Plus

Philipe Geubels in DeLaMar: 'Een appelmoesgrap maken is lastig, hoor.'

Humorist Philippe Geubels is gortdroog, als kurk in de Sahara. De Vlaming die enkel zichzelf speelt, bespreekt vanaf maandag 'het alledaagse' in het DeLaMar.

'Ik spreek nooit over wereldproblemen. Aleppo, wat moet ik erover zeggen?' Beeld Hollandse Hoogte

Hij is bijna een uur te laat, maar daarin moeten we geen zuidelijke nonchalance versus noordelijke punctualiteit vermoeden. Philippe Geubels en de grote stad, in dit geval Antwerpen, vormen een ongemakkelijke combinatie. "Het staat me tegen. Te veel mensen, de ongezelligheid. En nooit kunnen parkeren, hè."

In Vlaanderen is Philippe Geubels (Dendermonde, 1981) allang een grote meneer in het cabaret - zijn populariteit in Nederland heeft dezelfde vormen aangenomen. Met zijn nieuwe voorstelling Bedankt voor alles reist hij nu rond. De enige die er niet van onder de indruk lijkt te zijn, is Geubels zelf.

Maar zijn nasale en monotone stem, zijn gezichtsuitdrukking die tussen opperste verbazing en diepe berusting pendelt en zijn gortdroge observaties zijn de sleutel tot ongekend succes. Hij acteert geen gesublimeerde droogkloot, hij ís hem tot in elke vezel van zijn lichaam.

Op straat krijg ik vaak te horen: amai, in het echt zijt ge kleiner en u praat echt zo." Grijnzend: "Alleen maar complimenten dus. En dan willen ze ook nog met u op de foto. Nee, ge kunt als u bekend bent beter lang zijn."

Hij viert zijn tienjarige artiestenjubileum met de show die hij omschrijft als feel good. "Het gaat over vriendelijkheid en dankbaarheid. Dankbaar zijn met hetgeen dat ge hebt. En dat vriendelijke mensen de wereld leuker maken. Efkes uw hand opsteken als iemand u op het zebrapad laat oversteken. Dat moet wettelijk, maar het is toch leuk als ge wordt bedankt. De show gaat trouwens ook over het gevoel dat ge als automobilist krijgt als iemand dat niét doet."

Doodnormale dingen
Geubels maakt cabaret dat tot het moeilijkste in het genre behoort: de kunst van de observatie van het alledaagse, van het doodgewone, dat hij met een tergende droogheid gadeslaat en theatraal uitvergroot. "Mensen houden ervan omdat het over herkenbare situaties gaat. Bijvoorbeeld stiekem uw piemel wassen in de badkamer als ge voelt dat er seks in de lucht hangt. Ik hoor aan de lach in de zaal dat veel mensen dat óók doen. Maar het kan ook gerust gaan over de ruzie met uw vrouw over de vaatwasser."

"Ik spreek nooit over wereldproblemen. Geen politiek, geen crisis. Ik weet er te weinig van, voel niet de behoefte er iets over te melden. Bombardementen op Aleppo - verschrikkelijk, maar wat moet ik erover zeggen? Een grap is al helemaal misplaatst. Het mooiste compliment dat ik na afloop krijg, is dat mensen anderhalf uur niet aan hun zorgen hebben gedacht."

Belgische theatercritici worstelen nogal eens met de theatervorm van Geubels. "Sommigen vinden het te gemakkelijk. Te veel huis-tuin-en-keukenhumor. Maar ik verzeker u: het valt niet mee een goede grap over appelmoes te maken."

"Een recensent vroeg zich af of het niet meer moest zijn dan huis-tuin-en-keukenhumor. Een ander stelde de vraag hoe lang ik het zou volhouden. Ik vind het maar een raar beroep, recensent. Ze verklappen in hun stukjes ook nog eens de helft van mijn programma."

Hans Teeuwen
Hij werkte vroeger als vakkenvuller. "Ik deed nooit iets op school." Na het zien van een dvd met een optreden van Hans Teeuwen wilde hij zelf ook het podium op. Zomaar? "Ja. Ik heb van die bevliegingen. Deze bleef."

Hij oefende op kleine comedypodia en debuteerde voor 200 man in het nietige Oelegem. Hij stierf van de zenuwen, maar de kick na afloop was enorm. Daarna begon de zegetocht in Vlaanderen - iedereen wilde de man zien die het begrip nuchterheid een geheel nieuwe betekenis gaf. Een onbewogen sukkelaar, die ook maar doelloos naar het einde strompelt in de tragikomedie die leven heet.

"Antiheld? Wel, ik beschouw mezelf zeker niet als held. Ge ziet vaak in films dat bange blanke mannen ineens in helden veranderen. Bij mij is dat omgekeerd. Ik weet niet hoe snel ik het op een lopen moet zetten."

Helemaal zonder scherpe randjes is de kleinkunst van Geubels ook weer niet. "De uitvinder van de winterbarbecue pak ik wel aan. Sta je daar in de kou vlees te eten. Je gaat toch ook niet skiën in de zomer? Voor de rest: het leven is ook maar saai en veel meer zal het niet worden. En zeker niet zoals in de film. Ik benader de sleur positief. Als ge u daar bij kunt neerleggen, zijt ge de gelukkigste mens in de wereld."

Philippe Geubels: Bedankt voor alles, 24-29/4 in het DeLaMar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden