PlusAchtergrond

Op zoek naar het verhaal achter Gainsbourgs klassieker Je t’aime

Vijftig jaar nadat ‘hijglied’ Je t’aime, moi non plus uitkwam, gaat Marco Raaphorst in zijn podcastserie Vervormer op zoek naar het verhaal achter Serge Gainsbourgs controversiële klassieker.

Jane Birkin (1946) en echtgenoot Serge Gainsbourg (1928), thuis in Parijs in 1972. Beeld Sygma via Getty Images

Het staat bekend als ‘dat Franse hijglied’, ‘die neukpartij op dat orgel’ maar ook als ‘het onbegrepen liefdeslied’; vijftig jaar later zijn de meningen over Serge Gainsbourgs Je t’aime, moi non plus nog altijd verdeeld. De single werd ingezongen door zijn toenmalige geliefde Jane Birkin, maar oorspronkelijk schreef Gainsbourg, die al twee keer getrouwd was geweest, het voor Brigitte Bardot. Met haar had hij enkele maanden een verhouding. Muziekartiest Marco Raaphorst ploos met muziekjournalist Guuz Hoogaerts en biograaf Rudolf Hecke Gainsbourgs liefdes­geschiedenis uit, op zoek naar de betekenis achter het nummer.

In de titel zit veel tegenstrijdigheid, wat bedoelt Gainsbourg te zeggen met: ik hou van jou, ik evenmin?

“Hij geeft hiermee meteen het geworstel bloot dat voor hem met liefde gepaard gaat. In een interview zei hij eens dat ‘ik hou van jou’ zeggen niet aan hem besteed is, maar om het te horen vindt hij wel leuk. Dat sentiment komt ook terug in die titel waarin de liefde onbeantwoord blijft.”

Het wordt wel eens een anti-liefdeslied genoemd. Vindt u dat terecht?

“Niet helemaal. Gainsbourg heeft een sombere kijk op de liefde. Hij beschrijft een komen en gaan en benadrukt het egoïstische karakter van liefde en seks. Toch is het eigenlijk een heel liefdevol nummer. De versie met Bardot werd in eerste instantie tegengehouden. Pas jaren later lukte publicatie met Jane Birkin. Zijn twee grote liefdes hebben dit gevoelige lied ingezongen. Dat heeft weliswaar een wrange ondertoon, maar het getuigt niet van antiliefde. Het is geen kwade man die van een afstandje roept: liefde deugt niet. Hij zat middenin het spel.”

Hoe past dit nummer in de seksuele revolutie van zijn tijd?

“Dat gehijg suggereert seks. Het was het eerste nummer dat dat zo expliciet deed. Die groeiende zichtbaarheid van seksualiteit past goed in de seksuele revolutie van de tijd waarin het uitkwam. Toch past Gainsbourgs zwarte kijk op de liefde daar niet helemaal in. Het beeld van liefde dat de hippies verkondigden was veel zoeter dan de zijne.”

Het nummer stuitte op veel weerzin. Koningin Juliana wilde het van de radio hebben en de BBC zond alleen een instrumentale versie uit. Zou het lied als het nu zou uitkomen eenzelfde reactie opwekken?

“Ik denk dat Gainsbourg tegenwoordig al aan het kruis genageld zou worden voordat het nummer uit zou zijn gekomen. In deze tijd wordt steeds meer gekeken naar de persoon achter de kunst. Mensen zouden vragen gaan stellen over het leeftijdsverschil met Birkin, zijn overmatige alcoholgebruik en of er geen misbruik in het spel was. Ik denk dat Gainsbourg deze tijd interessant had gevonden. Kunstenaars worden vaak ten onrechte vereenzelvigd met hun werk, alles wordt langs een moralistische meetlat gelegd.”

Waardoor hebben we het er vijftig jaar later nog over?

“Dit heeft deels te maken met de seksgeluiden. Die oppervlakkige saus is wat velen willen zien. Voor de boodschap erachter, die er misschien haaks op staat, is minder aandacht. Gainsbourg maakte een ontzettend gevoelig lied dat met een controversiële bovenlaag de aandacht trekt. Als je daarmee wegkomt, is het meesterlijk. Prince en Madonna bijvoorbeeld hebben ook iets plats, en tegenwoordig zijn rapteksten heel expliciet. Maar ze missen allemaal de dubbele bodem die Gainsbourg wel had. We zouden hier over honderd jaar nog over kunnen discussiëren. Zijn keuzes lagen niet voor de hand.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden