PlusAlbumrecensie

Orkest van de Achttiende Eeuw speelt met een onloochenbare ondertoon van droefenis en gemis

Zeven keer per jaar komen de musici van het Orkest van de Achttiende Eeuw uit alle delen van de wereld samen voor een korte tournee. Daarna gaan ze weer elk huns weegs. Zo houden ze hun samenwerking fris en blijven ze uitkijken naar muzikale ontmoetingen, elke keer weer.

Als gevolg van de pandemie waren samenkomsten en internationale tournees onmogelijk. Vaste projecten, zoals de Johannes – of Matthäus-Passion van Bach, konden geen doorgang vinden. De musici waren gedwongen tot thuisstudie en nooit volledig bevredigende digitale vormen van contact.

Toch waren er af en toe, laverend tussen de versoepelingen, mogelijkheden om even, bijna ouderwets samen te spelen, zoals in mei en augustus van dit jaar. Die gelegenheden heeft het orkest met beide handen aangegrepen voor een ontroerend project dat The Hidden Reunion is gedoopt. De echte reünie zou nog even op zich laten wachten.

Op The Hidden Reunion spelen de musici het Zesde Brandenburgse concert en de Tweede suite voor orkest van Bach en de Suite voor viola da gamba en strijkers van Telemann. Merk op dat blazers ontbreken, op de solofluit in Bachs suite na. Maar in de geest waren ze erbij. Vandaar ‘verborgen reünie’.

Ze spelen de stukken prachtig, met een onloochenbare ondertoon van droefenis en gemis, die dit album een bijzondere schoonheid verlenen.

Klassiek

Orchestra of the Eighteenth Century
The Hidden Reunion
(Glossa)

null Beeld -
Beeld -
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden