.

Met zijn non-fictieboek Gomorra werd de Italiaanse journalist en schrijver Roberto Saviano in 2006 in één klap wereldberoemd. Saviano’s verslag van zijn infiltratie in de maffia van Napels werd inmiddels vertaald in 51 talen en verkocht wereldwijd meer dan 4 miljoen exemplaren. De verfilming van Matteo Garrone was al even succesvol, en werd ­gevolgd door een tv-serie waarvan ­afgelopen juni het vierde seizoen verscheen. Het leidde ook tot stevige dreigementen vanuit de onderwereld; Saviano leeft al sinds 2006 onder permanente politiebewaking.

Inmiddels duiken filmmakers ook op Saviano’s andere werk. Enkele ­weken geleden ging in Amerika de achtdelige miniserie ZeroZeroZero in première, gebaseerd op Saviano’s ­gelijknamige tweede boek uit 2013. En in Nederland verschijnt nu deze verfilming van zijn derde boek La ­paranza dei bambini, in het Nederlands uitgegeven als De kinderen in de sleepnetten, een letterlijke vertaling van de Italiaanse titel.

Voor de internationale filmmarkt was die metafoor rond tienerbendes blijkbaar wat te ingewikkeld, dus de verfilming van Claudio Giovannesi draagt hier de Engelse titel Piranhas. De film ging afgelopen februari in première op het filmfestival van Berlijn, waar hij de prijs voor beste scenario won. Dat werd geschreven door Giovannesi, Saviano en Maurizio Braucci, die ook meeschreef aan de filmversie van Gomorra.

Dat verhaal draait om de 15-jarige Nicola (Francesco Di Napoli) en zijn vrienden, die hun dagen grotendeels zwervend door de straten van de ­Napolitaanse wijk Rione Sanità doorbrengen. De onderwereld ís hier de bovenwereld, en heeft het complete sociale leven van de stad in de hand. Geen wonder dat deze opgeschoten jongens zich aangetrokken voelen tot het snelle geld van de misdaad­wereld. Nicola heeft qua intelligentie en branie net wat meer in huis dan zijn vrienden, en weet al snel op te klimmen in de rangen.

In interviews vertelde regisseur ­Giovannesi breeduit over de kansarme jongens die op steeds jongere leeftijd voor de maffia aan de slag gaan, en de sociale omstandigheden die maken dat ze in de misdaad belanden. Maar van die achtergronden is wat te weinig in de film terechtgekomen. Nicole en zijn vrienden zijn al onverbeterlijke rouwdouwers als de film begint, en het grootste probleem in het leven van zijn alleenstaande moeder is de afpersing van haar stomerij door de maffia.

Nicola’s beklimming en onvermijdelijke val van de maffialadder levert een effectieve misdaadfilm op, maar stilistisch speelt Giovannesi vooral op safe en narratief leunt hij flink op de blauwdrukken die door eerdere films in het genre werden neergezet – van Gomorra zelf tot Martin Scorsese’s klassieker Goodfellas (1990). Naar die laatste film verwijst Giovannesi expliciet door het beroemdste shot ervan na te apen als hij Nicola en zijn misdaadvrienden in een onafgebroken shot een nachtclub in laat lopen. Maar de grote hoogten van die voorbeelden worden hier niet behaald.

Piranhas

Regie Claudio Giovannesi
Met Francesco Di Napoli, Viviana Aprea
Te zien in City, Het Ketelhuis, Kriterion, De Uitkijk

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de PS-nieuwsbrief (Stadsgids) van Het Parool.

Ook leuk: volg @hetparool op Instagram.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden