PlusAchtergrond

Openingsfilm IFFR Riders of Justice: inktzwarte humor, melodrama en horror

De vijftigste, geheel digitale editie van het Rotterdamse filmfestival IFFR gaat maandagavond van start met Riders of Justice, een genrefilm die in geen enkel hokje past.

In Riders of Justice gaan vier mannen, gespeeld door (vlnr) Nikolaj Lie Kaas, Nicolas Bro, Lars Brygmann en Mads Mikkelsen, op zoek naar de waarheid.        Beeld September Film
In Riders of Justice gaan vier mannen, gespeeld door (vlnr) Nikolaj Lie Kaas, Nicolas Bro, Lars Brygmann en Mads Mikkelsen, op zoek naar de waarheid.Beeld September Film

Toen zijn film werd uitverkoren om het IFFR te openen, hoopte hij nog dat hij naar Rotterdam zou kunnen ­komen, verzucht de Deense regisseur Anders Thomas Jensen (48) via zoom. “Maar toen Riders of Justice net uit was, gingen de Deense bioscopen dicht. En de Nederlandse ook, begreep ik. Alles kan elke dag weer anders zijn. Hoe is het nu in Nederland? Avondklok, de winkels en theaters dicht? Bij ons ook, maar de laatste tijd dalen de cijfers weer, dus we hopen dat de bioscopen over twee, drie weken weer open kunnen. Maar elke keer als ik iets probeer te voorspellen, zegt een politicus weer iets nieuws en is alles weer anders, dus ik ben ­ermee opgehouden.”

Wanneer Riders of Justice maandagavond zijn internationale première beleeft, wordt Jensen via zoom welkom geheten door IFFR-directeur Vanja Kaludjercic. Zij had zich haar eerste fes­tival ongetwijfeld anders voorgesteld, maar ­Riders of Justice is wél haar gedroomde openingsfilm. Kaludjercic is namelijk van mening dat het IFFR er niet alleen is voor films die uitdagen, schuren en provoceren, maar ook voor films die amuseren of zelfs behagen.

Genregrenzen oprekken

In Riders of Justice volgen de gebeurtenissen ­elkaar in rap tempo op: een gestolen fiets, ontslag op staande voet, een enorm treinongeluk. Toeval of een causaal verband? De data-analist Otto (Nikolaj Lie Kaas) duikt in de zaak, bijgestaan door zijn excentrieke collega Lennart (Lars Brygmann) en hun al even vreemde vriend Emmenthaler (Nicolas Bro). Beroepsmilitair Markus (Mads Mikkelsen), die zijn vrouw ­verloor bij het treinongeluk, sluit zich aan bij het illustere drietal. Gevieren gaan de mannen op zoek naar de waarheid. En gerechtigheid.

Riders of Justice is een film die in geen enkel hokje te plaatsen is. Als Jensen – de vaste sce­narist van zijn landgenoten Susanne Bier (Brothers, After the Wedding en de Oscarwinnaar In a Better World) en Kristian Levring (The Salvation, The King Is Alive) – voor zichzelf schrijft, heeft hij namelijk vaak de neiging ­genregrenzen op te rekken of onmogelijk te combineren genres tóch te combineren.

Riders of Justice begint en eindigt als een sprookje, maar bevat ook inktzwarte humor, stevig melodrama en pure horror. Je zou de film ook kunnen zien als snedig commentaar op complotdenkers. “In Denemarken begon niemand daarover, maar jij bent de tweede Nederlandse journalist die ik vandaag spreek die me dat voorlegt,” zegt Jensen. “Ik was er niet bewust mee bezig toen ik het script schreef, maar het is natuurlijk wel een belangrijk onderdeel van de film. En complotdenkers zijn nu eenmaal vaak tragische figuren, en mijn films zitten doorgaans boordevol tragische figuren.” Met een lach: “Ik wilde een Susanne Bier-film ­combineren met het soort films dat ik meestal zelf maak. Ik had geen idee of dat zou kunnen.”

Op de aftiteling staat te lezen dat Jensen het idee voor Riders of Justice samen verzon met zijn landgenoot Nicolaj Arcel. “Een paar jaar geleden werkten wij in Los Angeles samen aan een televisieserie over een militair met een posttraumatische stressstoornis, die van het front naar huis wordt gestuurd als zijn vrouw om het leven komt en dan voor zijn dochter moet zorgen, Markus dus, het personage dat door Mads wordt gespeeld. Die serie werd niks, we vergaten het, maar toen ik twee jaar later aan het schrijven was, realiseerde ik me opeens dat ik dit personage al eens samen met Nicolaj had bedacht. Het was volkomen onbewust, maar het leek me wel zo netjes hem even te bellen en hem credits te geven op de aftiteling.”

Veertigerscrisis

Het eigenlijke uitgangspunt was zijn eigen veertigerscrisis. “Al mijn personages worstelen met de dingen waar ik zelf mee worstel. Toen ik in Los Angeles werkte aan allemaal projecten die niet van de grond kwamen, of niet werden wat ik ervan verwachtte, vond ik het hele leven opeens zinloos. Ik werkte en werkte en zag mijn kinderen nauwelijks, en bedacht me opeens: dit kan toch niet de bedoeling zijn? Dat leek me een ­prima uitgangspunt voor een film over een man die moet accepteren dat het leven zinloos is, en dat hij er dus maar beter het beste van kan ­maken. Dat het geen zin heeft om te proberen om alles onder controle te krijgen, omdat een ongeluk nu eenmaal in een klein hoekje zit.”

Het 50ste IFFR gaat maandagavond van start met Riders of Justice. Aansluitend is de film 72 uur te zien via iffr.com. September Film brengt de film 18 maart uit in de reguliere bioscopen, als die dan weer open zijn.

Tiger on the Loose

Het eerste deel van de 50ste editie van het IFFR is geheel digitaal, met uitzondering van één attractie: Madje Vollaers en Pascal Zwart, die samen Studio VollaersZwart vormen, plaatsten vijftig greenscreen­objecten door de hele stad, die vanuit de lucht bekeken samen het festivallogo vormen. Tiger on the Loose heet het project. Ofwel: de tijger is los. Op elk object zit een QR-code die toegang geeft tot een van de vele tijgerscènes die de cinema rijk is – van Tropical ­Malady (2004) van festivalhabitué Apichatpong Weerasethakul, maar ook van Zoltan Korda’s Jungle Book uit 1942 en Brian De Palma’ Scarface (1983). “We wilden toch iets doen voor het publiek,” vertelt Vollaers.

“En dit is volkomen coronaproof. ­Tenminste, het mag eigenlijk geen groot succes worden, maar de objecten staan zo ver uit elkaar dat de publieksstromen goed te controleren zijn. Wie alle fragmenten wil zien, moet een afstand van 42 kilometer en 195 meter overbruggen.”

De even gifgroene achterzijde van de objecten is gemaakt voor de green­screenfuncties van Instagram en ­Facebook: met zelfgemaakte foto’s en filmpjes kan iedereen laten zien dat hij of zij toch een bezoek aan het festival heeft gebracht.

De interactieve installatie blijft tot 14 februari staan; er wordt gekeken of hij opnieuw geplaatst kan worden tijdens het zomergedeelte van het IFFR, van 2 tot en met 6 juni. Zwart: “Maar dat wordt nog een hele klus, want voor elke locatie moet een aparte ­vergunning worden aangevraagd.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden