Plus

Peter Faber: 'Tot mijn 16e hoorde ik: je kan niets en je wordt niets'

In zijn nieuwe theaterprogramma 75 Hoera! vertelt Peter Faber over zijn leven, waar hij zo veel plezier in heeft. 'Ik doe allemaal dingen die ik leuk vind, dus die stekker laten we er nog maar in zitten.'

Peter Faber: 'Tot mijn zestiende hoorde ik thuis: je bent niets, je kan niets en je wordt niets. Toen ben ik van huis weggelopen' Beeld Linda Stulic

IJsberg op een koude novemberochtend. In café-restaurant NAP op IJburg zit Peter Faber aan een tafel. Een dikke rode jas hangt over de rugleuning van zijn stoel. "Normaal doe ik mijn jas niet uit," zegt hij.

"Waarom weet ik eigenlijk niet." Misschien dat het met zijn zwervende bestaan heeft te maken, en zijn enorme drang om steeds maar bezig te blijven. Hij is net 75 geworden, en de lijst met titels van zijn films, televisieseries en theaterprogramma's is eindeloos.

"Het enige geheim dat ik heb is zin in actie. Ik doe alles met een volledige inzet, een volledig ja! Als ik drie uur achter mijn computer heb gezeten, ben ik helemaal stijf en kraak ik. Maar het gaat erom dat in dat lijf iemand zit die de wens heeft dingen te doen en maken die hij leuk vindt. En dan komt dat lijf gewoon in actie. Daar gaat het programma over."

Hartoperatie
Faber vertelt het met een aanstekelijke bravoure. "Vanochtend dacht ik nog: zal ik de stekker eruit trekken? Is het niet klaar? Ik heb net een grote hartoperatie achter de rug. Maar ik zit nu in vier dingen: mijn soloprogramma 75 Hoera!, dan Into the Ballroom, een avond met sterke verhalen en vlijmscherpe muziek uit de jaren vijftig die ik met drie muzikanten doe."

"In januari ga ik weer de Matthäus Passion repeteren met het orkest Tango Extremo, en dan is er nog het werk voor de Peter Faberstichting, waarvoor ik met de politie, in de persoon van Gerard Zwarts, een educatief misdaadpreventieprogramma voor jongeren draai, Epjo. Allemaal dingen die ik verschrikkelijk leuk vind om te doen, dus die stekker laten we er nog maar in zitten. En dan denk ik aan de première van 75 Hoera!"

Hij begint opeens te zingen. "Ik loop als een schooier door weer en door wind/ bij dag en tot diep in de nacht... Zingend en handen schuddend begroet ik het publiek dat binnenkomt. Zing nog meer levensliederen. Scheiden doet lijden/ afscheid brengt leed... Dan vertel ik over de eerste keer dat ik theater zag, een man op een zeiltje op de markt van Sneek die levensliedjes zong en daarna de mensen paling probeerde te verkopen."

En daar schalt zijn stem weer door NAP: "Aal, aal, lekkere aal/ gevangen bij heldere maneschijn/ als vader en moeder naar bed toe zijn... Maar ik verkoop u iets anders, zeg ik dan. Ik verkoop u niets, u krijgt iets van mij."

Peter Faber legt een kaartje op tafel. 'Levenslang Geldig Kampioens Paspoort' staat er op het kaartje, en daaronder: Volg je Wens. "U krijgt allemaal zo'n paspoort, vertel ik, maar eerst wil ik dat u even naar mij luistert. En dan hou ik ze een uur en veertig minuten aan de praat."

Levensloop
75 Hoera! draait om de bereidheid te willen leven, je wens te laten uitkomen. "Het is simpel, als je geen wens hebt, heb je geen passie, en dan heb je geen doel, en geen leven. Mensen vragen me weleens: wie ben ik eigenlijk? Nou, je bent niet je bankrekening, niet je werk, niet je succes, niet je huwelijk, en niet je auto."

"Je bent de bestuurder van je leven. Je lijf is je voertuig, je Ferrari, je hart de motor, je adem de brandstof, je mind de TomTom. En hoe blijft die bestuurder nu veilig onderweg? Wakkere aandacht, betrokkenheid bij je wens, en creativiteit, kom met je luie kont uit die stoel. Vier het leven!"

Op de achterkant van het 'Levenslang Geldig Kampioens Paspoort' staat het credo van Fabers show, en misschien wel van zijn leven: 'Ik kan 't, ik wil 't, ik doe 't. Nu!' Met die spreuk, verklaart hij, kun je elke mindfuck, elk obstakel dat tussen jou en je wens staat, bestrijden. In zijn programma laat hij dat zien aan de hand van zijn levensloop. En dat dat leven het enige is dat de moeite waard is. Dat is zijn wens.

Incasseren
"Mijn leven als masterclass, dat is dit programma. Tot mijn zestiende hoorde ik thuis: je bent niets, je kan niets en je wordt niets. Toen ben ik van huis weggelopen. Vroeger dacht ik dat de periode voor mijn zestiende van geen waarde was, nu denk ik dat dat de training is geweest om te kunnen incasseren, te durven. Ik heb alles zelf moeten leren, was niet snel uit het veld geslagen en heb me ook nooit zielig gevoeld."

"Dan vertel ik over hoe ik bij het toneel kwam, bij de film, hoe ik soloprogramma's begon te maken, over mijn vijf huwelijken en vijf kinderen. Ik eindig bij mijn de hartoperatie, en dat ik een tweede leven kreeg. En dat ik nog steeds zo veel plezier heb in het leven. Dat alles in de hoop dat iets betekenis heeft voor de mensen die naar me komen kijken."

Dan trekt hij zijn jas aan en is verdwenen, op naar een repetitie in Groningen.

75 Hoera! van Peter Faber. Vrijdag 30/11 en zaterdag 1/12 (première) in het Betty Asfalt Complex, 20.30 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden