Plus

Paul Simon: 'Ik zie uit naar een beetje normaal leven'

Nog elf concerten en dan zit Paul Simons loopbaan als liveartiest erop. Komende week verschijnt nog wel een nieuw album, In the Blue Light. Zijn laatste? 'Dat is een mogelijkheid, ja. Ik vind nu andere dingen belangrijker dan liedjes schrijven.'

Paul Simon maakt onlangs voor het eerst een boottochtje over de grachten. 'Wonderful!' Beeld Frank Ockenfels

Het loopt tegen achten op vrijdagavond als Paul Simon zich telefonisch meldt. Zijn locatie? "Een klif op het puntje van Long Island, ten oosten van New York. Ik kijk uit over de Atlantische Oceaan. Ja, dat uitzicht hoort bij mijn huis. Het lot is me gunstig gezind geweest."

Dat lot bracht Simon (76) een loopbaan van ruim 60 jaar. Vanaf 1970 solo, daarvoor met Art Garfunkel in het beroemdste duo uit de popmuziek. De bijsluiter van het telefoongesprek is duidelijk: 'No questions about Art.' De relatie tussen beiden was vaak gespannen, maar zou sinds hun laatste reünietournee volledig voorbij zijn.

Komende week verschijnt In the Blue Light, Simons veertiende soloplaat. Daarop herinterpreteert hij zijn eigen werk. Geen radioklassiekers, maar albumtracks als Some Folks' Lives Roll Easy (1975) en Darling Lorraine (2000). Het uitkomen van de plaat, komende vrijdag, valt in het laatste deel van zijn afscheidstournee. Op 22 september speelt hij zijn slotconcert in New York.

Waarom wilde u oude liedjes opnieuw op­nemen? Waren ze eerst niet goed?
"Van sommige songs heb ik altijd gevonden dat ze meer aandacht verdienen. Darling Loraine vind ik zelfs een van mijn beste liedjes. Alleen nam het arrangement de aandacht van de tekst weg. Dat heb ik nu verholpen. Een voorrecht om te mogen terugkijken en te repareren. Dat is voor een romanschrijver of een schilder veel moeilijker."

"En wat ook speelt: ik heb al jaren geen nieuwe liedjes meer geschreven en voel op dit moment ook geen drang dat te doen."

Hoe komt dat?
"Meestal ontstaan liedjes door te improviseren op mijn gitaar. Als ik dat nu probeer, kom ik steeds terecht in de stijl van Stranger to Stranger, mijn laatste album. Voor goede nummers moet ik naar een nieuwe fase, maar geestelijk ben ik daar blijkbaar nog niet aan toe. En ik heb inmiddels genoeg liedjes gemaakt om niet te hoeven schrijven for the sake of it."

Dit zou dus uw laatste album kunnen zijn?
"Dat is een mogelijkheid, ja. Hoewel ik wel van het proces van opnemen in een studio houd. Misschien moet ik een andere vorm zoeken dan een heel album. Ik weet het nog niet. Voor mijn gevoel is helemaal stoppen de enige manier om mijn gedachten weer fris te krijgen. Mijn hersenen moeten wennen aan niet doen wat ze al mijn hele carrière doen. Ik ben al bezig sinds ik 15 jaar oud ben. Ik ben nieuwsgierig wat er gebeurt als ik dat ritme ga doorbreken. Ik bedoel: mijn brein is nog gezond. Er zal toch wel wat uitkomen?"

En de concertournees zijn over drie weken echt voorbij?
"Zeker. Niet omdat ik het optreden niet meer leuk vind. Het gaat om de dagen tussen de concerten. Om mijn stem weer op niveau te krijgen, praat ik dan zo min mogelijk. Dus uit eten met vrienden zit er niet in. Omdat ik ver van huis ben, blijft het bij een beetje yoga, wat fitness­oefeningen en verder lezen en veel slapen op mijn hotelkamer. In deze fase van mijn leven kan ik mijn tijd beter besteden."

Is uw leeftijd de belangrijkste reden dat u stopt?
"Wat ik ook belangrijk vind: ik heb mijn bekende liedjes op tal van manieren gespeeld door de jaren heen. Ze zijn gewoon af. Ik zou niet weten wat ik nog met The Sound of Silence of You Can Call Me Al moet doen. Het publiek wil die liedjes nog steeds horen, Maar ik zie geen reden jaar in jaar uit aan die vraag te voldoen. Zeker nu ik bijna 77 ben. In plaats van weer op tournee gaan, kan ik ook naar India, waar ik nog nooit langer dan een paar dagen ben geweest."

Ik zag u in juli optreden in Amsterdam...
Onderbreekt: "Daar heb ik het dit keer zo naar mijn zin gehad. Mijn hele familie was mee. Voor het eerst van mijn leven heb ik een boottochtje over de grachten gemaakt. Wonderful!"

Paul Simon and Art Garfunkel, het beroemdste duo uit de popmuziek Beeld Bettmann/GetTY

... en toen u zei dat u een 'vaarweltournee' eerst eng vond, maar het idee inmiddels hebt omarmd.
"Zo is het ook. Alles heeft nu eenmaal een einde. En zelden krijgen we de gelegenheid dat einde zo in te richten als we willen. Het had met mij zomaar hetzelfde kunnen gaan als met Aretha Franklin. Zij kondigde haar laatste tournee aan, maar heeft die nooit kunnen maken. Ik ben dankbaar deze concerten te kunnen doen nu ik nog on the top of my game ben. Mijn stem is nog goed, de band is geweldig. Ik heb er plezier in."

U speelde zelfs Bridge over Troubled Water (dat al jaren alleen bij Garfunkel op het repertoire stond) weer. 'Tonight I'm taking it back,' zei u.
"Het geeft veel voldoening weer eigenaar van dat lied te zijn. Ik zie er elke keer echt naar uit het te zingen. Deze versie met klassieke muzikanten is zo anders dan de Simon & Garfunkel-uitvoering. Het laat de song weer tot leven komen." Hij pauzeert even. "Vooral omdat de componist nu degene is die zijn eigen lied uitvoert."

Wat zijn uw plannen na uw laatste concert?
"Ik wil nog zo veel mogelijk van de planeet zien. Behalve India heb ik een eilandenreis vanaf Hawaii naar Nieuw-Zeeland op mijn lijstje staan. En Edie (echtgenote Edie Brickell, red.) en ik willen het Noorderlicht zien. Dit is mijn kans om veel tijd met haar door te brengen en de kinderen (Simon heeft er vier, red.) af en toe mee op reis te nemen."

"Ook wil ik helpen bij het beschermen van milieu en natuur. Ik ga mijn diensten aanbieden bij zo'n organisatie. Niet direct creatief werk, maar wel belangrijk. Aan het einde van de rit wil ik liever zeggen dat ik een geweldig leven heb gehad dan een geweldige carrière."

Wat zal u gaan missen?
"Het optreden misschien. Muziek maken met een goede band blijft een geweldig gevoel. Het blijft jammer dat je niet met zijn twintigen op reis kunt voor één optreden. Maar verder? Het lijkt niet zo ongezond als er straks wat minder mensen naar me staren. Wat meer anonimiteit kan geen kwaad. Ja, een beetje normaler leven, daar zie ik wel naar uit

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden