Plus Achtergrond

Parklicht laat het Oosterpark zien in een ander licht

Lichtkunstwerk van Peter Vink bij de ingang van het Oosterpark. Beeld Jean-Pierre Jans

Alleen wit licht, geen muziek en zo abstract mogelijk – dat zijn de uitgangspunten die curatoren John Prop en Loes Diephuis meegaven aan de kunstenaars die deelnemen aan Parklicht. Het is een tentoonstelling van lichtinstallaties, -objecten en -projecties, verspreid over de noordelijke helft van het Oosterpark.

De vijftien werken staan langs de paden, in het groen, in het water en in, op of achter gebouwen. Sommige zijn spectaculair groot en in het oog springend, andere klein en subtiel en zonder plattegrond bijna niet te vinden. Een aantal is speels en lichtvoetig, andere zijn serieuzer, maar of het licht nu reflecteert, breekt of flikkert, alle werken stellen het (vervuilde) Oosterpark in een ander licht. Ze maken dat je het park op een andere manier beleeft.

Magisch effect

Dat begint al bij de entree aan de Linnaeusstraat, schuin tegenover de Eerste Van Swindenstraat. De Amsterdamse kunstenaar Peter Vink nam de architectuur als uitgangspunt en versterkte die door er elementen uit te lichten. Letterlijk: hij verlengde de 46 spijlen van de fietssluis met 3 meter ledverlichting. De silhouetten van passerende fietsers en wandelaars zorgen voor een magisch effect, dat de grens tussen de stad en het park accentueert.

Het is het begin van een eigenzinnige route, die net zoals beide vorige edities vooral bestaat uit werken die speciaal voor deze locatie zijn gemaakt. De Griekse kunstenaar Leandros Ntolas laat in het muziekkoepeltje een fel schijnend licht om een menhir cirkelen, zoals de aarde om de zon. Gosse de Kort maakte een 6 meter lange, elegante lichtlijn, die zó subtiel beweegt dat je het nauwelijks ziet. Philip Vermeulen plaatste onder een afdak van het Tropen Hotel drie imposante zonnebanken, met tl-buizen die constant aan- en uitflikkeren. Daphne Glasmacher maakte voor een container in de binnentuin van de kinderopvang, waarin normaal het speelgoed wordt bewaard, een hallucinatieve ervaring, geïnspireerd op de op-art uit de jaren 60 en 70.

Bijzonder is ook het werk van Heleen Blanken, die furore maakte als vj in de Amsterdamse dancescene, maar nu het kabaal van de clubs verruilt voor de stilte van het park. Zij plaatste een enorme zwarte plaat– het gevaarte doet denken aan de monoliet in Stanley Kubricks 2001: A Space Odyssey – in de vijver achter het Koninklijk Instituut voor de Tropen. Eronder zit een ledarmatuur, die ervoor zorgt dat de plaat lijkt te zweven én maakt dat je de vissen goed kunt zien. Dat is de reigers ook opgevallen.

Bewegend licht

Op de skatebaan achter het Metis Montessori Lyceum staat een videokunstwerk van Femke Schaap, dat enigszins lijkt op haar (omstreden, nog altijd niet geplaatste) Westland Wells: een uit witte blokken, andere vormen en tuinstoelen opgetrokken stad, die tot leven komt doordat er bewegend licht op wordt geprojecteerd.

Ook leuk: de eindexamenleerlingen van het Metis tonen de resultaten van een klassikaal uitgevoerd experiment met licht en beweging in vijftien vensters op de zijgevel van de school. En in het ondergrondse cafeetje van het Generator Hostel worden experimentele kunstvideo’s vertoond. Nota bene: de kitscherig verlichte vijver hoort niet bij het lichtfestival.

Parklicht, Oosterpark, t/m 17/11, 18.00-23.00 uur. Een plattegrond is te downloaden op polderlicht.com.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden