PlusInterview

Pepijn Lanen: ‘Ik schreef dit boek vooral over mijn eigen angsten en onzekerheden als vader’

Pepijn Lanen: ‘Mijn grootste angst is tekort te schieten als ouder.’Beeld Daniel Cohen

In het jaar dat Pepijn Lanen voor de derde keer vader werd, hield hij een dagboek bij. Zelfs de moeilijke momenten van het ouderschap zijn mooi, schrijft hij in Vad3r. ‘Mijn leven draait niet meer alleen om mezelf.’

Een dagboek over het aankomende vaderschap zou je misschien verwachten bij een eerste kind, maar Pepijn Lanen (38), rapper van De Jeugd van Tegenwoordig, had al een zoon en dochter toen hij in 2019 hoorde dat zijn vrouw in verwachting was van de derde, opnieuw een dochter.

“Toch voelde dat als nieuw terrein, alsof het een grote verandering teweeg zou brengen in ons leven,” zegt Lanen. “In 2016, toen mijn zoontje net was geboren, woonden we in Amerika. Ik schreef geen letter, omdat ik in ons coconnetje wilde blijven. Het was een gek jaar, mede omdat Trump tot president werd verkozen en dus het begin van de chaos waar we nu nog steeds in zitten. Achteraf vind ik het jammer dat ik al die tijd niets heb geschreven; al waren het maar honderd woorden per dag geweest; dan was het al een boeiend document geworden over een bijzondere periode. Daarover nadenkend kwam ik op het idee voor Vad3r.”

‘Ik ben zo ver verwijderd van wie ik was voordat we ouders werden’, schrijft u. Hoe heeft het vaderschap u veranderd?

“Dat zit ’m niet in één ding; ik ben gewoon niet meer dezelfde persoon. Voordat ik kinderen had, haalde ik bevrediging uit kortetermijnpleziertjes, zoals een groot feest of een dure jas. En ik heb lang tegen verantwoordelijkheid aangehikt. Nu staan mijn doelen in dienst van mijn gezin, om te kunnen zorgen voor wat zij nodig hebben. Ik voel me ook meer met anderen verbonden en ben me bewuster van mijn plek in de samenleving. Dat ik van rol ben veranderd, vertaalt zich naar de omgang met anderen.”

“Als ik met jonge, minder ervaren artiesten werk, stel ik me onbewust op dezelfde manier op als wanneer ik met mijn kinderen communiceer: ‘Maar je lúístert ook niet, dat is niet wat ik heb gezegd. We beginnen opnieuw.’ Niet dat ik overal de vader loop uit te hangen, maar het laat wel zien dat het ouderschap doorsijpelt in de rest van je leven.”

Wat vindt u zo leuk aan vader zijn?

“Zodra je je baby’tje aankijkt en ruikt, ervaar je een oergevoel – dat valt niet te beschrijven met door mensen bedachte woorden. Vader zijn geeft me grond; ik voel me meer verbonden met het verleden én de toekomst. Kinderen grootbrengen voelt concreet en logisch, het juiste om mee bezig te zijn. Zelfs de moeilijke momenten vind ik mooi, ook als ik wéér een nacht slecht heb geslapen. Mijn leven draait nu niet meer alleen om mezelf; dat is een rijk gevoel.”

Het lijkt alsof het drukke gezin zelfs extra drive geeft voor uw werk.

“Zeker. Ik ben een luie workaholic. Mijn gezin dwingt me meer structuur aan te brengen in mijn werkdag. Ik probeer mijn creatieve uitingen zo te kiezen dat ik mijn werk thuis of tussen de bedrijven door kan doen. Zo heb ik dit heel vroeg in de ochtend geschreven, voordat mijn vrouw en kinderen wakker werden.”

Heeft het ouderschap ook de maker in u veranderd?

“Ja, er sluipen nieuwe normen en waarden in mijn werk. Ik denk erover na in wat voor samenleving mijn kinderen straks leven. Van de opgeheven vinger ben ik niet, ik vind het belangrijk dat mensen in mijn werk kunnen ontsnappen aan de dagelijkse realiteit. Maar ik wil ook maatschappelijke kwesties aankaarten, zoals de ongelijkheid. Zo schrijf ik over mijn zoektocht naar een huis, een onmogelijkheid bijna, omdat huisvesting zo duur is geworden – en dan verkeer ik nog in de luxepositie dat ik meer verdien dan het minimumloon. Ook van maatschappelijke ongelijkheid tussen man en vrouw ben ik me de laatste paar jaar bewuster geworden. Ik zou voor mijn dochters willen dat die gelijkheid straks vanzelfsprekend is.”

Hoopt u andere vaders te laten zien hoe leuk voor kinderen zorgen is?

“Dat zou mooi zijn, maar ik begon dit boek vooral omdat ik over mijn eigen angsten en onzekerheden als vader wilde schrijven. Net als veel andere werkende ouders heb ik last van een voortdurend schuldgevoel. Mijn grootste angst is tekort te schieten als ouder, of het nou gaat om het faciliteren van een huis tot het te laat komen op school om mijn kind af te halen. Door erover te schrijven kan ik die onzekerheid een beetje loslaten. En ik hoop andere vaders te laten zien dat het oké is om als man over zulke gevoelens te praten.”

Pepijn Lanen, Vad3r, Ambo Anthos, €22,50

Beeld RV
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden