PlusKlapstoel

Oprichter van MassiveMusic Hans Brouwer: ‘Ik geniet nog elke dag van het uitzicht’

Hans Brouwer op de Klapstoel.Beeld Harmen De Jong

Hans Brouwer (1962) is oprichter en ceo van MassiveMusic, dat onder meer muziek voor merken en commercials maakt. Het bedrijf zit in de A’DAM Toren, waarvan Brouwer een van de eigenaren is.

Overtoomse Veld

“De flats waren koud gebouwd of mijn ouders trokken erin en ik werd geboren. Ze kwamen van Ameland. Mijn vader had alleen lagere school, want meer was er daar niet, en ging na zijn militaire dienst werken bij de Amsterdamse politie, waar hij al snel op bureau ­Warmoesstraat belandde. Ik ben mijn ouders dankbaar dat ze niet op Ameland zijn blijven hangen. Dan zou mijn horizon toch een stuk minder breed zijn geweest, zeg ik met alle respect voor Ameland, de Amelanders en vooral alle familieleden die er wel zijn blijven wonen. Ik was als kind altijd buiten aan het spelen. Vlak bij de Maassluisstraat waar wij woonden, was wat we het landje noemden. We crosten er op brommers, maar vooral voetbalden we er. In mijn tienerjaren kwam de muziek erbij.”

Musicologie

“Tien jaar over gedaan, dat kon toen nog. Ik wilde iets studeren dat met muziek te maken had. Een opleiding muziektherapie vond ik te vaag. Het conservatorium trok me ook niet: ik speelde al jaren in bandjes en vond mezelf wel goed genoeg. Toen werd het muziekwetenschap. Moest ik als popjongen pianosonates van Beethoven analyseren. Ik besloot al snel elk jaar in tweeën te knippen. Drie avonden per week trad ik op met de band Souled Out and the Trouble Horns of was ik aan het dj’en. Mijn scriptie ging uiteindelijk over het gebruik van de computer in de muziek, maar mijn bul heb ik nooit opgehaald. Ik was toen net aan het werk gegaan bij het reclamemuziekbedrijf Soundscape. Al na drie dagen waren we in de Wisseloord Studio’s aan het opnemen met mensen van het Concertgebouworkest en wist ik heel zeker: dit wil ik.”

MassiveMusic

“We maken opdrachtmuziek, wat betekent dat we vooral muziek maken voor commercials, tv-programma’s en digitale producties . Twintig jaar geleden ben ik met MassiveMusic begonnen. Bij Soundscape werkte ik met een com­pagnon en ik wilde iets voor mezelf, kijken of ik dat kon. En ja, dat lukte. MassiveMusic is nu wereldwijd een van de grootste bedrijven in zijn soort. Buiten Amsterdam hebben we vestigingen in New York, Los Angeles, Londen, Berlijn en Tokio. We hebben de muziek gemaakt voor echt duizenden campagnes. Voor wie? Nike, KLM, Apple, Adidas, ga maar door, we hebben voor heel veel merken gewerkt. We doen op het moment ook veel sport: de Olympische Spelen, de Premier League, de Uefa, de Fifa...”

Kogelgaten

“O ja, onze oude BMW. In de beginjaren deden we alles op de fiets, Amsterdammers weet je wel, maar op een gegeven moment moest er toch een bedrijfsauto komen. Bij een vriend die auto’s levert voor filmshoots viel mijn oog op een BMW vol met kogelgaten. Die was gebruikt in een reclame van Carglass waarin gangsters hem met mitrailleurs doorzeefden. ‘Rijdt die nog?’ vroeg ik. En ja hoor, er moesten alleen nieuwe banden onder en de lampen moesten worden gerepareerd. We hebben jaren in dat ding gereden, wat de nodige reacties ontlokte. In Brussel zijn we een keer door de politie van de weg gereden. In Amstelveen is zelfs een ­parkeergarage ontruimd toen ze onze wagen zagen. Het hield op toen we op de zijkant de tekst ‘MassiveMusic, where the neighbors always complain’ plakten.

Dansen bij Jansen

“Ik ben er vijf jaar dj geweest. Ik draaide vooral zwarte muziek: funk van Prince en James Brown, dat werk, maar ook Parliament en Funkadelic. Elke week mocht ik voor 115 gulden platen kopen. Ik kocht vooral bij Attalos op de Amstelveenseweg, waar ze de nieuwste importplaten hadden. Het ontbrak me niet aan zelfvertrouwen toen ik reclamemuziek ging maken. Ik was musicoloog, had in bands gebast én ik was dj geweest. Het kwam goed van pas, want veel meer nog dan nu was de reclame­wereld een wereld van ego’s. Je moest als rookie stevig in je schoenen staan.”

Ajax

“We woonden vroeger vlak bij het Olympisch Stadion en toen ik nog te jong was om op te mogen blijven en tv te kijken, kon ik in mijn bed aan het geloei van het publiek bij Europacupwedstrijden van Ajax horen hoe de stand was. Magisch. Tegenwoordig ben ik een heel fanatiek Ajaxaanhanger, maar als jongen was ik fan van FC Amsterdam. Voor een deel was dat dwarsigheid en liefde voor de underdog, maar het kwam ook doordat FC Amsterdam het Olympisch Stadion als thuisbasis had. Daar liepen we als jongens zo naar toe, de Middenweg was de andere kant van de wereld. Een kinderkaartje kostte een gulden, vaak ook glipten we naar binnen. Maar Ajax vond ik ook goed natuurlijk, Cruijff was en is mijn grootste idool.”

Basgitaar

“Inmiddels heb ik een hele instrumenten­collectie, maar mijn lievelingsbas is nog altijd de Fender Jazz Bass die ik op mijn zestiende kocht voor 700 met mijn krantenwijk verdiende guldens. Het werd pas was wat toen het debuutalbum van The Police verscheen. Sting was mijn held, op het Waterlooplein kocht ik precies zo’n vliegeniersoverall als hij toen droeg. En ik ging zijn baspartijen, die heel transparant en melodisch waren, naspelen. Ik rende ’s ­middags uit school naar huis om weer zo snel mogelijk te kunnen bassen. Als je eenmaal zo bezeten van muziek bent, dan gaat het hard. Ik had een paar jaar terug een meet-and-greet met Sting. Normaal moet ik daar niks van hebben, maar voor hem maakte ik graag een uitzondering. Ik heb hem verteld hoe belangrijk zijn muziek voor me is geweest, dat ik nu een van de grootste reclamemuziekbedrijven van de wereld heb, maar dat het balletje is gaan rollen door die eerste plaat van The Police. Het ging bij Sting het ene oor in en het andere uit natuurlijk, maar ik vond het toch fijn het kwijt te kunnen.”

Ceo

“Ik hecht zelf helemaal niet aan zo’n titel, maar in het buitenland doen ze dat wel, dus vooruit. En het is ook waar: ik ben de baas. Veel minder dan vroeger ben ik tegenwoordig direct betrokken bij de muziek die we maken, dat is een natuurlijk evolutie. We zijn nu bezig met een McDonald’s-campagne. Als ik daar dan op de achtergrond iets van hoor, stap ik er wel meteen op af: laat nog ’s horen. En dan hebben we het over of er bijvoorbeeld nog een stijkers­arrangementje bij moet. Soms hoor ik pas als ik tv zit te kijken bij de reclames wat voor muziek we bij een campagne hebben gemaakt.”

Componisten

“De mensen die uiteindelijk de muziek voor ons maken, we hebben er internationaal zo’n 150. Daar zitten types bij die op hun zolder­kamer op de computer bezig zijn, maar ook mensen die in een prachtig mooie studio akoestische muziek opnemen. Samen beheersen ze alle genres, van death metal tot klassiek. Er zijn ook bekende muzikanten bij die niet per se willen dat iedereen weet dat ze ook dit werk doen. We hebben in elke vestiging één huiscomponist die in vaste dienst is, de anderen zijn freelan­cers. Het zijn meestal mensen die geen zin hebben in het zakelijke gedeelte van deze business, dat nemen wij voor onze rekening. Ze beseffen ook dat ze het in hun eentje waarschijnlijk niet voor elkaar krijgen de opdracht voor bijvoorbeeld het WK vrouwenvoetbal in de wacht te slepen. De enige Nederlander die het op dat niveau op eigen kracht heeft gered, is Tom ­Holkenborg, Junkie XL.”

Sonic Branding

“Voor de leek het makkelijkst uit te leggen als: hoe klinkt een merk? Bij Sonic Branding gaat het erom een merk te vertalen in geluid. Elk merk heeft een huisstijl, maar die is nog vaak alleen visueel. Steeds meer merken realiseren zich dat ze ook een sonische huisstijl nodig hebben. Die kan zich uiten in muziek, maar ook in geluiden. Heb je toevallig een elektrische tandenborstel van Philips? Het geluidje dat je hoort na drie minuten poetsen komt bij ons vandaan.”

“Voor Philips hebben we een complete klankwereld bedacht. Met gloeilampen, waar het bij Philips allemaal mee is begonnen, hebben we zoveel mogelijk geluiden gecreëerd. Door ze kapot te slaan bijvoorbeeld of er met een strijkstok overheen te gaan. Al die klanken, aangevuld met het geluid van de menselijke hartslag, vormden het instrumentarium waarmee we aan de slag zijn gegaan. We hadden ook kunnen componeren met traditionele instrumenten, maar door het gebruik van die gloeilampen heeft Philips nu een volstrekt unieke klank­wereld.”

A’DAM Toren

“Hoe het hier nu gaat? Laat ik het zo zeggen: het ging vier jaar héél goed, maar corona heeft ook hier hard toegeslagen. Na vier maanden lockdown gaat het nu weer wat beter. Er zitten drie restaurants in de toren, er is een membersclub voor de creatieve industrie, er is een event­ruimte op de zestiende verdieping, boven op het dak heb je de Lookout en in de kelder is club The Shelter. Door corona ging het allemaal van de ene op de andere dag dicht. We redden het, maar hebben daarvoor wel een grote lening moeten afsluiten. Het vet is hier inmiddels van de botten, maar we zijn gelukkig weer open. Nog elke dag geniet ik van het uitzicht. Vanaf mijn werkplek bij Massive kijk ik door het ene raam uit op de Arena en door het andere op het paleis op de Dam.”

Renze Klamer

“De presentator van Laat op Vrijdag? Nou dan heeft hij een slechte aan mij, want op vrijdagavond vier ik het einde van de werkweek. Clubben doe ik niet meer, maar ik ga wel met vrienden uit eten of de kroeg in. Of ik blijf hangen bij Massive voor de friday jamsession: bijna iedereen hier bespeelt een instrument.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden