Plus Film

Pakkende docu over de opkomst en ondergang van Diego Maradona

Regisseur Asif Kapadia maakte met veel nieuw beeld een pakkende documentaire over opkomst en ondergang van Diego Maradona.

Beeld uit de film Diego Maradona van documentaire­maker Asif Kapadia. Beeld DCM

Waar je op hoopt, gebeurt niet. En dat in een film over Diego Maradona! De Argentijn die als speler van Napoli de bal hooghoudt op het nummer Live is life van de Duitse groep Opus. Wat we daar zien, op 19 april 1989 op het veld van Bayern München voor aanvang van de returnwedstrijd in de halve finale van het Uefa Cuptoernooi, is ­magisch.

We zien een jongetje dat speelt met een bal, een jongetje dat helemaal opgaat in het spelen, een onbedorven jongetje, Diego. Terwijl in werkelijkheid de man die de bal laat doen wat hij wil eigenlijk al niet meer dat jongetje is dat vijf jaar eerder als god werd ontvangen in Napels. ­Maradona. Hij is aan de cocaïne, zit in de greep van de Camorra – de Napolitaanse maffia – en wil weg uit Napels.

Beeld uit de film Diego Maradona van documentaire­maker Asif Kapadia.

Maar we krijgen ze niet te zien in de documentaire Diego Maradona van regisseur Asif Kapadia. Volgens Kapadia – hij maakte eerder fraaie documentaires over de Braziliaanse Formule 1-coureur Ayrton Senna (Senna) en zangeres Amy Winehouse (Amy) – zijn die beelden te bekend. En hij moest kiezen uit 500 uur materiaal. Jammer, want die beelden laten zo mooi het contrast zien tussen de jongen Diego en de geleefde voetballer Maradona.

Smachtende fans

Jammer, maar niet onoverkomelijk in deze film waarin we Maradona volgen gedurende zijn bekendste periode als voetballer: die bij Napoli, een club die niets voorstelde en nog nooit iets had gewonnen. Tot Maradona verscheen.

Het is een film waarin we Maradona zien transformeren van de jonge, nog bijna onschuldige jongeman tot een ­gevierde, door zijn omgeving verpeste stervoetballer. We krijgen eigenlijk niets voorgeschoteld wat nog niet ­bekend was. (Voor degenen die weinig tot niets van Maradona weten, is er veel te genieten.) Maar ook dat is niet ­onoverkomelijk. Wel zien we veel nieuwe beelden, ongeveer de helft van de film bestaat uit nieuw materiaal, verkregen uit particulier bezit.

Beeld uit de film Diego Maradona van documentaire­maker Asif Kapadia.

Heel mooi is het begin van de film. Het is 5 juli 1984. De camera volgt een bescheiden auto – “Ik vroeg om een Ferrari, maar ik kreeg een Fiat” – door Napels. In de auto de voetballer die Napoli aan het eerste landskampioenschap moet helpen. In stadion San Paolo zitten 85.000 smachtende fans te wachten op deze verlosser. Maradona is dan 23 en heeft twee jaar zonder succes bij FC Barcelona ­gevoetbald. In Napels hoopt hij eindelijk weer te laten zien wie hij is: de beste voetballer van de wereld.

Diego Maradona is het verhaal van zijn opkomst en zijn ondergang. De periode dat Maradona bij Napoli ­voetbalde (1984-1991) staat centraal. Het is de periode waarin Maradona zijn grootste successen vierde, de bal hoog hield in München, maar het is ook de periode ­waarin hij afgleed. Kapadia laat journalisten, familieleden, ploeggenoten, bestuursleden en trainers aan het woord (we horen ze alleen). Kapadia sprak ook met Maradona, zonder dat dat overigens tot diepe inzichten over hem leidt. Daarvoor blijft hij te schimmig en ­ongrijpbaar.

Gelukkig binnen de lijnen

Het is genieten als we Maradona over het veld zien zwerven. We zien hem tackles ontwijken, subtiele passjes­ ­geven, doelpunten maken. We zien hem Argentinië wereldkampioen maken (het beroemde doelpunt met de hand tegen Engeland ontbreekt niet). Schitterend beeld: nadat hij Napoli in 1987 voor het eerst kampioen maakt, zien we op de muur van een begraafplaats een spandoek hangen met de tekst: ‘Jullie weten niet wat jullie hebben gemist’.

Ook zonder gepsychologiseer zie je dat de man binnen de lijnen gelukkig is en daarbuiten een door zijn omgeving geregeerde mens zonder veel weerstand. Zelfdestructief ook. Hij gaat – zou het echt naïviteit zijn? – met maffiakopstukken op de foto, heeft buitenechtelijke relaties (en een buitenechtelijk kind), laat zich graag zien in het nachtleven van Napels, gebruikt veel drugs.

Beeld uit de film Diego Maradona van documentaire­maker Asif Kapadia.

Kapadia maakte een mooie film, maar het gevoel blijft ook dat er meer moet zijn. Dat er een ander verhaal achter de mythe verborgen zit. Misschien wel het verhaal van een eenzame man. Er zit wat dat betreft één geweldig, treffend shot in de film. We zien Maradona een half jaar na de verloren WK-finale van 1990 tijdens het kerstfeest met zijn ploeggenoten. De neergang is al ingezet, we hebben gezien dat hij geïrriteerd handen van fans van zijn schouders slaat, een verslaggever bedreigt. De camera vangt zijn blik. Maradona staart afwezig en droef de ruimte in. Het geluid wordt weggedraaid en de camera zoomt in op die blik, houdt die seconden lang vast.

Wat dacht de beste voetballer aller tijden op dat moment? Het antwoord op die vraag of de zoektocht naar dat antwoord levert vast een geweldige film op.

Diego Maradona

Regie Asif Kapadia
Met Diego Maradona, Diego Maradona Jr, Claudia Villafañe, Corrado Ferlaino, Cristiana Sinagra
Te zien in De Balie, Filmhallen, Kriterion, The Movies, Rialto, Studio/K, Arena, City, Tuschinski

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden