Plus

Peter van der Vorst: 'Sneue types die dreigen wil ik ontmaskeren'

Peter van der Vorst (44) heeft als tijdelijke vervanger van Humberto Tan bij RTL Late Night alvast één onderwerp: de discriminatie van homo's. 'Ik laat mijn stem horen.'

Peter van der Vorst: 'Ik twijfelde wel: moet ik zo'n treurig type niet gewoon doodzwijgen? Maar ik heb er geen spijt van.' Beeld Jacqueline de Haas

De deuren naar de ruime tuin van Peter van der Vorst staan wijd open. Deze ochtend waait vooral de actualiteit uit de nieuwsbulletins naar binnen in zijn herenhuis in het centrum van Abcoude.

Het zijn de weken na de schietpartij op een homoclub in het Amerikaanse Orlando. Van der Vorst mengde zich op sociale media in de opvlammende debatten over homo-emancipatie en de verkrijgbaarheid van wapens in de VS. Het leverde de presentator talloze woedende, dikwijls bedreigende en anonieme reacties op.

"In het verleden discussieerde ik vaker mee," zegt Van der Vorst. "Dan vond ik het nodig om me op Twitter tegen de politiek van Wilders uit te spreken. Om mijn onvrede kwijt te kunnen. Ik was daardoor gewend aan de bak ellende die je dan terugkrijgt. Nu vielen er zeker honderd Amerikaanse Trumpaanhangers en opvallend genoeg opnieuw veel PVV'ers over me heen. Verschrikkelijke dingen zaten daartussen."

Iemand wenste dat u ook in de beschoten club had ­gestaan.
"Op die figuur heb ik de aandacht gevestigd, ik heb zijn tweets eruit gelicht. Ik twijfelde wel: moet ik zo'n treurig type niet gewoon doodzwijgen? Maar ik heb er geen spijt van. Dat soort dreigende taal gaat echt te ver."

U schreef terug: 'Ik ga hier werk van maken.'
"Dat was uiteraard in the heat of the moment. Maar je moet dat soort sneue types wel durven ontmaskeren, vind ik. Ik was al vrij snel achter zijn ware identiteit en dacht toen aan Peter R. de Vries. Die zocht in zijn programma de persoon op die hem een kogel door zijn kop had gewenst. Dan zie je om wat voor loser het gaat. Maar de vraag is wat je uiteindelijk met zo'n confrontatie opschiet."

U toonde zich ook geschokt dat homoseksuelen nu een doelwit voor extremisten zijn geworden. Bent u bang ­geworden?
"Begrijp me goed: voor mij was de aanslag in Orlando even schokkend als die in Parijs. Of die in Brussel. Maar inderdaad, ik denk nu wel drie keer na om zoals vroeger naar een Antwerpse homoclub te gaan. In Amsterdam? Tja, je weet dat radicale moslims tegen homo's zijn. Ik heb niet de illusie dat die griezels Nederland overslaan."

Past u daarop uw levensstijl aan?
"Ik denk dat iedere homo dat onbewust doet. Je toont op een Amsterdamse straathoek niet langer onbezorgd je liefde aan elkaar. Ik hoor nu te veel verhalen over scheldpartijen of zelfs mishandeling. In die zin wordt het ook in ons land steeds enger. Maar pas op hè: het zijn zeker niet alleen veel moslims die moeite hebben met homoseksualiteit. Ik krijg juist meer negatieve opmerkingen van groepjes blanke Nederlandse jongens van een jaar of zestien, zeventien. Zogenaamd grappig en stoer, maar gewoon kwetsend. Het woord homo wordt nog steeds als scheldwoord gebruikt."

Hoe reageert u daarop?
"Meestal stap ik er direct op af. Laatst passeerde ik weer zo'n clubje en hoorde ik hoe die jongens achter mijn rug allerlei beledigingen fluisterden. Ik hem me omgedraaid en heb ze zo de huid vol gescholden dat ze zich rot schrokken en wegrenden. Dat luchtte me enorm op.
En daarbij: als je bangig in een hoekje gaat zitten tot het voorbij is, verandert er nooit iets. Je moet je stem laten horen."

Stel: u zou nu als achttienjarige in de kast zitten als homo­seksueel. Zou u er net zo makkelijk uitkomen als u destijds deed?
"Nou, zo makkelijk was dat toen ook niet. De aidscrisis was op z'n hoogtepunt, er was nog geen wet gelijke behandeling, het homohuwelijk bestond nog niet. En je hoorde geregeld verhalen over potenrammers. Wat dat betreft is er veel ten goede veranderd. Maar we moeten voor onze verworvenheden blijven vechten. Voor je het weet zijn we jaren terug in de tijd."

Zit er in discriminatie een programma, à uw kijkcijfer­successen Gepest of Verslaafd?
"Daar denken we wel over. Alleen is het vinden van de vorm nog lastig. In elk geval zullen we het thema de komende maand niet schuwen in RTL Late Night."

U vervangt de komende vier weken Humberto Tan als presentator van Late Night. In de televisiewereld geldt een eigen talkshow als de heilige graal. Voor u ook?
"Nee hoor. Ik presenteer nog meer programma's en die zijn voor mij net zo heilig. Dit is leuk om te doen, maar niet bijzonderder dan Van der Vorst ziet sterren of Verslaafd! Ik houd van de afwisseling en ben niet op Humberto's positie uit."

De Late Night-uitzendingen liggen onder een vergrootglas. Heeft u een voornemen voor uw presentatie?
"Nee, ik presenteer zoals ik dat altijd doe. Ik stel de vragen die in me opkomen. Het is Humberto's huis waar ik op pas en ik moet vooral niet proberen om de sfeer die hij neerzet te imiteren. Dat wordt onnatuurlijk. Ik wil mijn journalistieke achtergrond ook inzetten. Zeker nu Jeroen Pauw met zijn latenightshow niet op televisie is. We willen profiteren van de afwezigheid van de concurrentie. Het is dan wel zomer, maar er gebeurt nog meer dan genoeg."

Beeld Jacqueline de Haas

U begon op uw negentiende als journalist bij de toen activistische Gay Krant. Was dat uit idealisme?
"Voor een groot deel wel. Ik was anderhalf jaar uit de kast en voelde dat er nog veel moest gebeuren voor ik dezelfde rechten had als een ander. Daar kwam de Gay Krant voor op. Tegelijk was mijn stap ook pragmatisch: ik wilde vanaf mijn achtste al schrijvend journalist worden.
Ik kijk er met veel voldoening op terug. Met mijn verhalen kon ik amuseren en tegelijk iets bereiken. Ik werk nu nog steeds zo: ik wil een mooi programma maken en tegelijk iets nuttigs doen. Ik krijg bijvoorbeeld nog geregeld berichten van deelnemers aan Verslaafd! die dankbaar zijn voor hun nieuwe leven na het programma."

Is er een spanningsveld tussen een onderwerp als verslaving en het maken van commerciële televisie?
Voor het eerst verdwijnt zijn glimlach even. "Voor mijn gevoel niet. Ik ken de kritiek hoor. 'Geld verdienen over de rug van zielige mensen.' Recensenten die vervolgens ook die mensen heel denigrerend beschrijven. Nou, zo respectloos gaan wij dus niet met hen om. Ze zijn over het algemeen hartstikke blij dat ze hebben meegedaan. Ze voelen zich geholpen. Wat is daar verkeerd aan?"

Dat je als kijker een deelnemer wilt toeroepen: 'Ga toch in therapie zonder dat de hele natie het ziet!'
"Voor familie is het programma vaak een laatste redmiddel. De camera kan net dat beslissende zetje geven. Sommige deelnemers voelen zich een voorbeeld, willen laten zien hoe verslaving werkt. En wat ook prettig is: ze hoeven voor niemand meer te liegen. Het feit dat iedereen meekijkt, is een stok achter de deur om het vol te houden."

Vindt u die kritiek vervelend?
"Dat heb ik wel lang zo gevoeld. Alsof we iets fouts doen. Kom op, we helpen mensen."

En u verdient er bakken met geld mee.
"Ik verdien er mijn boterham mee. Als programmamaker kan ik kiezen om iets te maken dat nergens over gaat of iets wat mensen inspireert. Dan doe ik liever het laatste. Waarom zou ik dat gratis moeten doen? Dat doet een verslavingsarts toch ook niet?"

Hij staat op voor een nieuw rondje koffie. De woonkeuken wordt opgefleurd door krijttekeningen van zoon Levi. Van der Vorst en partner Sander adopteerden hem acht jaar geleden uit de Verenigde Staten.

Is Levi op de hoogte van zijn oorsprong?
"We hebben voor hem nooit geheimen gehad. Als hij straks naar Amerika wil om te zoeken naar zijn roots, kan dat. Hij moet uiteindelijk beslissen wat hij wil delen met de rest van de wereld."

Peter van der Vorst Beeld Jacqueline de Haas

Wat heeft het vaderschap aan uw leven veranderd?
"Het presteren heeft aan belang ingeboet. Als begin dertiger ben je veel meer bezig een plek voor jezelf te bevechten. Je zoekt naar status, roem of iets anders onzinnigs. Dat boeit me totaal niet meer. Ik wil leuke programma's maken en hoe mensen over me denken: I don't care.
Het gaat sinds de komst van Levi carrièretechnisch gezien zelfs alleen maar beter. Ik ben mijn productiebedrijf begonnen, ben programma's gaan maken die echt bij me passen, terwijl ik voor mijn gevoel minder lange dagen maak. De focus is beter. Ik werk nog steeds graag en hard en, oké, soms nog iets te veel."

Waar komt die drive vandaan?
"Misschien heeft die bewijsdrang met mijn homoseksualiteit te maken. Ik heb daardoor geleerd te vechten voor mezelf, moest knokken om gezien te worden. Op de lagere school was ik een nogal onzichtbaar kind. Een loner. Niet ongelukkig hoor, maar het liefst bescheiden in een hoekje. Het keerpunt was, denk ik, toch mijn coming-out. Ik voelde me vrij mezelf te laten zien zoals ik ben. Ik vond mijn weg en ben hem sindsdien niet meer kwijtgeraakt."

Peter van der Vorst

Geboren 28 oktober 1971 in Breda
Opleiding politicologie aan de Universiteit van Amsterdam
Loopbaan begon in 1990 als verslaggever bij de Gay Krant. Maakte vijf jaar later zijn televisiedebuut in het programma Showtime van Ursul de Geer en de voorloper van RTL Boulevard, waarin Van der Vorst royaltydeskundige werd. Al snel werd Van der Vorst ook presentator van shows als Geen cent te makken, Pulse en sinds 2009 celebritytalkshow Van der Vorst ziet sterren. Hij schreef twee boeken over het Nederlandse koningshuis en zette zijn Vorst Media op, dat hij vorig jaar verkocht aan Talpa.
Privé getrouwd, een zoon

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden