Plus Cabaretrecensie

Peter Pannekoek maakt een reuzensprong richting de top

In zijn nieuwe show, Later Was Alles Beter, maakt Peter Pannekoek onze donkerste kronkels bespreekbaar, maar wil hij je soms iets te veel overtuigen van zijn verhaal.

Peter Pannekoek in zijn prikkelende tweede solo Later Was Alles Beter Beeld Hans-Peter van Velthoven

Mensen die zeggen dat ze macht nooit zouden misbruiken, hebben nog nooit macht gehád. Dat is vermoedelijk de kernzin uit Later Was Alles Beter, de prikkelende tweede solo van Peter Pannekoek, waarmee hij een reuzensprong maakt richting de top van het Nederlandse cabaret.

In zijn naargeestige, maar schitterende decor, een muur waarvoor vier lijkzakken hangen, vertelt hij het verhaal van onze tijd. Een tussentijd. Het Oude is aan het sterven, Het Nieuwe moet nog worden geboren.

Logisch dus dat er, in de ogen van Het Nieuwe, monsters ontstaan die vasthouden aan Het Oude.

Die monsters zijn vaak mannen. Mannen die alleen maar aan zichzelf denken. Mannen die het normaal vinden dat kinderen hun achternaam krijgen. Mannen die geen ­moment stilstaan bij de macht die ze hebben.

Pannekoek fileert de arrogantie van zijn eigen sekse, maar waarschuwt voor te veel optimisme over het feminiene tijdperk dat voor ons ligt. Liever een nare man dan een gekke vrouw, zo illustreert hij met een hilarisch verhaal over de maîtresse van Boris Becker.

De monsterlijke man
Met wat kwade wil zou je veel grappen in Later Was Alles Beter onder het kopje man-versus-vrouwhumor kunnen scharen. Maar hoewel het blokje over de seksuele passiviteit van vrouwen echt iets te makkelijk is (ook daarin speelt de monsterlijke man immers een grote rol), weet Pannekoek zijn grappen vaak in te passen in het overkoepelende thema.

Later Was Alles Beter

Door Peter Pannekoek
Gezien 3/11, DeLaMar Theater
Te zien 21/12, De Meervaart, 22-25/5/2019, DeLaMar Theater

Hij neemt het op voor de monsters, omdat we allemaal de potentie hebben om een monster te worden. Over honderd jaar zien onze achterkleinkinderen de bio-industrie misschien wel als een tweede holocaust en trekken ze vleesetende helden uit de 21ste eeuw alsnog van hun sokkel.

Maar moeten we geen begrip tonen voor de waarden waarmee iemand is opgegroeid? Hoeveel morele flexibiliteit mag je van iemand verwachten?

Zo belicht Pannekoek alles van twee kanten. Later Was Alles Beter is een hartstochtelijk pleidooi voor gelijkheid. Voor feminisme. Voor fatsoen. Maar het is óók een pleidooi voor hufterigheid. Voor het accepteren van ons 'randje'. Voor het omhelzen van onze gedachten, die nooit zo politiek correct zijn als de woorden die we gebruiken.

Door onze donkerste kronkels bespreekbaar te maken, schijn je er licht op en wordt het monster weer een beetje meer mens. En krijgen we misschien begrip voor wie Het Nieuwe niet direct kan omhelzen.

Intelligente empathie
De cabaretier speelt een mooi spel met de tijd, die hij voorstelt als circulair in plaats van lineair. Een ijzersterk programma dus, waarin hij de intelligente humor van Theo Maassen combineert met de intelligente empathie van Claudia de Breij.

Hopelijk neemt hij ook snel hun rust over. Hun (schijnbare) nonchalance. Pannekoek wil je zo graag overtuigen van de waarde van zijn verhaal, dat hij soms een beetje drammerig overkomt.

Absoluut niet nodig. Zijn slimme relaas spreekt voor zich.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden