Concert

Phil Collins worstelt met eigen vorstelijke hitcatalogus

Phil Collins tijdens zijn Still Not Dead Yet-tour in het Goffertpark in Nijmegen. Beeld ANP

Still Not Dead Yet heet de tournee waarmee Phil Collins zijn opgeheven pensioen viert. Nog steeds niet dood, inderdaad. Maar wie hem donderdagavond in Nijmegen zag worstelen met zijn hits, moest de neiging onderdrukken niet voor de zekerheid even zijn pols te voelen.

Het was 2004 toen Phil Collins zijn First Final Farewell Tour aankondigde. 53 jaar was hij pas, maar aan zijn pensioen als toerend artiest toe. Hij had andere dingen aan zijn hoofd: een jong gezin, huwelijksproblemen, plotseling opgekomen doofheid en een handblessure die hem het drummen belette.

Een sprong in de tijd naar 2016. Collins’ geestige autobiografie Not Dead Yet verschijnt. De stand van zaken: de kinderen zijn inmiddels vrolijke tieners, de relatie is gered en het gehoor teruggekeerd. Alleen de hand staat hem nog steeds niet langer dan een paar minuten drummen toe.

Daarom achter de trommels van de Not Dead Yet-tournee een nieuw gezicht. Het is Collins’ 18-jarige zoon Nicholas die nu die holle drumpartij van het nog altijd magistrale Another Day in Paradise verzorgt. Zijn vader zingt vanaf een bureaustoel voor op het podium.

‘Voet naar de klote’

Even eerder is Collins (68) met een wandelstok de bühne in het Goffertpark opgeschuifeld. Hij kondigt aan deze avond grotendeels zittend te zullen doorbrengen. In het Nederlands vanaf een briefje: ‘Ik ben aan mijn rug geopereerd. Mijn voet is naar de klote.’

Ook dat nog. Het zit Collins op zijn oude dag niet mee. Niet dood nog, inderdaad. Maar wie hem op zijn zetel − sjaal om de nek gesnoerd − hoort worstelen met openingssong Against All Odds, heeft toch de neiging voor de zekerheid even zijn pols te voelen.

Maar gelukkig verbeteren de zaken snel. Met een band van veertien man en Collins’ glanzende hitrepertoire kan ook weinig misgaan. Zeker als Collins begint over de band waarvan hij ‘a couple of hundred years ago’ lid was. Genesis, dus. Hij warmt op met Throwing it All Away, maar imponeert dan met het gloedvolle schuifelnummer Follow You Follow Me. Liftmuziek? Jazeker, maar dan wel van het allerhoogste niveau.

Veel ballads

Collins heeft toch al veel ballads uitgezocht voor donderdagavond. Omdat het publiek − veel kale kruinen en opbollende polo’s − geen al te grote drang tot uitbundigheid lijkt te vertonen, valt de keuze te billijken. Geen Mama of Land of Confusion helaas, wel het kleine Seperate Lives en de onvermijdelijke Motown-cover You Can’t Hurry Love. Collins redt zich er, behalve op zijn stok vooral leunend op zijn vier achtergrondzangers, keer op keer op het nippertje uit.

Collins, bij agenten van de muziekpolitie altijd het synoniem van slechte smaak geweest, heeft simpelweg een aantal fenomenaal goede popsongs geschreven. In the Air Tonight, Sussudio of Dance into the Light; ze hebben hun eeuwigheidswaarde bewezen. Al hebben ze vermoedelijk allemaal live al eens veel beter geklonken.

Maar de hitcatalogus van Collins heeft weer zijn verdiende plek in de etalage. En dat telt voor de 60.000 fans op het veld ongetwijfeld het zwaarst.

Beeld ANP
Beeld ANP
Beeld ANP
Beeld ANP

Phil Collins

Still Not Dead Tour
Gezien: 20-6, Goffertpark, Nijmegen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden