PlusFilmrecensie

Passion Simple zal vooral herinnerd worden om de vele nuchtere seksscènes

Passion Simple Beeld -
Passion SimpleBeeld -

Het is een ongekend lastige klus om autofictie naar bewegend beeld te vertalen. Het genre, dat in het teken staat van de gedachten en ervaringen van de gefictionaliseerde auteur, leent zich in principe niet zo goed voor het filmisch medium, dat vaak juist actie in plaats van overdenking prioriteert. De Frans-Libanese regisseur Danielle Arbid (Parisienne) doet een gewaagde poging met Passion Simple, een zinderende, maar imperfecte verfilming van de gelijknamige novelle uit 1991 van Annie Ernaux.

Net als het werk waar de film op gebaseerd is, focust Passion Simple op de persoonlijke ervaring van hoofdpersonage Helène (Laetitia Dosch), nu verplaatst naar het heden. De fragmentarische film gaat over de allesomvattende, grenzend aan obsessieve liefde die Helène voelt voor een mysterieuze en grotendeels onverschillige Russische ­diplomaat, op wie ze de hele dag wacht en voor wie ze alles laat vallen. De film benadrukt de innerlijke wereld van zijn hoofdpersonage met close-ups en subjectieve tijd­sprongen.

In Passion Simple trekken tegenpolen elkaar aan. ­Alleenstaande moeder Helène lijkt in alle opzichten te verschillen van haar getrouwde minnaar Alexandre (gespeeld door balletdanser Sergei Polunin): zij is immers een Parijse academica gespecialiseerd in Engelse literatuur; hij een Poetinsupporter die geen boeken leest. De gesprekken die de twee voeren na hun seksuele ontmoetingen zijn dan ook kort en gaan bijvoorbeeld over haar rok, die volgens Alexandre te onthullend is. Zoals haar beste vriendin suggereert, is het misschien niet Alexandre op wie Helène verliefd is, maar is hij slechts een vehikel voor de liefde zelf.

Haar verliefdheid is zelfverloochening, al is Alexandre, paradoxaal genoeg, ook de enige die ze wil. Helènes hunkering naar de enigmatische Rus gaat ten koste van haar werk en haar zoon; ze wimpelt een belangrijk telefoontje over haar onderzoek af om kleding te kopen die hem zal plezieren en rijdt haar zoon bijna aan omdat ze op haar ­telefoon kijkt, hopend dat Alexandre haar een bericht heeft gestuurd.

Polunin – met zijn ijzige, onverschillige blik – speelt Alexandre met een eendimensionale afstand die prijsgeeft hoe gebrekkig Helènes toegang tot de man is en hoe summier zijn interesse in haar. Ze mag hem namelijk nooit zelf benaderen, maar moet geduldig wachten tot hij tijd heeft om langs te komen.

Het subtiele spel van Dosch brengt de gelaagdheid van een tegenstrijdig personage naar voren, maar wordt ­helaas belemmerd door de overweldigende, sentimentele popsoundtrack, die uiteindelijk verhindert dat het werk een echt transformerend effect heeft.

Daarbij helpt het niet dat de film vooral focust op de ontmoetingen tussen Helène en Alexandre, in plaats van het smachten ertussen. Zo zal Passion Simple vooral herinnerd worden om de vele nuchtere seksscènes, in plaats van de overdenkingen over hoe liefde de grenzen tussen zelf en ander vervaagt.

Passion Simple

Regie Danielle Arbid
Met Laetitia Dosch, Sergei Polunin, Slimane Dazi, Elina Löwensohn
Te zien op Picl, Vitamine Cineville

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden