Plus

Pieter Derks: 'Ik schreef in het ziekenhuis naast haar bedje'

Hij wilde er geen 'ziekenhuisvoorstelling' van maken, maar de nieuwe show van Pieter Derks begint en eindigt er toch. Dat heeft alles te maken met de stormachtige geboorte van zijn dochter Bobbie.

Pieter Derks Beeld Merlijn Doomernik

Twee primeurs beleefde cabaretier Pieter Derks (34) vorige week, toen hij try-outs van zijn nieuwe voorstelling Voor wat het waard is speelde in Amsterdam. Noviteit 1: voor het eerst in zijn loopbaan moest hij tijdens een voorstelling niezen.

Derks: "Ik dacht nog: moet ik de geluidstechnicus niet waarschuwen, dat hij mijn microfoon even uitzet of zo, maar daar was geen tijd meer voor. Ik heb wel vaker de aandrang gevoeld, maar meestal ben je op het podium zo diep geconcentreerd dat je lichaam er helemaal niet aan denkt om daadwerkelijk te niezen. Nu dus wel."

Primeur 2: Pieter Derks, die in Nijmegen woont met vrouw Noortje, dochters Daantje (4) en Bobbie (8 maanden) en zoon Moos (2), kan niet meer uitslapen. "Eén nachtje bleef ik in Amsterdam pitten. Wat denk je: ik werd om 3.00 uur en 5.00 uur gewoon wakker en staarde vanaf 6.30 uur naar het plafond."

Het is het lot van zo'n beetje iedere jonge ouder, zoals veel van wat Derks vertelt herkenbaar is voor zijn leeftijdsgenoten. Ook in Voor Wat het Waard is vertelt Derks, zoals altijd zonder enige hapering of stamelmoment, over zijn eigen leven in het klein en de wereld in het groot.

Al worden in deze voorstelling, die gisteravond in première ging in Delft, de gebeurtenissen in zijn leven opeens heel groot en de rest van het wereldnieuws nogal betrekkelijk.

Wonderwerk
De geboorte van Bobbie, afgelopen augustus, kwam veel vroeger dan de verwachte datum in oktober. "We hadden Daantje net naar school gebracht voor haar eerste schooldag, Moos was naar de crèche. Echt zo'n ochtend die we voor het eerst weer samen konden doorbrengen. Toen merkte mijn vrouw op dat ze de baby al een dag niet had voelen bewegen. 'Toch maar even de verloskundige bellen'."

Die doortastendheid, plus het wonderwerk van de artsen in het Radboudumc in Nijmegen, redden hoogstwaarschijnlijk het leven van de jongste Derks, die vanwege allerlei complicaties zo snel mogelijk de buik van haar moeder diende te verlaten. Twee maanden lag de baby in het ziekenhuis, met haar vader en moeder die elkaar aflosten aan haar bedje.

"Een deel van de voorstelling heb ik getikt op de laptop naast haar bed, als Bobbie toch lag te slapen. Ik speelde al try-outs toen zij nog in het ziekenhuis lag. Dat verblijf in het ziekenhuis slurpt energie en ik vond het heerlijk weer iets te maken en te spelen. Dat gaf me energie, die ik goed kon gebruiken als ik bij mijn vrouw en de kinderen was."

"Het was voor mij duidelijk dat ik Bobbies moeilijke start zou benoemen in mijn voorstelling, dat het ziekenhuis mijn uitgangspunt zou worden. Ik wilde geen 'ziekenhuisvoorstelling' maken, maar we hadden met optredens geschoven en ik wilde wel uitleggen waarom dat moest. Ik merkte bij de eerste voorstellingen dat ik het direct moest benoemen, want het publiek merkt feilloos dat Bobbie op dat moment het belangrijkste in mijn leven was - en ook dat ik snel moest uitleggen dat alles goed zou komen met haar."

"Dat deed ik in het begin nog niet en dan reageert het publiek heel anders dan normaal. Dan hangt er zo'n spanning dat ze bijna niet durven te lachen."

Van de week
Sinds afgelopen zondag is Derks, met collega Stefano Keizers, te zien in de satirische nieuwsquiz Van de week, gepresenteerd door Jennifer Hoffman. "We hebben het er thuis goed over gehad, maar de opnames zijn op zaterdagmiddag - een dag waarop ik vrijwel altijd speel en dus toch al weg ben van huis. Bovendien bestaat mijn voorbereiding er vooral uit dat ik het nieuws goed volg, maar dat doe ik toch al."

De twee grootste kinderen hebben al een aardig beeld van het vak van hun vader. "Ik vertel ze dat ik optreed, dat ik grapjes maak en verhalen vertel." Zo zal hij het ook Bobbie bijbrengen, over een paar jaar. In zijn voorstelling vertelt Derks dat het vaderschap hem 'nauwelijks' heeft veranderd. Zelfs zo'n heftige ervaring als de geboorte van Bobbie.

"Ik vind nog steeds wat ik al vond, hooguit doorvoel ik het wat meer. Wat ook anders is: ik ben veel productiever geworden, pak mijn kansen om te schrijven als ze zich voordoen. Vroeger kon ik gerust een dag wachten op inspiratie die dan toch niet kwam. Nu is het: als ik volgende week een liedje af wil hebben, moet ik nu beginnen, tijdens middagdutjes. Dat is een groot verschil.'' Grijnzend: "En dat ik dus niet meer kan uitslapen."

Voor wat het waard is, Kleine Komedie, 5-9/11

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden